InLib. cjuartumDiorcoriciis. 5-37

SMILAX ASPERA. SMILAX LAEVlS.

gulo, iuxtd pedicttli retiniculum humcdum; pecuharc, quod mediurn illum c.-tflum, qui inftar ftin<e dnimdntium /t-=cett, prcetenuem hdbet, er interuaUj. ftminea, non ex eo porretta, ut cneterm ,fed circa eum in orbem circumattd,ab annexu pediculi ducit, ad caulem ttero foliorum internodia confummantem: vulrn ab eisdem pediculis atquefvlia,tenuis ,feq; conuoluensdependet, llos candidus ,fuauiter olens, uerno prouenicns tempore: fi-uftus proximm fo=lano, atque melothro, er maxime uu£ labrufca: uocitatce . R accmi penfilesut hedercefunt, uerumadlabrufcampo=tius accedunt: nam de eodem punclo pediculi acinorum exeunt, Colore fruftus rutilus eji: nuclcos in uniuerfum qui=40 dem bmos continet, quanquamgrandior ternos, cr paruulus unum. N ucleus durusadmodum eft, colorefvrtn-fecus niger. Peculiare racemis, quod per latera caulium fepiunt, poftremoq ; caulis racemus omnium maximus pro=pendet ,ficut in rhamno, er rubo; undefit, ut extremofruftijvra, cr latere largefi-uftifera ifia [pettetur. Hafte-nus Tbeophrdftidefmilaceafterafentcntia. Q«.c autem SmilaxUuis appeUatur, ubiq-, firc prouenit ,fed pr<e~ Smilacis I^uisfertim in Hetruria, ubi pafiimfrequentiftima inuenitur. Incohe eam uulgouocant Vilucchio maggiore. Hcec folijsafperam quadantcnusimitatur, nec fecusac lUa arbores fcandit,feq- conuoluiteis,proxima quceq-, uincies:ue=rirn farmentis, fiue ramulis conftat, non ut altera horridis, aculeatisq; ,fed Leuibus, fiexilibus, dc lentis. Yloresprofcrt candidos, calathi efpgie: e quibus femen prodit atrum, lentibus maior ,fed lupinorum figura. Officince hancplantam Volubilem nuncupant. Cuius tdmen plura Mauritanishabentur genera, quorum unum illud eft, quod Lu-pulum appeUant. Huius etfl apud medicos cetatis noilrce frequentifiimus fit ufus, addaturq; ab ijsiti quam plurimafo medicamenta; nihiltamen deeo,quodeqtadem inuenerim, Galenus,zr Diofcorides,alijq;ueteres tam Grceci,qubn Latini authores, po&critatis mcmorue prodiderunt. quanquam non defunt, qui uelint,, hunc Plinio effe L«-pum faliftarium, ab co hoc tantim nomine dcmonftratum libro x x 1. cap. x v. atq; ibi inter cas herbxs connumera stum, qucc fronte nafcuntur, quibusq; plerceq; gentium utuntur in cibis. Lupuli uocdti latius meminit Mefues inter Lupuli hifto-fua deieftoricefacultatismedicamenta ,ubih<ecadfenfmhabet. Eft er aliudVolubilis gcnus, quod lvpvlvs ria,et uires cxappcllatur ,folia habensafpera, citcumcrk modo:flores exilibus foUiculis fquamatim compaftos, racematimq; de~ ^efue*pendentes, colore fubcincreo. -Hic fiauam bilem dctrahit, fanguinem ab ea expurgat, er eius inflammationes ex=tinguit. Sero caprino maceratus, ualentior rcdditur. succus cum fdccharo decoftus fyrupi raodo, regio morbo ld*borantibus mcdetur. Scd profifto mtrum csT } , quod eo noftrce cetatis medicitamparce raroq; utantur ,cim tamenprceftantijUmwmflt medicamentum. quandoquidem tum herba ipfaperfe, tum etiam fuccuspolentcc ddmiftus, cdpi=tis dolorem 4 caliditate eontradunitoUit. Iecinoris, cr uentriculi ceftus mitigat. Syrupus exfaccharo, cr eius fuc=co paratus , utilifime exhibetur in fibrtbus 4 bile, cr fanguine excitdtis. h<ec Mefues de Lupulo . Cceterim di infti:=>

tutum