11

■

I

m

t:

MH

H

3©8

P M T H I S I »

; *».'

■

ii 97, Cujus ulceris origo dedueitur abomni caufa, quae valec fanguinem in pul-monibus ita fiftere, ut in materiem puru-lentam abire cogatur.

1198. Hae caufae poffunt referri. 1. adipfam Corporis temperiem illam, qua ver-gunt in haemoptoen primo, hinc in ulcusloci erofi. Haec confiftit «. in teneritu-dine vaforum arterioforum, & in impetuacrioris utcunque fanguinis: cognofciturconfpeclu tenellorum vafculorum, & to«tius corporis; collolongoj Thorace pla-no & angufto; fcapulis depreffis; fangui-ne valde rutilo, tenui, difibluto, acri,calido; colore valde candido, & amoenorofeo; ctite pellucida; hilaritate, & fub-tilitate praecoci ingenii. (3. in ea debilita-tevifccrum, qua ingefla fua indole nimistenacia obfbru&iones, putrefacliones.acri-monias, fufcipiunt, hisque dein malis ero-favafa, poft haemoptoen, exulcerant:cognofcitur levi febricula, tufficula ficca,calore majori, rubore labiorum, oris, ge-narum, auclis & infurgentibus, quo tem-pore novi chyli in fanguinem ingreffus,facili fudore dormienti, debilitate, anhe-litu ad minimum motum magno. y, inea aetate, qua vafa incrementi apicemadepta, ulteriori produdlioni fuae refiftunt,dum interim fanguis augetur copia, acri-

monia,