S t H AC ELUS.

IOJ

46r. Id fit, fi in vicinia fani & mali li-ltes poi itur fccando, urendo, rodendo;isque undequaque fatis profundus.

462. nfe£him fcparatur, fi, impeditoprogreifu (461.) prius, vel fimul dum idiit. tota par usque in fundum fa>um uri-tur, fecatur, dein acri lixivio calide ap-plicaeo eroditur, domc in efcharas, affiduoemoiliendas, (403.) & tollendas, usque adviva confumatur, eximatur. Vitatis fum-rna cum cura vivis.

463. Ubi dein fanitatis & vitae indiciaredeunt, curandum ut ulcus, vulnusve.

46-1. Si vero pars extrema in os usquefphacelata tolli poteft, falva vita, unacum offe ipfo exdrpanda erit; quia nu-dum vafis nutvtri nequit, neque vivcrepoteft.

46^ lila extirpatio in di^itis, metacar-po, vel metatarfo, cuneo peragitur, &malieo.

466. In majoribus vero, ut femore,cruore , humero, b achio, eget operofioremolimine, quod intelligitur ex fequenti-bus.

467. Definitur locus, abi extirpatio in-ftiruenda ex is e:

1. S.r um maxime confervandum.

2. Con up um accuratiffime fimul & femeltoUen«tum.

G 4 3.