136 De Morbis Internis.

• *

'*«■

'H

1* '•'

7-'

618. Quae ornnia (617.) orta ex feb.re08M87*) utfua caufa, hac ablau (^94.^9f, ^98. ad 617.) ceffabunt; adeoque, fi.ferri queunt tam diu fine periculo vitae,fingularem curationem vix requirunt.

Gr^.Quin faepe oriuntur exconatu vitaefe difponentis ad crifin,vel admateriae cri-ticae excretionem, tumhanc praecedunt,comitantur, fequuntur, nec turbari debent.

620. Si vero inrempefhVa, nimis faeva,quam ut ferri a vita poflint, aut ab aegri pa-tientia.vel aliud gravius malum produciu-ra funt, tum fingula funt lenienda fuis re-mediis propriis,habita femper ratione cau-fae 5 (5g6.)&ftatus(?90.)rnorbi ipfius.

FRIGUS FEBRILE.

■ - ■

<-.»

-.'*

■

■

foi.T^rigus in febrium acutarum initiis-T ponit attrieum liquorum in fe mu-tuo & in vaia, minorem ; motumcircu-lato ium imminutum , liquidum ad extre-ma ftagnans; cor minus contrac*tum; mi-nus . evacuatum: fpiritus cerebelli minusinfiuentes.

622. Efficit, fi diu manet validum, po-Jypofas in vafis majoribus, circa cor , con-cretiones ; in minoribus vero, exprefTo fuoliqjido evacuationes; hinc multa, &gra-via mala in utrisque,

623,