Druckschrift 
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Seite
167v
Einzelbild herunterladen
 

malicia corruptio fuit pͥmo innatura pure ſpūali. illa corrupta trahit aliā ad corruptionē Itēeciā qꝛ videmꝰ qn̄ totū corpꝰeſt ſanū. vel totū regnū vniuerſi niſi corruptio fiat in pͥncipali ſit in minꝰ pͥncipali. ſedtria ſint mēbra in vniuerſo .ſ. treˢnature. natura ſpūal̓ ſit maius pͥncipaliꝰ mēbꝝ. videt̉corruptio potuit eſſe in alijsmēbris niſi pͥmo fuerit in illo. ſed corruptio reꝑiat̉ in mēbrotn̄ pͥncipali. videt̉ pͥmo fuit inmagis principali. Et ſic iſtasraciones poſſumꝰ ꝓbabilit̓ dicere lapſus corruptio ſeu malumprimo fuerit in natura āgelica qͣꝫni hūana. in illa incepit ma. Et ꝯn̄s naturā āgelica pusfuit inimica dei cōtra deū qͣꝫ humana. Et ſic habemꝰ duas naturas in vniuerſo. lapſas corruptas ꝑditas. Sꝫ eſt ncceſi lapſus fuerit in natura āgelica. fuerit in tota natura āgelica. ſicut ē de hūana. qꝛ vnꝰ angelus deſcēdit ab alio. ſed quilibetfuit creatꝰ ſe. qͣꝫuis oēs inſiml̓fuerūt creati Et ſic hēmꝰ originēmali corruptiōis in naͣ hoīs. ſꝫnōdū hēmꝰ originē mali corruptōis in natura angelica. De origīe corruptōis malicie in natura ſpūali ſeu āgelicade alijs ꝑtinēt ad hoc.Titulꝰ. CCxlij.Voniā aūt ꝓbabilit̓ oſtēſū ē corruptionē lapſuꝫfuiſſe ī natura āgelica. ideo videamꝰ quō ītrauit ibi malū corruptio cum eſſꝫ bona ꝑfecta ī ſuoſtatū; nihil defice̓t ei ſtatu īquo creata fuerat. Vn̄ iſta natura potuit induci nec inſtigariad malū aliā naturā. qꝛ eratalia natura niſi natura diuina.creauit oīa bona. e̓go iſta peccauit ſine aliqͣ īſtigatōe. nec inductiōe aliquā aliā naturā. Attn̄ſicut ī hūana natura malū pͥmo īceꝑat in muliere. deinde venit adviꝝ. ita potuit eſſe ī natura āgelica. vt pͥmū malū inciꝑet ī vno āgelo. deide veniret ad alios cumeēnt eiuſdē nature. licet eiuſdēexcellētie. nec gͣdus vt ꝓbatūeſt. ita origo mali pͥmo fuit īvno āgelo. ī alijs autē incepit pꝰet inqͥramꝰ quō potuit hoc fie̓iVn̄ in hūana natura cecidit perinſtigationē alteriꝰ pͥmo fuit ma in ꝑte minꝰ forti. minꝰ dignaet minꝰ ꝑfcā. deinde de ꝑte minus forti. venit ad ꝑtē fortiorē.hoc rōnabilit̓ fuit factū. qꝛ pͥmodebꝫ temptari inſtigari īduci ꝑs debilior qͣꝫ fortior. iſta ēars ree temptādi. Id̓o in hūananatura ꝯuenient̉ īcepit malū inte minꝰ forti ſcꝫ in muliere. vltimo venit ad ꝑtē fortiorē ſcꝫ adviꝝ. Sꝫ in āgelica natura videt̉ oppoſitū intrauerit malū ſcꝫpͥmo ꝑtē fortiorē. deinde adꝑtes minꝰ digͣs. qꝛ illa natura cecidit ſe. īſtigata ab aliquoalio exteriori nec inducta. ſꝫ ꝓpo