ꝑfcūs erit totꝰ bonus cōtrariusalijs boībꝰ. ideo oportet ꝙ qͣntūpoterit īpugnet eoꝝ malā vitā.et mala eoꝝ oꝑa. ⁊ p̄dicet ⁊ corrigat hoīes ꝑ v̓ba ſua. ⁊ ncc̄e eritꝙͣ dicat veritatē hoībꝰ qm̄ hoīesnolūt audire. Et ſic qꝛ eciā oꝑaſua erūt cōtraria oꝑbꝰ alioꝝ incurret inimicicias ⁊ inuidiā plurium qui nolūit audire veritateꝫ. ⁊ſic p̄dicādo ⁊ tenēdo īmobilit̓ ⁊ īdeclinabilit̓ veritatē ⁊ iuſticiā ⁊hoc viuedo ⁊ loquēdo. plures habebūt eū odio vſqꝫ ad mortē Etſic ſi iſto mō ipſe neqꝫ ꝓpter odium neqꝫ ꝓpter timore mortis nonvelit deſiſte̓ a veritate ⁊ iuſticiaſic occidēt eū qꝛ ꝯtrariꝰ eſt eis. ⁊ipſe ꝑmittet ſe occidi fortiſſime ⁊firmiſſime. ꝑſeuerādo in his q̄ deiſūt Nōne tūc dabit vitā ſuā ſpōte ad honorē dei? Quāuis em̄ ipētenet̉ dicere veritatem ⁊ eā benereviuedo ⁊ loquēdo ad honorē dei.tamē nō tenet̉ mori ꝓ honorē deiex debito niſi ipſe velit. Item inhoc eciā dabit exemplū efficaciſſimū alijs hoībꝰ vt nullo modo deſerāt nec relinquāt veritatem deinec iuſticiā eius. nec recedat abilla ꝓpter morteꝫ quā aliqn̄ ꝓpdernecitatē patient̉ vt ſoluāt cū illoqui nullo mōmori debebat. ſedſponte ad moriedum ſe optulit.et in hoc fecit d̓o honore maximūVn̄ nō erit hoc exemplū magnūet efficaciſſimū. vt ſic alij homīespoſtqͣꝫ cognouerit eū ⁊ veritatēet qͣnta ꝑſona erat ipſe. ammentur ⁊ inflāment̓ ⁊ imitent̉ eū vtpropt̓ nulla incōmoda q̄ eis poterit obeſſe declinet a iuſticia qͣm̄deo debēt. cū eciā aliqn̄ de ncc̄itate mori debeāt. cū ipſe qui nec ꝓſe mori ex debito debebat. nec ꝓalijs poterat cogi mori. nec volūit p̄ſeruare tā p̄cioſam vitam. vmo ſeip̄m ⁊ tam p̄cioſam ꝑſonātam volūtarie dedit in mortē ꝓpter veritatē ⁊ iuſticiā defendēdāquauis ex debito talis ꝑſona qꝛerat homo. debebat deo oēm obediētiam. ⁊ facere ꝓ veritate ⁊ deitate quicqͥd poterat. ⁊ hoc v̓tuteprime obligationis Attamē hoceſt citra morteꝫ. qꝛ ex debito nullo modo mori debebat. Et iō moriendo ſponte relinquit hominibꝰexemplū vt ſimilit̓ faciāt. ⁊ ne timeāt mori. Sic ergo qͣꝫius illi q̄occident eum. mala occidēt volūtate. attamen quia ipſe ſuſtinebit hoc ſpontanea voluntate adhonorem dei ⁊ ad vtilitatem totius humane nature. ideo laudabiliter et miſericorditer ſuſtinebit. Sed mirandum erit quomōdo poterit eſſe tanta crudelitasinuidia ⁊ malicia in illis hominibus ꝙ velint eum occidere tambonum hominem vt erit. quoniam nulli nocebit nec nocere poterit. quoniā erit ſūme benignus.Maxima ergo debꝫ eſſe iſta inuidia ⁊ maliciā. Et vn̄ poterit iſtagenerari? Et id̓o notandū eſt ꝙtotum genꝰ humanū eſt ſub poteſtate ⁊ captiuitate primi angeli