E * I 1 E P $ I A,

2*9

in impefti paroxyfmi vi fa&as; cibi, po-tus, lymphae, bri), fpumae, muci, fa-livae, lurfum rejech; foecum alvi viri-dium, feminis, urinae per inferiora ege-Itio ; fanguis utraque via fecretus huc fpe-#ant.

1078. Inde intelligitur, quae heredita-ria? cur ea nunquam fanabilis? quae idio-pathica? cur raro curabilis? quae fympa-thica? cur faepe curabilis?

J079. Atqoe etiam liquet, diverfiftimaremedia,diverfillimam curandi methodum,ad hunc morbum rcquiri, pro nota varie-tate caufae, materiae peccantis, loci, adquem applicatio remedii,perquemeduc1:iomali, (ieri debet.

1080. Caufa enim prima & fecunda, inmala co: formatione lolidorum confiftens(107^ N°. r. 2.) vix ullam fuscipit ra-dicalem medelam; paroxyfmorum autemrenovantes caufas, utpote renatas ailidue,tollere tuto potefhunde hae, quae infiniiae,nec nifiobf rvando cognofcendae,indagaridebent fedulo, dein pro fua natura curari.

1081, Tertia (io7j\ N°. 3.) cognofci-tur ex fymptomatibus alii» laefum fimulcerebrum defignantibus, ut eft dolor, gra-vitas, plenitudo, laefio capitis antectdens,vertigo, tremor univerfahs, fcintillae ocu-lorura, eorundem immobilitas, circumgy-

ratio