regͣre in mūdo in tali noīe ⁊ ꝑmittat ꝙ tantꝰ ppl̓s ſecutꝰ fuit illūet ſequit̉ in tali noīe ⁊ fide. ꝙ ipeeſt talis q̄ debebat ſatiſface propctis ⁊ ꝑ tā lōga tꝑa. ſequit̉ ꝙdeꝰ impedit ſeip̄m ⁊ facit ꝯtra ſeipſum. qꝛ diſponit mūdū ad nōcredēdū alteri alicui tali ſicut iheſus xp̄s credit. qꝛ oportebit ꝙille que mittet in mūdum faciat ſicut ih̓s xp̄s. ⁊ dicat ſe eē veꝝ deum ⁊ hoīem. ⁊ deſtruat ⁊ īpūgnet pctā. Et hoc eciā nō p̄t fieriqꝛ ille quē mitte̓t ſi face̓t ſicut iheſus xp̄s iā ꝯueniret cū eo ⁊ cumdoctrina ſua ⁊ cū oꝑbꝰ ſuis. qꝛpugͣret ꝯtra pcta ſicut ip̄e. ⁊ oīaiſta ſūt abſurda. Itē ppl̓s iudeorū qui nūc eſt exp̄cat adhuc illūnouū hoīem ꝓmiſſum a d̓o. ⁊ populus xp̄ianꝰ credit illū iā veniſſe ⁊ ꝓmiſſum eſſe adimpletū. ⁊deus ꝑmittit ih̓m xp̄m regre ſubnoīe illo ſcꝫ tanqͣꝫ ille q̄ erat promiſſus a deo. ⁊ talis credit̉ a populo xp̄iano. ſꝫ cū deꝰ deliberauerit ⁊ ꝓmiſerit dare illū hoīem toti nature hūane. qꝛ oēs hoīes īdigebat eo ⁊ nō ſolū iudei. id̓o deꝰface̓t ꝯtra ſeip̄m. ⁊ īpediret totūpopulū xp̄ianū ne ſuſciꝑet illuꝫventuꝝ ꝓmiſſum. qꝛ ꝑmittit alium regnare ſub illo nomine. Etſic deus permittendo iheſum chriſtum regnare ſub nomine ꝓmiſſi. ſi ipſe non eſt. non diſponeretad ſuſcipiendum alium venturum. ymmo totaliter impediretqd̓ ē īpoſſibile Et ec deꝰ ꝑmitte̓tdecipi totū ppl̓ n xp̄ianoꝝ qͣ eſtet qͥ fuit ſub noīe ꝓmiſſi. qꝛ oēsxp̄iami credunt ⁊ crediderūt firmit̉ ī ih̓m xp̄m tāqꝫ ī illū q̄ promiſſus erat a d̓o ꝑ ꝓph̓as ⁊ prīarchas. ⁊ multi iudei credider̄t ꝑet p̄dicauerūt. ⁊ hoc deꝰ nō p̄t face. qꝛ eſſꝫ ꝯtra honorē ſue bonitatis ⁊ ſue veritatis Sꝫ iudei q̄ expectat adhuc eſſe vētuꝝ ip̄i decipuit ſeip̄os. qꝛ nolūt reciꝑe iheſūxp̄m. q̄ veīt ſub noīe ꝓmiſſi a d̓oet nullꝰ decipit eos. Itē eciā ipſiſūt diſpoīti ad ſuſcipiēdū iheſūxp̄m. pᵐ qꝛ expectāt. 2 qꝛ ſūtī miſeria ⁊ captitate. ⁊ ſi r̄cipuitih̓m xp̄m erūt lib̓ati. ⁊ 3 qꝛ ip̄inō ſūt mō diſpoſiti vt de gn̓e eorū naſcat mō ille ꝓmiſſꝰ Sꝫ eciāxp̄iami ſūt īdiſpoſiti ad ſuſcipiedū aliū ſi veīrꝫ qꝛ nullū exꝑcantcū iā credūt hr̄e illū q̄ ē ꝓmiſſusErgo ncc̄e ē ꝙ ih̓s xp̄s ſit ille ꝓmiſſꝰ a do. ⁊ alit̓ fieri nō p̄t Nōenim p̄t eē ꝙ poſtqͣꝫ deꝰ ꝓmiſitmitte. ꝙ pͥmo ꝑmittat aliquemregre in mūdo ſub noīe ꝓmiſſi abeo qͥ ē deceptor ⁊ mēdax. nec p̄tfieri ſi deꝰ itēdit mitte̓ aliū ꝙ ip̄eꝑmittat ꝙ aliqͣs aliꝰ deceptor pͥmo veīat ⁊ p̄cedat ⁊ regnet ſubnoīe ꝓmiſſi a do. qm̄ ille īpedirꝫaliū vetuꝝ. Ergo ncc̄e eſt ꝙ illeque deꝰ pͥmo ꝑmittit r̄gͣnare ſubnoīe ꝓmiſſi a do. ſit ille verus ꝓmiſſus Ergo īpoſſibile ē quin ih̓ꝰchriſtus a iudeis crucifixus ⁊ occiſus. ſit ille verus homo quemdeus debebat dare mundo ad
Druckschrift
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Entstehung
Seite
193v
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten