175
Renum et veſice
¶ Capl̓m. ix. de mollificatiōe ani ⁊ egreſſiōe eius.Ollificatio ani ⁊ egreſſio eiꝰ eſt nota. Et eſt aut am nā ſeu īfantia vel p̄ter naͣm dilatatꝰ ⁊ egreſſus nōcongreget̉ ⁊ retrahat̉ naͣli ⁊ debito mō: ſed remaneat extra ⁊ caput ſeu extremitas recti īteſtini cū eo: ⁊ qn̄Is paꝝ qn̄qꝫ in qͣꝫtitate palmi vniꝰ ⁊ plus: ꝓut in quodamvidimꝰ ianuēſe. Et qn̄qꝫ egreſſio eiꝰ eſt cū volūtate ⁊ ē minius malū. ⁊ qn̄qꝫ eſt p̄ter volūtatē: ⁊ magis malū: ⁊ qn̄qꝫ ēcōſenſu ⁊ eſt meliꝰ. ⁊ qn̄qꝫ p̄ter ſenſum ⁊ eſt peiꝰ. ⁊ qn̄qꝫ eſtegreſſio fecū inuolūtaria ⁊ eſt peſſimū. Et cā eiꝰ ē aūt maia cōplexio ꝑaliticata frigida ⁊ hūida īterioꝝ cū maͣ ſubtili ībibita ī neruo latitudīali ꝯgregāte: ⁊ neruis lōgitudinalibus retrahētibus ip̄m ⁊ īteſtinū cū eo. ⁊ qn̄qꝫ eſt mix.ta cū cal̓itate iuuāte ip̄am ad penetrādū ⁊ ībibendū. Etqͥniqꝫ eſt ap̄a in ano ſua grauedine trahendo īferiꝰ coadiudans. Et qn̄qꝫ eſt exteriꝰ veniēs puta ex aqͣ frigida: cū baliieat: vt fullonibꝰ ⁊ nauigātibꝰ ſepe accidit vel aere frīdocū ei coacti exponunt̉ aliꝗ. Et qn̄qꝫ eſt ꝑꝑ emoroidarū lidationē īciſionē vel corroſionē in medicīs cadētem ſupraſieruos ſeu lacertos p̄dictos: qͣre abſcindimur ⁊ eius curaerit īpol̓is. Aut ꝑꝑ caſum ſupra dorſum aūt ꝑcuſſionē diſcocantē ſpōdiles a ꝗbꝰ nerui p̄dictoꝝ lacertoꝝ egrediunttir: qͣre nerui cōprimunt̉ vel diſrumpunt̉. ¶ Signa eiusIa cōplexiōe mala ꝑalitica eſt ſūt ꝙ eſt. qꝛ paulatī acciditep̄ceſſit regimē multiplicās talē maͣm: ⁊ eſt ſine ſenſu pl̓imnū: ⁊ accidit vt egrediat̉ egō īuoluntaria ⁊ ſi eſt cū cal̓itate ſenſus declarat ⁊ tactꝰ ⁊ ſi eſt a cā exteriori ⁊ frigore ſimiliter. Que v̓o ꝑꝑ alias cās eſt ſubito veniēs. ⁊ ē cā māireſta abſqꝫ aliquo alio malo regimīe p̄cedēte: ⁊ accidit dolor ꝑꝑ illud qd̓ accidit in neruo cōſtringēte vel retrahētede leſione. ¶ Cura eiꝰ q̄ eſt a mala cōplexiōe paralitica īteriori cū maͣ fr̄a vel cal̓itati cōiuncta eſt ſil̓is cure pruriclis ani ab hūore facti. Cū ergo p̄ceſſerit corporis purgatio ab hūoribꝰ p̄dictis veniētibꝰ cū p̄ceſſiōe digōnis cū ꝓprijs ⁊ regimē fuerit declinās ad cal̓ꝫ ⁊ ſiccū: nece ē vt humorē illic ībibitū reſoluas abſtergas ⁊ exiccas: ⁊ hoc cumcliſteribus lauacris collirijs empl̓is vnctōibꝰ cū pulueribus. Cliſteribꝰ ꝗdē ex aqͣ marina ⁊ eūforbio vel ſerapinoVel veris magnis vel agarico ⁊ ol̓o rutaceo. Lauacris cūaqua maris ſulfuris baurach felle nitro ⁊ aꝗs termarum.Collirijs ex melle aloe ⁊ colloꝗntide. Unctiōibus ex oleonardino cōſtino ⁊ laurino: vel cerotis vel vnguētis appropriatis q̄ in antidotario nr̄o diximꝰ. Empl̓is ex armōiacoſerapino: ſtafiſagria aceto ſꝗlle ⁊ cera ⁊ melle. Deinde ſiꝗdem retrahat̉ ⁊ reducat̉ vtaris ſtipticis lauacris p̄dcīs ītenaſmone. Ꝙ ſi nō retrahat̉ ⁊ reducat̉. per ſe oꝫ vt lauet̉cū vino nigro pōtico vel aqͣ alumīs decoctiōis gallaꝝ q̄rais ⁊ cipreſſi ⁊ copulaꝝ glādiū mirte: ⁊ balauſtie: ⁊ deīdeaipergat̉ puluere thuris merdaſegni: ceruſe plūbi gallaꝝtantimonij: ⁊ deīde reducat̉ ⁊ reſtringat̉ ⁊ ꝗeſcat: ⁊ vētoſa ſupra alchatim reducit ip̄m. Ꝙ ſi anus non reducat̉ ꝑꝑaimorē ⁊ ap̄a in ip̄o: tunc opꝫ vt mollificetur ſedendo inaquis calidis decoctionis mollificātium p̄dictoꝝ ī tenaſmonis cura cū ol̓o camomillīo bdelio. qm̄ reduceret: deīde curet̉ cū eis q̄ dcā ſūt ī cura apatis: deīde cū reſoluentidlis ⁊ ſtipticis ꝯſtrīgat̉. Ꝙ ſi nō reducat̉ ad hec ſupra caudia a duobꝰ lateribꝰ eiꝰ cauteria applicent̉. Et ſi e a frīditate exteriꝰ ꝓcedēte curet̉ cū cal̓is: ꝓut in tenaſmōe dcm̄eſt. Et ſi eſt a cāu vl̓ ꝑcuſſiōe ſupra dorſū curet̉ diſtocatioſi pol̓e eſt vt ī ẜa ſectōe deo duce dicemus. Puluis cornucerui ſuꝑaſperſus poſt ablutionē cū vīo ⁊ reductionē cōfert. ¶ Medicamē exꝑtū ybernici ad exitū ani. ℟. karabe cornu cerui huſti balauſtia. thuris ātimonij acatie thitris minuti terant̉ ⁊ puluericent̉ ſuꝑ anū ⁊ vmbilicū ⁊ renes cū petroleo ⁊ vitello oui aſſa. ¶ Aliud medicamē adexitū ani ⁊ emoroidas ſuꝑ lapidē molarē cal̓m: folia porri
ꝯtrita īpōe: ⁊ acetū ſuꝑaſꝑge: ⁊ ſac patiētē ſedere ſuꝑ eū ⁊anche eiꝰ ⁊ renes inungant melle ⁊ puluere: ſemīs naſturcij: ⁊ ſuꝑ liga. ¶ Itē aliud. ℟. abſinthiū pātariā ⁊ mentaſtrū ſine aliquo liquore calefactū ⁊ ſuppoſitū multū valꝫ.Itē ſpōgia marina calefacta ī aceto in quo cocte ſint radices granatoꝝ ⁊ mirtꝰ ſupponat̉. Itē muſceleon cal̓ꝫ ſūptūmultū valꝫ: ⁊ qn̄ vadit ad ſellaꝫ ⁊ ſurgit ab ea recipiat fumū collofonie thuris ⁊ pineaꝝ. Et ad dolorē ani paritariam bn̄ decoctā. ⁊ ꝑ mixtā oleo: ⁊ deīde cocta applicet̉.¶ Itē aliud ad dolorē ⁊ īflāmatōeꝫ. ℟. ſtercꝰ galline ſiccū vel recēs diſſolue cū ol̓o īteſta cal̓a ⁊ ſuꝑ peciaꝫ extēde⁊ loco dolēti appone: ⁊ oleū decoctiōis ſcarabeonū balneicū cinbalaria facit idē. ¶ Medicamē. G. ꝯferēs ad mollificationē ani ⁊ exitū eiꝰ. ℟. fructꝰ ꝗ dr̄ arabuſti gallaꝝ ceruſe de plūbo acatie barbe yrcine corticis pini q̄ dr̄ fantisthuris ⁊ myrre oīuꝫ. an̄. aur. iiij. puluericent̉ ſicca ⁊ poſtqͣꝫabluit̉ anus cū vino pontico ſuperaſperge.