Et q̄ cōꝑatio carnis dei ⁊ filij d̓iq̄ ē vnitā eternalit̓ cū deitate adcarnē hoīꝰ corrupti. q̄ hꝫ ſocietatēcū neqͥſſiō diabolo? Que ec̄ ꝯꝑatio carnis īcorruptibil̓ īmoͣrl̓ īuiſibilis ſpūal̓ celeſtis gl̓ificate ⁊ iādeificate. ad carnem corruptibilēmoͣrlē. viſibilē terreſtre ⁊ putrefactibilē? Que ec ꝯꝑatō carnis purificātis. ſaluātis. redimētis. viiuficātis. mūdatiꝰ ⁊ lauātis oēs animas: ad carne dānatē. mortificātē. maculātē. deturpatē ⁊ inficiētēaīaꝫ ſibi ꝯiūctā? Que ec ꝯꝑatiocarnis liberātis aīaꝫ a pena etna:ad carnē obligantē aīaꝫ ad penāet̓nā ꝓpt̓ ſuā ſocietatē? Que eciācōꝑato carnis v̓gīal̓ īcorrupte honeſtiſſiē ⁊ caſtiſſiē: ad carne me̓t̉cē ihoneſtā. corruptiſſima ⁊ iordinatiſſimā? Sic e̓go ipſa aīa dꝫ fuge̓ qͣntū poterit ſocietatē tal̓ carnis ſue. ⁊ ſi nō pōt ꝑ naͣm. ſaltē ꝑvolūtatē. ⁊ toͣlit̓ ſociari ⁊ vniri cūalia carne ꝑfciſſiā. ⁊ qꝛ non p̄t ꝑnām ſaltē ꝑ amorē ⁊ volūtatē Ergo ſic̄ ꝯtinue ⁊ īceſſāt̓ ē vnita cūcarne pͥma ꝑ nam ⁊ ſocietatē naͣlēita ꝯtinue ⁊ īceſſāt̓ dꝫ eē vnita cicarne ſcd̓a xp̄i ꝑ amorē ⁊ voluntatem. vt ſic̄ ꝯtinue ipſa dat vitānaturalē ſue carni ꝑ ſocietateꝫ naturalē. ita ꝯtinue recipiat vitā volūtariā a carne xp̄i. ꝑ ſocietatemamoroſā ⁊ volūtariā Sic gͦ aīahꝫ duas hītatōes ⁊ duo hitacula qꝛ hꝫ duas carnes ī qͥbꝰ hꝫ habitae̓. ſꝫ pͥmā hitatōeꝫ carnis hꝫcontinue ꝑde̓ ⁊ inuolūtarie. ſꝫ ſecūdā habitationē carniſ nūqͣꝫ p̄tp̄de̓ ſi vult. qꝛ nō p̄t ſeꝑari a carne xp̄i inuolutarie. nec ꝑ coactionē. ſꝫ ſolū ꝑ ꝓpriā voluntatē. Etſic anima hꝫ eternū habitaculū īquo p̄t eternalit̓ habitare ſi velitVt igit̉ anima recipiat ſocietatēet vinonē cū carne xp̄i ꝑ amoreꝫet volūtatē. ⁊ ꝑ ꝯn̄s recipiat vitāet delcātionē ⁊ refectionē ab ip̄aet relinqͣt totalit̓ vnioneꝫ ⁊ ſocietatē cū carne pͥma. ⁊ nullō mō recipiat delcātione nec refectioneꝫmortiferā in ipſa. iō xp̄s dedit carnē ſuā in ſacͣmēto iſto ſcꝫ corꝑiset ſāguis ſui. vt ipſa aīa māducetſub̓am ſue carnis; ⁊ bibat ſāguinē ſuū ꝑ volūtatē ⁊ amorē ⁊ hocinuiſibilit̓ ſub forma viſibili reꝝq̄ ꝯuertunt̉ ī carne ⁊ ſāguinē Etqꝛ iſta ſocietas dꝫ eſſe ꝯtinua. iōiſtud ſacr̄m dꝫ ꝯtinuari ⁊ frequētari inceſſanter.¶ Qd̓ ſicut caro pͥmi hominis ꝑſuā multiplicatione ⁊ diuiſioneꝫeſt cauſa multiplicationiꝰ ⁊ diuiſionis animaꝝ. ita caro xp̄i ꝑ ſuāvnitatē ⁊ indiuiſioneꝫ eſt cā vnitatis ⁊ indiuiſionis animaꝝ¶ Titulꝰ. CCxcij.T qm̄ nō ē niſi duplex caro ſcꝫ caro xp̄i ⁊ caro pͥmihoīs. ⁊ vtraqꝫ eſt ꝯīs caro lꝫ caroxp̄i deſcēdit de carne pͥmi hoīs. htn̄ ꝑ talē modū ꝙ nō potuit eſſeinfecta. ⁊ iō ē noua caro ⁊ cōtraria pͥme carni. Quia igit̉ vtraqꝫ ēcōmunis oībꝰ animabo. ⁊ oīs aīap̄t ſociari cū vtͣqꝫ ſil̓ ꝓpt̓ duplicē
Druckschrift
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Entstehung
Seite
217v
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten