196

PERirHEUMONIA

• »'

te

\i"

K.

nuiflimi. Idfutururadocent.* i.fignavio-lentiffimae peripneumoniae, (826.) nuliocafu, nec artefedata. 2. debilitas fumma, ci-ta, pulfu fe inprimismanifeftans. 3. frigusextrcmorum. At jam r.atam fcimus, fi haecpraegrefla, fputa ichorofa, tenuia, cineri-cea, livida, atra, foetida. lnde autemcita mors.

845. Has peripneumoniae mutationej(830. 832. 836- 837. §43 844.) docet ob-fervatio hiltoriae merbi, cadaverumqucinde defunctorum incifio.

846. Unde evidens eft, illum morbum,quem vetuftas hoc nomine defcnpfit, effeVeram inflammationem pulmonum.

847. Eritque prognofis clara, qua aiTeri-tur, morbum hnnc lemper valde periculo-fum ob neceffitatem fummam functionispulmonalis ad vitam, & ad fanandam mate-riem inflammatoriam, ob fanguinisperpe-tuoallaticopiam,impetum,obmotum per-petuum vifceris, ob fitum, applicationemremediorum renuit, teneritudinem fum-mam vafculorum facile deftruendam, im-poffibilitatem revulfionis adeo requifitamin cura inflammationis.

848. Ex quibus (847.) liquet, quando,cur, 8rcum quibus rymptomatibus in mor-tem abeat: fc. Si totus pulmo, una curacordeinflammatur,corinlatusprocidit, ae-

ger