GVAIACVM OFFICINALE. 401

liqui, qui duo modo difcrimina agnofcunt, Guaia-

cum eo differre, quod meditullium nigrum conti-

neat, quo alterum carere, indicant. Eodem fere

redit diftinctio CASP. bavhini (Pinax p. ^^%.~) \i\

Guaiacum magna matrice (Guai. officinala l. ) et

Guaiacum propemodum fine matrice (Guai. fan-

clum l. ). Eo vero conueniunt hi omnes, quod

Lignum fanftum , prout odoratius magisque ama-

rum , ita altero praeftantius virtute fit. Sed iam

tum conquefti funt de vtriusque in officinis pharma-

ceuticis coufufione (fekrerivs de pudendagra in

lvis. /. c.p.9 14.), et quidam coaeuorum idem vtrum-

que habuere (V. kntentia aJiorum a ferrando /. c.

prolata). Congrue quoque fkacantianvs Qde mor-

bo Gall. in lvis. /. c. p. 8 + 1. ) argumentatur, difcri-

men apparens a diuerfitate foii et regionis poffe pro-

ficifci. Addere licet, pro aetate pctuiffe variare

lignum, vtpote quum in vetuftioribus arbonbus me-

ditullium ligni fubinde fufcart vel nigrefcere, et

arbores iuniores, modo iuftum robur adeptae fue-

rint, efficaciores grandaeuis e(l'e conftet. L'gnum

infuper trunci faepe haud parum ab eo ramorum dif-

fert. Ad priftinam de diuerfitate lignorum ideam

refpexit fine dubio ill. a linne' ([Spec.pl. p. $46.

fqq.), dum, duas fpecies botanicas defignans, alte-

ram Guaiacum officinale, alteram G. fan&um, cuius

Appar. med. Vol, III. C c videas