boīs qꝛ nihil merueāt hō niſi penāp̄uenit pͥmo hoīeꝫ. vt deīde liberaret̉ hō ꝑ iuſticiā. Quia ſi hō ex ſeipſo nō habebat cū quo face̓t iuſticiā de ſeipſo dādo debitū. deꝰdedit hoī ꝑ ſuaꝫ mīam illud cū qͦpoſſꝫſatiſface̓ ⁊ ei ſolue̓ ꝑ iuſticiani. vt ſic hō ꝑ integꝝ ſatiſface̓tdeo. ⁊ face̓t iuſticiā de ſeipō. Sꝫillud tale hō nunqͣꝫ potuiſſꝫ breꝑ ſeip̄m. niſi deꝰ ꝑ purā ſuā miſericordiā tribuiſſꝫ hoī. Vt ergo deus placari poſſꝫ ab hoīe. ⁊ hō habe̓t cū qͦ placaret deū ⁊ ira ſuā deus dedit gͣtis hoī illud qd̓ hō deberet deo ex debito redde̓ dedit deꝰboī ⁊ toti nature hūane nouū hominē. qͥ eſſꝫ maior hoīe. qͥ ſatiſfaceret ꝓ hoīe. qͣ hr̄et in ſe illud qd̓ſuꝑaret oē debitū qd̓ hō ſolue̓ dꝫqui cū nihil ꝓ ſe debe̓t. ſolue̓t ꝓalijs. qͥ quidē debebāt. ⁊ vn̄ ſoluerēt nō habebāt Dedit em̄ naturahūana d̓o in illo hoīe ſpōte ⁊ nōex debito qd̓ ſuum erat vt ſe redime̓t in alijs hoībꝰ ī qͣbꝰ qd̓ ex debito exigebat̉ redde nō habebatQuid ergo p̄t intelligi ⁊ cogitari miſericordius qͣm iſtud ſcꝫ ꝙdeꝰ pr̄ dicit hoī pctōri danato etnis tormētis. ⁊ nō hn̄ti vn̄ ſe redimat accipe vnigenitū meū ſcꝫxp̄m ih̓m veꝝ deū ⁊ hoīeꝫ. ⁊ daip̄m ꝓ te? Et ipſe filius ih̓s xp̄sdicit hoī. Tolle me ⁊ redime teipſū. Hoc em̄ dicūt qn̄ vocat hoīeſad fidē xp̄ianā. ⁊ trahūt vt veniant ad tantā grām. Et qͥd eciaꝫiuſtius p̄t cogitari. qͣm ꝙ ille dimittat omne debitū cui dat̉ precīum maius qm̄ omne debitū. ſi tn̄detur cū debito affectu. ⁊ cū moqͦ dari debet. Et ſic hō iuſtiſſimeliberat̉ a ſua obligatōe ⁊ ſatiſfacit iuſticie dei. ⁊ deus ꝑ iuſticiamſaluat hoīem. Et ſic ſit in hoc veriſſima iuſticia. ⁊ tamē cū hoc ēibi ſūma miſcd̓ia. qꝛ deꝰ hoī pͥmoper ſolā mīam illū qui eū liberarꝫdedit. ⁊ illum qui tolle̓t iniuria ⁊offenſam dei.Dic ponit̓ cōpoſitio int̓ iheſūxp̄m crucifixū ⁊ hoīem ꝑditu ⁊lapſū. ⁊ qͣlit̓ ſe hn̄t inter ſe. ⁊ ondit̉ que ſūt illa q̄ hō ꝑditꝰ recipita xp̄o. ⁊ qualit recipiat.Titulꝰ. CClxxiij.Vomā autem ꝓpter hoc qꝛbō erat ꝑditus corruptuslapſus ⁊ deuatus indigebat denccitate nouo hoīe qui eſſꝫ deꝰ ⁊hō. qui mortē reciꝑet ꝓ hoīe. ⁊ q̄ſiuimꝰ illū hoīem ꝑ lōgū ꝓceſſū.et finalit̓ per dei gram repperimꝰiā eū eſſe. ⁊ ꝙ hic ē ih̓s xp̄s a iudeis crucifixus. poſtqͣꝫ ergo illehō tā nccariꝰ hoībꝰ iam exiſtit.reſtat mō vide̓ qͣlit̓ hō qui ē iamlapſus ⁊ corruptus ab ip̄o recipiat oīa illa quibꝰ indiget. Vnde īibeſu xp̄o ſūt oīa illa quibꝰ hō indiget. ⁊ iō reſtat ꝙ bō reſtauretur ⁊ reparet̉ de fcō. Poſtqͣm remediū iā ē et medicina ꝑata eſtreſtat applicae̓ ad opꝰ Quid em̄profice̓t medicina ſi infirmo nonapplicaret̉? Quid vale̓t paīs eſurienti. ſi eum nō comede̓t? Vndeaa iiij
Druckschrift
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Entstehung
Seite
196r
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten