Druckschrift 
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Seite
196r
Einzelbild herunterladen
 

boīs qꝛ nihil merueāt niſi penāp̄uenit pͥmo hoīeꝫ. vt deīde liberaret̉ iuſticiā. Quia ſi ex ſeipſo habebat quo face̓t iuſticiā de ſeipſo dādo debitū. deꝰdedit hoī ſuaꝫ mīam illudpoſſꝫſatiſface̓ ei ſolue̓ iuſticiani. vt ſic integꝝ ſatiſface̓tdeo. face̓t iuſticiā de ſeipō. Sꝫillud tale nunqͣꝫ potuiſſꝫ bre ſeip̄m. niſi deꝰ purā ſuā miſericordiā tribuiſſꝫ hoī. Vt ergo deus placari poſſꝫ ab hoīe. habe̓t placaret deū ira ſuā deus dedit gͣtis hoī illud qd̓ deberet deo ex debito redde̓ dedit deꝰboī toti nature hūane nouū hominē. eſſꝫ maior hoīe. ſatiſfaceret hoīe. hr̄et in ſe illud qd̓ſuꝑaret debitū qd̓ ſolue̓ dꝫqui nihil ſe debe̓t. ſolue̓talijs. quidē debebāt. vn̄ ſoluerēt habebāt Dedit em̄ naturahūana d̓o in illo hoīe ſpōteex debito qd̓ ſuum erat vt ſe redime̓t in alijs hoībꝰ ī qͣbꝰ qd̓ ex debito exigebat̉ redde habebatQuid ergo p̄t intelligi cogitari miſericordius qͣm iſtud ſcꝫdeꝰ pr̄ dicit hoī pctōri danato etnis tormētis. hn̄ti vn̄ ſe redimat accipe vnigenitū meū ſcꝫxp̄m ih̓m veꝝ deū hoīeꝫ. daip̄m te? Et ipſe filius ih̓s xp̄sdicit hoī. Tolle me redime teipſū. Hoc em̄ dicūt qn̄ vocat hoīeſad fidē xp̄ianā. trahūt vt veniant ad tantā grām. Et qͥd eciaꝫiuſtius p̄t cogitari. qͣm ille dimittat omne debitū cui dat̉ precīum maius qm̄ omne debitū. ſi tn̄detur debito affectu. mo dari debet. Et ſic iuſtiſſimeliberat̉ a ſua obligatōe ſatiſfacit iuſticie dei. deus iuſticiamſaluat hoīem. Et ſic ſit in hoc veriſſima iuſticia. tamē hoc ēibi ſūma miſcd̓ia. qꝛ deꝰ hoī pͥmoper ſolā mīam illū qui liberarꝫdedit. illum qui tolle̓t iniuriaoffenſam dei.Dic ponit̓ cōpoſitio int̓ iheſūxp̄m crucifixū hoīem ꝑditulapſū. qͣlit̓ ſe hn̄t inter ſe. ondit̉ que ſūt illa ꝑditꝰ recipita xp̄o. qualit recipiat.Titulꝰ. CClxxiij.Vomā autem ꝓpter hoc qꝛ erat ꝑditus corruptuslapſus deuatus indigebat denccitate nouo hoīe qui eſſꝫ deꝰ. qui mortē reciꝑet hoīe.ſiuimꝰ illū hoīem lōgū ꝓceſſū.et finalit̓ per dei gram repperimꝰ eſſe. hic ē ih̓s xp̄s a iudeis crucifixus. poſtqͣꝫ ergo ille nccariꝰ hoībꝰ iam exiſtit.reſtat vide̓ qͣlit̓ qui ē iamlapſus corruptus ab ip̄o recipiat oīa illa quibꝰ indiget. Vnde īibeſu xp̄o ſūt oīa illa quibꝰ indiget. reſtat reſtauretur reparet̉ de fcō. Poſtqͣm remediū ē et medicina ꝑata eſtreſtat applicae̓ ad opꝰ Quid em̄profice̓t medicina ſi infirmo nonapplicaret̉? Quid vale̓t paīs eſurienti. ſi eum comede̓t? Vndeaa iiij