et cū iſto erūt ꝑ accidēs ī corꝑatimali hoīes. ſꝫ ex oppoſita ꝑte nōerāt niſi āgeli boni qͥ nō faciebātcorpꝰ. qꝛ nō hēbāt aliquā creaturā tā excellētem ſicut pͥmꝰ āgelꝰerat. Et ſic āgeli boni erāt truncati capite. Et iō qꝛ ille hō erit maior. excellētior ⁊ melior q̄m̄ fuitpͥmꝰ āgelus qͥ corruit. iō rciſſimeerit caput bonoꝝ āgeloꝝ. ⁊ recuꝑabit natura āgelica caput maiꝰet meliꝰ ⁊ excellētiꝰ qͣꝫ ꝑdideratet erit inlegta ī capite ſuo Et tūoerit ī ordīe creaturaꝝ bonaꝝ vnacreatura maior in bonitate qꝫ ſitilla creatura mala. q̄ erat maiorter creaturas malaꝰ quoniam mulla creatura erat ita bona. ſicut ꝑmꝰ āgelus erat malꝰ. ⁊ malū excedebat bonū int̓ creaturas Sedtunc erit ꝑ ꝯtrariū. qꝛ bonū ſuꝑabit malū. qꝛ multo magis ⁊ ſinecōꝑatōe ille hō erit meliorqꝫ ſitille āgelꝰ prior Et ſic duobo modis̓ ꝑ illū hoīem bonū vincet ⁊ ſuꝑabit malū. Prīo qꝛ ip̄e erit melior qͣꝫ ſint oēs creature male. ſecūdo qꝛ ipſe faciet meliꝰ qͣꝫ oēscreature fecerūt male ⁊ face potuerunt. Et ſic oībꝰ modis bonū factū ſuꝑabit malū fcm̄ īꝑpetuūquare merito ille hō erit caput bonoꝝ āgeloꝝ ⁊ hoīm. Sꝫ iſtudcorpꝰ bonoꝝ nō poterit creſcereniſi ꝑ hoīes q̄ ſunt de corꝑe malorū hoīm. ⁊ iō oportet ꝙ corpusbonoꝝ pugnet ꝯtra corpꝰ malorū. vt trahat ad ſe hoīes ⁊ cōuertat ⁊ īcorporet. qꝛ hoīes ſūt ꝯuertibiles ad bonū ⁊ malū. Et ideotūc fiet maximū bellū ⁊ maximapugint̓ corpꝰ bonoꝝ ⁊ corpusmaloꝝ. ſcꝫ pͥmꝰ āgelus cū ſuismēbris cuſtodiet qͣntum poteritne ꝑdat hoīes qͦs tenet. ⁊ corpꝰbonoꝝ ſemper rapiet ⁊ trahet hoinies ad ſe ⁊ diminuet corpꝰ maloꝝ qͣntū ad hoīes. Sꝫ qꝛ potētius ⁊ maioris v̓tutis erit corpꝰ bonoꝝ qꝫ maloꝝ rōne capitis. id̓ocorpꝰ bonoꝝ vnicet corpꝰ malorū. ⁊ qͣret hoīes ⁊ trahet ad ſe. ⁊corpꝰ maloꝝ ꝑdet. Quauis em̄primꝰ āgelꝰ malꝰ q̄ ē caput maloꝝ ꝑdiderit hoīes per iuſticiamvt dictum eſt. attn̄ non dimittet niſi ꝑ violētiā. Et id̓o nccariaerit pugͣ fortiſſima ad ſubtrahendū hoīes de p̄tate ſua. Ecce ergoviſū ē qͣlit̓ ille hō qͥ ē deus ⁊ hō ſehabebit pꝰ mortē ſuā ⁊ qͣliter ſehēbit ad oēs creaturas tā bonasqm̄ malas. ⁊ q̄ fiēt ⁊ qͣnta ī vniuerſo ꝑ ſuā bonitatē ⁊ excellētiā¶ Declaratō ꝑ exēplū familiarequalit̓ due nature ſcꝫ d̓ina ⁊ humana poterit cōcurre̓ in vnā ꝑſonā ſine īmutatiōe vtriuſqꝫ ⁊ quātu ē poſſibile. ¶ Ti. CCheiiij.Tāt aliqͣlit̓ videamꝰ qͣlit̓diuina nā ⁊ hūana ſimulpn̄t ꝯcurre̓ vt ſint vna ꝑſona. ⁊ tn̄ d̓ina nā nō perdat aliquid de excellētia ⁊ altitudīe ſuaꝓpt̓ talē viionē. nec eciā ī ſeipſaaliqͦ mō mutet̉ nec eciā hūana. ſꝫremaneāt ī ſuo eē. hoc p̄t declarari ꝑ exēplū faīliare .ſ. ꝑ lrās alpha