I6.I.Diſt. I. Ca. IX.ic
affectu nmie cupiditatis obligati labore eiuſdem tolerantie voluptatē pitant. Humanū gͦ genus recto dei iudicio voluptatibꝰ ſuis dimiſſum atqꝫ pereaſde voluptates ſpontaneis tribulatōmibꝰ traditū. qꝛ amara ſunt q̄ ꝓ huiusvite amore tolerat. ⁊ tn̄ eandē amaritudinē cecitate cupiditatis qͣſi inſenſibilitate ebrietatis ignorat. E Amant em̄ ꝑuerſi hoīes ꝓ huius mundigl̓a etiā tribulatōes. cunctiſqꝫ ꝓ ea ſudoribꝰ libenter ſeruiunt ⁊ grauiū labotum iugo deuotiſſime colla ſubmittūtOn̄s aūt ceſſatōem a mundi laboribꝰimꝑat. ſcē quietis dulcedinē ꝑſuadet⁊ tn̄ veſaniā iniquoꝝ mens plus aſſeqͥalpera carnaliter qͣꝫ tenere blanda ſpicitaliter gaudet plus acerbitate fatigationis qͣꝫ quietis dulcedīe paſcit̉. Qd̓aꝑte in ſemetipſo nobis iſraheliticusppl̓s on̄dit. qui dum refectōnem manne deſuꝑ perciꝑet. ab egipto ollas carmū. pepones. poros. cepaſqꝫ ꝯcupiuitQuid em̄ ſignat̉ in māna niſi eſca gr̄eſuaue ſapiēs ad refectōem interiorisvite bene vacantibꝰ deſuꝑ data. Et qͥdpet ollas carniū niſi carnaliū oꝑa iuxta tribulatōem labores quaſi ignibusexcoquenda. quid ꝑ pepones niſi terrebulcedines. quid ꝑ poros ac ceꝑas exprimit̉ que plerūqꝫ qui comedūt lacrimas emittūr. niſi facultas vite pn̄tisals delectationibꝰ que adulatoribꝰ ſuis non ſine luctu agit̉ ⁊ cum lacrimisamat̉. Manna igit̉ deſerentes cum ꝑſonibꝰ ⁊ cat̓nibꝰ porros cepaſqꝫ queſictunt. qꝛ vicꝫ peruerſe mentes dulciaper grām quietis dona deſpiciunt. ⁊ ꝓtat naſibꝰ voluptatibꝰ laborioſo huiuſpite ītinere etiam lacrimis plena ꝯcuhiſcunt̉. ꝯtemnunt habere al̓s habitate vbi ſpiritaliter gaudeant. ⁊ deſidetant ⁊ appetunt vbi carnaliter gemāt.nū la dura lenibꝰ. aſpera mitibꝰ. tranſi
toria eternis anteponunt. hec grego.De hoc per eundem ſuper ezechie. ſicd̓r. Sicut ſunt nonnulli qui quietemcunctis mundi premijs atqꝫ honoribꝰpreponunt. ita nonnulli ſunt qui vt inhoc mundo aliqd̓ eſſe videantur terrenis laboribꝰ inſudant. inſiſtunt cauſispermiſcent̉ iurgijs. ⁊ qͣꝫuis ſe corporedeficere inter labores ſentiant. amoretamen terrenaꝝ rerum deuicti delectabiliter fatigant̉. qꝛ quibuſdaꝫ prauismentibꝰ nihil eſt laborioſius qͣꝫ ſi eisprecipit̉ vt in huius mundi actibꝰ nōlaborent. nā quidem ſepe repulſi ab actione terrena deprecant̉ vt redeāt. rogant vt premant̉ grauius ſe incurriſſe periculū quietem. hec greg. Apparetigitur ex predictis qualiter amatoresmundi ꝓpter res ⁊ voluptates tranſitorias labores ⁊ ſudores libenti aīo ſubire quodammō delectent̉. fortes enimſunt dilectores ſeculi ꝓ rebus ⁊ gloriamundi ⁊ quedam difficilima tolerareꝓ ſpevcro perpetua nec ꝑuum quidemlaborem volunt ſubire. fortes in rebꝰterrenis. debiles in celeſtibꝰ. Qd̓ et iāatteſtatur grego. xix. moral̓. cum dicitOmnes ſecl̓i amatores in terrenis rebus fortes ſunt. in celeſtibus debiles.nam ꝓ temporali gloria vſqꝫ ad mortēdeſudare appetūt. ⁊ ꝓ ſpe perpetua necparum quidem in labore ſuſcipiunt.vel ſubſiſtunt ꝓ terrenis lucris. quaſtibet ꝓ celeſti mercede vel tenuiſſimi verbi ferre ꝯtumelias recuſant. Sepe nuditatem. deiectōnem. famem ꝓ acquirendis diuitijs atqꝫ honoribꝰ ⁊ earumreruꝫ ſe abſtinentia cruciant ad quasadipiſcendas feſtinant. ſuperiora vero laborioſe querere tanto magis diſſimulant. quanto ea retribui tardiusputant. Hec gregorius F Et notandum ꝙ ſicut reprobi fortes ſunt adſuſtinendos labores etiam maximos