et eſt inimicꝰ dei. ⁊ ideo pͥmo debet exire de illo loco īſimo ⁊ aſcēdere ad gratiam dei ⁊ ad donū deiet auxilium ⁊ adiutorium ⁊ adbene eſſe. quia aliter non poteritaſcēdere per ſcalam nature. Primo deꝰ ordīauit homini perfectohabenti bene eſſe ſcalam nature.per quam poterat aſcēdere felicitet deſcēdere. ſcd̓o ordinauit homini lapſo qui cecidit de bene eſſead male eē. ⁊ de gratia ad culpāde amicicia d̓i. ad inimiciciam. ſcalam gratie per quā aſcēderet adbene eſſe ⁊ ad gratiam ⁊ ad amiciciam ſuā. Et ideo homo lapſusnō poteſt inuenire deum que perdidit niſi aſcendat per ſecūdamſcalam. Et ſi per primam primovult aſcēdere ⁊ ire ad deum. tūcfrāgit collum ſuū ⁊ habet obſtaculum. ⁊ nō inuenit deū. ſed magis inueniet errore ⁊ dyabolumet malum ſuū. Per pͥma ſcalamnature ſeu creaturaꝝ homo aſcedebat ad deum. ſed per ſecūdamaſcēdit ad deum homine. Sic ergo ſicut duplex eſt ſtatus hominiſ. ita duplex eſt ſcala. Primafuit ordinata a deo tantū. ſcd̓a ēordinata a deo hoīe. ſcꝫ ih̓u xpōEt ideo valde racōnabile fuit. vtſicut deꝰ quādo nōduꝫ erat homoordinauerat. vt homo aſcēderetad deum per ſcalam rerū viſibilium ⁊ corporaliū. ita quādo fcūˢeſt hō ⁊ recepit corpꝰ. ordinauerit vt hō aſcēdat ad deū ⁊ hoīemꝑ ſcalam rerū corꝑaliū. Et ſicutin ſeipſo habꝫ quādam ſcalā humanitatis ⁊ diuinitatis. ſeu corporis ⁊ aīe ⁊ diuinitatis. ⁊ eciāhomo hꝫ quādam ſcalā in ſeip̄o.ſcꝫ corꝑis ⁊ aīe. ita eciā ordinauit quadam ſcalā rerum corporalium ſeu viſibilium ⁊ gre ſue. vthomo ꝑ res viſibiles ab ipſo ordinatas aſcēde̓t ad gram ſuam Etſicut in ſe ſcala hꝫ duos gradusſcꝫ humanitatē ⁊ diuinitateꝫ. ⁊per humanitatē aſcēdit ad diuinitatem. ⁊ homo hꝫ eciam in ſcala ſua que eſt in ipſo duos gͣduſſcꝫ corpꝰ ⁊ animā. ita cōformit̉ſcala ab ipſo ordinata haberetduos gradꝰ ſcꝫ ip̄as reꝰ viſibileꝰet gram ſuam. ⁊ per res viſibilesaſcende̓t ad gram ſuā cognoſcēdā ⁊ recipiendā. Nō em̄ eſt miꝝſi xp̄us ordinauit ꝙ in rebus corporalibꝰ ⁊ viſibilibus homo lapſus recipiat gratiam ſuam. ⁊ ſuūbene eſſe perditum. cum deus primo ordinauerit ꝙ homo habensiam bene eſſe reciperet ſuum optimū eſſe per res corporales ſcilicetliguū ſciētie boni ⁊ mali. ſcilicetſeruando obediētiam de preceptodato ſuper lignum ſciētie boni ⁊mali. quod quidē lignū erat rescorꝑalis ⁊ viſibilis Et ideo ſicutdeꝰ ordinauerat vt hō ſeruando illā obediam de illo ligno reciperetoptime eē. ita eciā ordīauit xp̄sdeꝰ ⁊ hō aliqͣs res viſibiles ⁊ corporales. vt homo illas in ſe recipies per obediētiam ⁊ ꝓpt̓ obedientiā recipiat gram ſuam et bēne