et ꝓpriā ſalutē.¶ Qd̓ iſtud adiutoriū ſeu iſtagrā eſt totū bn̄ eſſe hoīs. ⁊ eiꝰ carentia ē totū male eſſe eius.Aitulꝰ. CClxxiiij.T auteꝫ iſtud adiutoriūſeu iſta grā q̄ reſtituit̉ hoīa deo ad cōplendū ⁊ faciēdū oīaque debꝫ inqͣntū hō. magis ꝯgnoſcat̉. cōſiderādum ē ꝙ hō a pn̄cipio dū fuit factꝰ a deo receꝑat adeo eſſe. ⁊ cū hoc bn̄ eſſe. ſed nōoptime eſſe. qꝛ hoc expectabatadhuc. Et ꝑ eſſe intelligit̉ viue̓ſentire. ītellige̓. velle. amare. poſſe. ⁊ oīa q̄ ꝑtinēt ad corpꝰ ⁊ animā. ⁊ ꝑ bn̄ eſſe intelligit̉ recte.iuſte. debite. ſancte ⁊ v̓tuoſe viue̓. Et ſimilit̓ ꝑ male eſſe. ītelligitur tortuoſe. irregularet̉. īdebiteet īiuſte. ac vicioſe viue̓. Idē ergo ē dice̓ bn̄ ſicut iuſte. ſancteet cetera. ⁊ idē ē dicere male. ſicutiniuſte. tortuoſe ⁊cͣ. Acceperatergo homo a deo pͥmo. eſſe viue̓ſentire. ītellige̓. velle. amare. poſſe. ⁊ ecia bn̄ eſſe. bn̄ velle. ⁊ bn̄viue̓. ⁊ bn̄ amare. ⁊ bene poſſe.et bn̄ intellige̓. ſeu qd̓ idē eſt rcēdebite iuſte ſancte ⁊cͣ. Acceꝑatergo bn̄ eſſe ⁊ quo ad corpꝰ ⁊ qͦad animā. Et iſtud bn̄ eſſe eratſua bonitaꝰ. ſua rc̄tudo. ſua iuſticia. ⁊ ſua ſanctitas. ſua v̓tꝰ ſuaregula ⁊ ſua inēſura q̄ erat addita ſupra eſſe. ⁊ nō idē qd̓ eē. īmopoterat ſeꝑari ab eē. ⁊ poterat ipſū eſſe eciā expoliari ab illis ⁊ remane̓ ſine illis ſi vellet. Tamē inptāde pͥmi hoīs erat cuſtodire ⁊ſeruare illud bn̄ eſſe ſibi datū .ſ.ipſam bonitatē ⁊ rc̄itudineꝫ ⁊ iuſticiā. ſanctitatē ⁊ v̓tutē. Et ſi pͥmo cuſtodiuiſſꝫ ⁊ ſeruaſſꝫ homoſuū bene eſſe. trāſiuiſſꝫ ⁊ ꝑueniſſꝫad altiorem gradū. videlicet adoptime eſſe. Sed pͥmꝰ homo nōcuſtodiuit nec ſeruauit ſuū beneeſſe. nec ipſam bonitatem ſeu rectitudinem ⁊ iuſticiam ⁊ virtutem ⁊ mēſuram ſeu regulam ſibidatam. quia fuit deo inobedienꝰingratiſſimꝰ. ⁊ ideo perdidit ſuūbn̄ eſſe ⁊ ſuū recte eſſe. ⁊ remanſit ſibi ſolum eſſe. viuere. ītellige̓ſentire. velle. amare ⁊ poſſe. Etſic remanſit homo nūdꝰ ⁊ expoliatus. quia bn̄ eſſe erat ſua veſtiꝰet loco bene. recte. iuſte. debite.ſancte ⁊ virtuoſe. eē habuit male oblique ⁊ tortuoſe. iniuſte indebite ⁊ vicioſe eſſe. Et ſic fuitpeſſima veſte indutꝰ. Eciam fuit ꝓprijˢ veſtibꝰ expoliatꝰ et alienis indutus. et maxime quo adanima et ad liberum arbitrium.Et ſic primꝰ homo fuit expoliatus ſua bonitate. ſua rectitudineſua iuſticia ſua virtute. et fuit ineo malicia tortuoſitas ſeu obliq̄tas. iniuſticia et vicium. Et vtcognoſceret ſuū male eē quo adanimaꝫ et liberum arbitrium. habuit male eſſe qͦ ad corpuꝰ. vt ꝑmale eſſe corporiꝰ iudicaret ſuummale eē quo ad animam. Remāſit ergo ſolum homini radicale ſcilicet ipſū eē. viue̓. ſentire. ītellige̓
Druckschrift
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Entstehung
Seite
197v
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten