DE VOCC. nEIPAZEIN, ITEIPA2M0S, etc. 183

bedriickungen , quo quidem leniu etiam Jac. i, 2. 12. vo-cabulum 7 riiqcLV/uoq accipiendum efle putauerim.

Jam vero quia haud raro tentanti alios tum admate tum ad imprudenter agendum /educendi animus eft,ac tentando perlaepe fit, vt homines parum firma men-tis animique virtute ad incaute praueque agendum folii-citentur, tertia denique inde vocabulis ttuqcl^uv et 7 ru~Qa.cs/uoi; oborta eft fignificatio, qua alios vel ad peccan-dum, vel ad imprudenter et incaute agendum /ollicitandiJludium inuoluuut. Priori fenfu 1) 6 AiafloAoq dicitur7ruf>a.£tiv jfefum Chrijhm , Matth. 4, 13. Mare. 1, 13.Luc. 4, 2. hominesque Chrijlianos omnino, 1 Cor. 7, 5.iThelT. 3, 5, et 7 TUQa(s/uoi ipfi tribuuntur, Matth. 6, 13.Luc. 4, 13. 11, 4. vnde etiam nomen proprium 0 yrtiQa-£oov (pro 6 7 su^a<^nq 3 noiEfi) ipfi obtigit. iTheff3,5.Eodem fenfu 2) 7 niQa£icr$cu omnino dicitur quocunquemodo, ex nexu orationis dijlin&ius eruendo, ad peccandum ,inprimisque ad deferendam religionem chriftianam Jbiiicitari,et 7 ru^ct 7 (jlqc, ad peccandum illecebrae . Huc ex nofiraquidem fententia pertinent Mattb. 26, 41. Mare. 14, 38.Luc. 22, 40.46. Gal. 6, 1. et iTim. 6, 9. quo quidemfenfu, vt voc. 7rvQa.tr juoq etiam Jac. i, 13. 14. feruetur,totius orationis nexus manifefie requirit. Pojterior verofenfus obtinet locis inprimis iis, quibus Judaei , et Pha-rifaei inprimis, Chrifium tentajfe commemorantur, Matth.16,1. 19, 3. 22, 18- 35- Mare. 8, n. 10, 2. 12, 15. Luc. 11,

M 4 16 ,