¶ Incipit ſūma ſcd̓e ꝑticule ſectiōis pͥme: ē ad medicinis egritudinū īſtrumētoꝝ vrine ꝯtinēs. xv. capl̓a.Ublimis deus renescreauit. eoſqꝫ dotauit v̓tute ſpecifica qͣ ſuperfluitatē aquoſaꝫ ⁊ traherēt ex venis.vt v̓tute ep̄is īpellētis in ſimul a ſanguīeſeq̄ſtret̉: ex quo iuuamētū mixtiōis ip̄iꝰextitit p̄finitum. Et coagulauit eos ī ſubſtātia dura ex ſanguine ne ab eiꝰ acuitate mordicanti qͣſicontinue grauiter lederentur. Et cōbinauit eos. vt ſi vniaccideret nocumentum alius in operatione complendaſubſiſtat fecitqꝫ proinde vnumquodqꝫ plurimarum diuiſionum ſicut in boue non vniꝰ ꝯtinue ſubſtātie ſic̄ ī porcovt cū nocumētū alicui ex ꝑtibꝰ eiꝰ accideret ſtaret ī operatiōe tā nec̄aria cū plurimo eiꝰ ab illa ꝑte diſtīctō. Incūbitenī naͣe tā grandis nec̄itas trāſcolatōis aquoſitatis ex venis a ſanguīe vt nō minor ſit nec̄itate mixtiōis ip̄iꝰ cū eoquēadmodū .n. nutrimētū trāſire ad mēbra ſine aquoſitate nō pōt: nec eis diſtribui ⁊ appon. ita ſine eiꝰ ſeq̄ſtratiōenō valꝫ illis diſtributū vniri ſic̄ ex primo defectu accidatatrofia: ita ex ſcd̓e ꝓueniat hidrops vl̓ caceſia. Hāc āt neceſſitatē naͣ p̄cognoſcēs illos alligauit dorſo neruis ac ligamētis explātatis: ab eo ⁊ iuxta venā ſupra ip̄m extēſam: ⁊hīc īde lateral̓r collocauit vt a vena ip̄a emulgēti vocataabiliꝰ trahēt illā. Collocauit illos ſeorſuꝫ ī hoīe: dextrumꝗdē ſuꝑiꝰ ꝓpinquū ep̄i donec penulā eius tāgat: ⁊ hoc vtabiliꝰ ab eo illā traheret qͣꝫtū pol̓e ē. Siniſtrū v̓o īferiꝰ. vtqꝛ qd̓ trahit̉ ex illa nō attrahit ex pͥmo foramine qd̓ hꝫ advenā. īmo a dextro vt attrahat̉: ⁊ qd̓ ꝓpīquiꝰ pͥmo ⁊ ad lōginquiꝰ: ſcd̓o ſicqꝫ trāſcolatio meliꝰ ꝯpleat̉ ob quā poſiteē in īferiori ſeu ītrīſeca eoꝝ ꝑte ꝯcauitas ad quā trāſmit.tit̉ pͥmo ⁊ aqͣ īpellit̉ īferiꝰ ad veſicā: ⁊ ī medio corꝑe renesqd̓ de ſanguine aſſociat̉ aquoſitati: trahēdo purificāt meliori mō quo pn̄t ab ea: vt nutriant̉ ab eo: ⁊ aquoſitatē tāqͣꝫ inutilē ad veſicā īpellāt. Aquo ſitas .n. nā ordinante nōſic a ſanguīe purificata d̓ ep̄e trāſfert ad renes qn ad ſanguīs mixti ad modū loture carnis recetis hāc quo nutriātur renes qͣꝫ ſi ī ſeq̄ſtrādo nec nutriant ex illo d̓ficeret vrina rediret̉ ſic̄ lotura carnis recetis eodē qͣſi modo. quo ſiep̄ar debilē nō diſcernat quā īpellit eis aquoſitatē a ſanguīe: ꝓut oꝫ. Et ex rēibꝰ adueīt neruꝰ paruꝰ quo excreant̉pāniculi ip̄os a mēbris alijs diſtīguētes: ⁊ circa venā flectētes ⁊ dorſuꝫ. Aduēitqꝫ eis vea illa magna ab ep̄e ⁊ arteriaex arterijs q̄ adueniūt ep̄i. Poſt quoꝝ creationē creauitveſicā: quēadmodū .n. deꝰ ad expulſioneꝫ ſicce ſuꝑfluitatis q̄ digōni pͥme īſeꝗtur: ordinauit q̄dā mēbra ad ſequeſtrādū ip̄am a chilo vt ſuꝑiora inteſtina gracilia maxime:q̄dā ad colligēduꝫ vt monoclū: ⁊ quedā ad complendum