ſingulari naſcit̉ bonū fidei vt adaliā nō accedat. ⁊ ex copula vtili īſequit̉ bonū ꝓlis. ⁊ ad hoc bonū ordīatū ē mrimoniū qͣntū adofficiū nature. ⁊ eciā ex copula īſeꝑabili orit̉ bonū ſacrī. qꝛ taliscopula inſeꝑabil̓ ē ſacrni ꝯiūctiom̄s ſpūalis iā dicte. Et ſic triabona naſcunt̉ ex mrinionio. ſcꝫfides ſeu fidelitas. ꝓles ⁊ ſacrm̄et ſic gra p̄ſtat remediū cōtra concupīam. ⁊ ideo inrimoniū ē ordinatū in remediū cōtra cōcupīamqꝛ ꝑ gram q̄ in eo dat̉ repͥmit̉ concupiſcētiā in ſua radicē vt ſit moderata. ⁊ eciā ꝑ illa tria bona queſūt ī ipſo honeſtat ipſā copulamcarnalē ⁊ ipſā cōcupīam. vt ſcꝫactꝰ ad que ꝯcupīa inclinat careat turpitudine ⁊ fiat honeſte. qꝛilla tria bona cooperiunt turpitudine illiꝰ actꝰ. qui alias eſſꝫ turpiſſimꝰ ⁊ īexcuſabil̓ ⁊ nullo mōlicitꝰ. ita ꝙ illa tria bona vel vnūeoꝝ excuſāt coitū vt nō ſit pctm̄qꝛ alias eſſꝫ pctm̄. Et ſic mrimomū dat remediū vt non ſit pctm̄qd̓ alias eſſꝫ pctm̄. qꝛ plꝰ hn̄t illa tria bona de honeſtate ⁊ boītateqꝫ illa oꝑatio hꝫ de turpitudine ⁊ inhoneſtate. Itē eciā matrimoniū dat remediū ꝯtra ardoremcōcupīe ⁊ oēs eius corruptōes q̄ſeq̄rent̉ ſi mrimoniū nō eſſꝫ. quiadū ſatiſfacit cōcupīe in actu mrīmoniali. tūc ipſa cōcupiſcētia nōita icitat. ſꝫ remittit̉ feruor libidinis. qꝛ multi vreretur ꝑ ꝯcupīaꝫniſi haberet vxorē. quā ꝯgnoſcēdo euadāt ardorē. ⁊ aduſtioneꝫcarnis. ⁊ iō meliꝰ ē nūbe̓ qͣm vriEt ſic mrīmonium liberat a pctōqd̓ alias cōmitteret̉ Et ſic apparꝫꝙ ī mrīmonio tria cōſiderant: pͥſignū ſeu ſigͥficatio ſeu ſacrmm̄ officiū ⁊ remediū Et qͣntū ad ſigͣficationē duplex ē ſigͥficatio. qꝛ ſigͥficat ꝯiūctionē xp̄i ⁊ ecc̄ie ꝑ amorem ⁊ ꝯformitatē ⁊ ꝯiūctionē nature Et ſilr̄ duplex ē officiū ī mr̄monio. vnū ē ꝑ mutuā ſilit̓ritōeꝫviri ⁊ mulie̓is qꝛ ad inuicē ſeſe fouēt ⁊ nutriūt ⁊ iuuāt. ⁊ aliud ēofficiū ad ꝓcreādū ꝓlē Silr̄ eſtduplex remediū. vnum qͣntū adfluxū ꝯcupīe. ſcꝫ vt hō nō tendatneqꝫ vadat ī oēm mulierē. aliudremediū ē qͣntū ad mordiatione.vt ſcꝫ nō ꝯgnoſcat mullerē aōrelibidiꝰ ⁊ delcātōiˢ nͨ ſine affectunirimoniali. ſꝫ cā ꝓlis. Et ſic ſūtduo ſigͣficata: duo officia. ⁊ duoremedia pͥmū ſigͥficatū ⁊ pͥmū officiū ⁊ pͥmū r̄mediū ſūt ī ſacro mr̄imonij qͣntū ad ꝯiūctōeꝫ aīoꝝ. ſꝫſcd̓ꝫ ſigͣficatū ⁊ ẜm officiū ⁊ ẜmremediū ſūt ī eo qͣntū ad ꝯiūctionē corꝑm Sic̄ āt ī alijˢ ſacrīs ē aliqͥd viſibile ſeu ſēſibile exte̓iꝰ apparēˢ ⁊ aliqͥd īuiſibile ꝙ ſigͣficat̉ita filr̓ ē ī iſto ſacrō. qꝛ alr̓ nō eſſꝫſacrin. ⁊ iō ī iſto ſacrō ſūt v̓ba ⁊ſigͣ exte̓iora ſeu actꝰ ⁊ oꝑatōesexte̓ioe̓s loco reꝝ corꝑaliū q̄ ſūtin alijs ſacrīs. ſic̄ ī bap̄o ablutioaque. Et id̓o iſtud ſacramētū ſitſicut ſacramētum pm̄e. in quo nōerat aliqͣ res corꝑal̓. ſic e̓go v̓ba
Druckschrift
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Entstehung
Seite
247v
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten