inuiſibilia ⁊ ſpūalia. quia ipſa ſeſibilia ⁊ corporalia portāt ſimilitudinem ⁊ quādam imaginē rerum ſpūalium ⁊ intellectualiumIdeo quia dupliciter eſt vita inbomine. ſcꝫ vita corꝑalis ⁊ ſpūalis. ⁊ eciā duplex etas. ſcꝫ anime ⁊ corꝑis. ideo ex illis q̄ videmus fieri in vitā ⁊ etate ⁊ natiuitate corꝑali ⁊ viſibili poſſumusargue̓ ⁊ ꝑcipere quid exiſtat invita ⁊ etate ⁊ natiuitate ſpūali.Et qm̄ in vita corꝑali ⁊ viſibiliprimo homo gn̓at̉ ⁊ accipit ⁊ incipit eſſe ⁊ viue̓ per gn̓ationem.Deinde poſt gn̓ationeꝫ ⁊ natiuitatē accipit augmētum ⁊ cremētum donec ꝑueniat ad etatē ⁊ roVin diluſl.bur ⁊ ad ꝑfectā virtutē vt poſſit facere ꝑfectas oꝑationes hūanas ſcd̓m corpꝰ Sic ergo ē ibi pͥmo gn̓atio deinde augmētum corporale per qd̓ homo ꝑueīt ad ꝑfectā etatem. Sic auteꝫ cōformiter ſit in vita ſpūali ipſiꝰ animeqm̄ pͥmo homo accipit vitam ſpiritualem. ⁊ generat̉ quo ad illaꝫvitam. deinde oportet ꝙ recipiataugmētū vite ſpūalis donec aīaperueniat ad ꝑfectā etatem viteſpūalis ⁊ roboret̉ ⁊ confortet̉ ⁊firmet̉ in tali vita vt ꝑfecte poſſit operari operatōnes que ꝑtinētad vitā ſpūalem. Et ideo quia ꝑbaptiſmū hō recipit de nouo vitāſpūalem. ⁊ incipit eſſe ⁊ eſt quedam gn̓atio ſpūalis. nccē eciameſt ꝙ ſit aliud ſacramētum poſtbaptiſmū. in qͦ aīa recipiat augmentū vibe ſpūalis. ⁊ in quo aīaaccipiat etatē ꝑfectam ⁊ fortitudinem ⁊ robur vite ſpūalis. Etid̓o poſt ſacramētum baptiſmi ordinatum eſt ſacramentū cōfirmationis qd̓ ita ſe hꝫ ad baptiſmūſicut augmētum ad gn̓ationem.qꝛ ſicut bap̄s eſt q̄dā ſpūaliꝰ generatio vt hō viuat in vita xp̄iana. ita eciam ſacramētum ꝯfirmationiꝰ eſt quoddā ſpūale augmētum ꝓmouēs hoīem in etatē ſpūalē ꝑfectā. ⁊ ideo eſt ſacramētūplenitudīs. ⁊ ē ꝑficiēs illud qd̓datū eſt pͥus in baptiſmo. ī quodat̉ ipſi aīe grā ad augmētum ⁊plenitudinē ⁊ ad robur. ⁊ illa gͣtia pͥma que erat ſuſcepta in baptiſmo creſcit ⁊ cōfirmat̉ ⁊ ꝑducitur ad ꝑfectionē. Vnde grā quedat̉ in baptiſmo lauat aīaꝫ totaliter. ⁊ iſta eſt ſua ꝓpria oꝑatio.ſed grā que dat̉ in ſacramēto confirmatōis roborat aīam atqꝫ cōfirmat. Et ideo qꝛ iſta ē alia operatio diſtincta a pͥma. nccē eſt ꝙſit aliud inſtrumētū diſtinctū aprimo. vt oīa fiāt ordinato mō.Si em̄ ordo debitꝰ ſeruat̉ in rebꝰcorꝑalibꝰ ⁊ ī vita corꝑali. quanto magiꝰ debet eſſe ordo ī vita ſpirituali. cum idem dn̄s ordīaueritvtrāqꝫ vitā? Et ideo vbi eſt noua oꝑatio ⁊ nouus effectꝰ ī aīaibi debet ordinari nouū ſacramentū. ad ſpecialē effectum debet ordinari ſpeciale ſacramentū Vndeſacramēta ordinant̉ ad aīam ꝑficiendā ſeruādam ⁊ cōplendam.
Druckschrift
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Entstehung
Seite
209r
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten