Liber .I.Diſt. I Ca. IX.li
cum tn̄ non repugnant ⁊ cum non reſiſtunt oībus etiam ad illa vitia a quibꝰprius abſtinebant redeūt. Et ſunt nōnulſi qui ꝑ mentis rōnem ſe deprehendunt peccando errare. tn̄ qꝛ negligenter vitijs reſiſtunt a carnis delectatōneſuꝑantur. ⁊ per ꝯſequens in ea excecātur Iſta beatus greg. tangit. vij. moꝝſuꝑ illo iob Inuolute ſunt ſemite greſſuū eoꝝ dicens. Sunt nōnulli qui ſediſcentibꝰ vitijs obuiare tota intentōeceliberant. ſed irruente temptationisarticulo in deliberationis ꝓpoſito nonAduran: Alius namqꝫ prauo vſu inflatus cum magna eſſe premia humilitatis ꝯſiderat aduerſus ſemetip̄m ſe erigit̉ ⁊ quaſi tumorē turgidi flatus depomt exhibere ſe quibuſlibet cōtumelijshumilem ꝓmittit. ſed cuꝫ repente hūcvmus verbi iniuria pulſauerit ad ꝯſuetam ꝓtinus elatōem redit. ſicqꝫ ad tumnorem ducit̉ vt nequaqͣꝫ humilitatisbonū qd̓ ꝯceperat recordet̉ Alius auaficia eſtuans augendis facultatibꝰ anbeſat. cū preterire velociter oīa ꝯſpicitbagante per ꝯcupīam mentem figit.Decernit iā nil appetere adepta tranſiforia ſub magne moderationis frenopoſſidere. ſꝫ cū repente fuerint oculisbolata que placeant in ambitōne ꝓtinus mensanhelat. ſed ſemet ipſam nōcupit adipiſci. Hanc occaſionem queeit ⁊ oblita ꝯtinentie quā ſecū pepigetat cogitationū ſe ſtimulis ꝑ deſideriaacquiſitionis inquietat. Alius luxuriethabe polluit̉ ⁊ longa ia ꝯſuetudine captus tenet̉. Quanta aūt ſit caſtitatismundicia cōſpicit ⁊ carnē vincit. ⁊ ſeruepitudinē al̓s dep̄hendit. Reſtringete pero voluptati fluxa deliberat ⁊ reſulra te ꝯſuetud ini quaſi totis ſe viribꝰ parat. ſꝫ vel obiecta oculis ſpēs vel ad memnoriā reducta cum ſubita temptatōeScutitur ꝓtinus a priſtina preꝑatōne
diſſipatur ⁊ qui ꝯtra hanc clipeum deliberatōnis erexerat delectatōnis iaculo feſſus iacet. ſicqꝫ eū luxuria inermēſuꝑat ac ſi nulla ꝯtra eā intentionis arma preꝑaſſet. Alius ire flammis incēdit̉ ⁊ vſqꝫ ad inferendas ꝓximo ꝯtumelias effrenat̉. Cum vero nulla furoris occaſio aīm pulſat quanta ſit manſuetudīs virtus. qͣnta patientie altitudo ꝯſiderat. ſeqꝫ etiā cōtra ꝯtumeliaspatienter ꝑat. Sed cum ꝑua quelibetcōmotionis occaſio naſcit̉ repente advoces ⁊ cōtumelias medullitus inflāmat̉. ita vt non ſolū ad memoriā patientia non redeat. ſed ⁊ ſemetipſammens ⁊ ea que loquit̉ ꝯuitia nō agnoſcat. cumqꝫ furori plene ſatiſfecerit q̄ſi poſt exercitiū in tranquillitatē reditUix igit̉ ſero poſt ꝯuitia illata ſe cohibet. qꝛ ⁊ a curſu ſepe ſpumantes equosnon preſidētis dextera. ſed campi terminꝰ coercet. Bene ergo de reprobisd̓r. Inuolute ſunt ſemite greſſuū eoꝝ.qꝛ recta quidem deliberando appetuntſed ad ꝯſueta ſꝑ mala replicant̉. ⁊ qͣſiextra ſe extenſi ad ſemetipſos per circuitū redeunt. qui bona quidē cupiūtſed a malis nunqͣꝫ recedunt. Eſſe quippe humiles ſed tn̄ ſine deſpectu. eē contenti ꝓprijs ſed ſine neceſſitate. eſſe caſti ſed ſine maceratōne corꝑis. eſſe patientes ſed ſine ꝯtumelijs eſſe volunt.cumqꝫ virtutes adipiſci querūt ſed laborem virtutis fugiunt quid aliud qͣꝫad belli certamina in campo neſciunt⁊ triumphare in vrbibꝰ ⁊ bella ꝯcupiſcunt. Quāuis hoc ꝙ eoꝝ ſemite inuolute memorant̉ adhuc ītelligi ⁊ aliterpoſſit fieri. Sepe nāqꝫ nonnulli ꝯͣ quedā ſe vitia vehementer accingūt. ſed q̄dā ſubigere negligūt cū ſe ꝯtra iſta nōerigant ⁊ illa ꝯtra ſe reꝑant que ſubegerunt Alius namqꝫ iam carnē a luxuria domuit. ſed tamen adhuc mentem