■

f,'

'. <

:*•

?•

■

li

m

*-.»

(JH■

130 De Morbis Internis

S90.<>9^.597) ad <<ics, 1, 4, 7, 9, n,14,21, 50,40, Go\ debet enim tar.tumdari quo vires fuftincri queant, ut fuffi-ciant co£rioni, & crifi, Quo brevior mor-bus, eo minus & debilius off. rerdum, &contra. 2. exaetate aegricognita; quoe-nim origini pro]>iora , vel fenedluti fum-mae, eo difficilius inediam ferunt anima-lia. 3. Status & veh mertia morbi 11 co-gnofcunrur, varium copia & virtute cibum poftulant : in «*,<..« tenuiffima , &pauca , in adfccrfu & dtfcenfu eo pius,& meracius dandum, quo magis ab ea di-ftat morbus. 4. a loco quem aeger incolit,qui enim aequaton vicini ter.uem viclumfaciie, polis a^tem propiores difficultereum ferunt. f. ab anni tempeftate, quumaeftas tenuiffima, hyems vaiidiora perat.6. a confuetudine aegri, & temperie ejus-dem naturali; quienimfanus lautiffimisufus ea facile difflat, aeger pluribus egt t obvafa& vifccra his affueta, 7. a fenfu levi,vel gravi, affumta fequente.

603. Acre irritans externe haerens, (utvitri, metalli, ligni, lapidis , offis, frag-mentaacuta; aut ftimulantium , rubefa-cientium, rodentium , veficartium, cau-fticorum, fepticorum, venenatorum ap-plicatal, cognitum, quantocyus auferen-dum; dein ille locus 3 cui inhaeferunt, &

lacfw