malicia ⁊ corruptio fuit pͥmo innatura pure ſpūali. ⁊ illa corrupta trahit aliā ad corruptionē Itēeciā qꝛ videmꝰ ꝙ qn̄ totū corpꝰeſt ſanū. vel totū regnū vniuerſiꝙ niſi corruptio fiat in pͥncipaliꝙ nō ſit in minꝰ pͥncipali. ſed cūtria ſint mēbra in vniuerſo .ſ. treˢnature. ⁊ cū natura ſpūal̓ ſit maius ⁊ pͥncipaliꝰ mēbꝝ. videt̉ ꝙcorruptio nō potuit eſſe in alijsmēbris niſi pͥmo fuerit in illo. ſedcū corruptio reꝑiat̉ in mēbro nōtn̄ pͥncipali. videt̉ ꝙ pͥmo fuit inmagis principali. Et ſic ꝑ iſtasraciones poſſumꝰ ꝓbabilit̓ dicereꝙ lapſus ⁊ corruptio ſeu malumprimo fuerit in natura āgelica qͣꝫni hūana. ⁊ ꝙ in illa incepit malū. Et ꝑ ꝯn̄s naturā āgelica pusfuit inimica dei ⁊ cōtra deū qͣꝫ humana. Et ſic habemꝰ duas naturas in vniuerſo. lapſas ⁊ corruptas ⁊ ꝑditas. Sꝫ nō eſt ncce ꝙſi lapſus fuerit in natura āgelica.ꝙ fuerit in tota natura āgelica. ſicut ē de hūana. qꝛ vnꝰ angelusnō deſcēdit ab alio. ſed quilibetfuit creatꝰ ꝑ ſe. qͣꝫuis oēs inſiml̓fuerūt creati Et ſic hēmꝰ originēmali ⁊ corruptiōis in naͣ hoīs. ſꝫnōdū hēmꝰ originē mali ⁊ corruptōis in natura angelica.¶ De origīe corruptōis ⁊ malicie in natura ſpūali ſeu āgelica ⁊de alijs q̄ ꝑtinēt ad hoc.Titulꝰ. CCxlij.Voniā aūt ꝓbabilit̓ oſtēſū ē corruptionē ⁊ lapſuꝫfuiſſe ī natura āgelica. ideo videamꝰ quō ītrauit ibi malū ⁊ corruptio cum eſſꝫ bona ⁊ ꝑfecta ī ſuoſtatū; ⁊ nihil defice̓t ei ꝓ ſtatu īquo creata fuerat. Vn̄ iſta natura nō potuit induci nec inſtigariad malū ꝑ aliā naturā. qꝛ nō eratalia natura niſi natura diuina. q̄creauit oīa bona. e̓go iſta peccauit ſine aliqͣ īſtigatōe. nec inductiōe ꝑ aliquā aliā naturā. Attn̄ſicut ī hūana natura malū pͥmo īceꝑat in muliere. deinde venit adviꝝ. ita potuit eſſe ī natura āgelica. vt pͥmū malū inciꝑet ī vno āgelo. deide veniret ad alios cumeēnt eiuſdē nature. licet nō eiuſdēexcellētie. nec gͣdus vt iā ꝓbatūeſt. ita ꝙ origo mali pͥmo fuit īvno āgelo. ī alijs autē incepit pꝰet iō inqͥramꝰ quō potuit hoc fie̓iVn̄ in hūana natura q̄ cecidit perinſtigationē alteriꝰ pͥmo fuit malū in ꝑte minꝰ forti. minꝰ dignaet minꝰ ꝑfcā. ⁊ deinde de ꝑte minus forti. venit ad ꝑtē fortiorē. ⁊hoc rōnabilit̓ fuit factū. qꝛ pͥmodebꝫ temptari ⁊ inſtigari ⁊ īduci ꝑs debilior qͣꝫ fortior. ⁊ iſta ēars ree temptādi. Id̓o in hūananatura ꝯuenient̉ īcepit malū in ꝑte minꝰ forti ſcꝫ in muliere. ⁊ vltimo venit ad ꝑtē fortiorē ſcꝫ adviꝝ. Sꝫ in āgelica natura videt̉ꝙ ꝑ oppoſitū intrauerit malū ſcꝫpͥmo ꝑ ꝑtē fortiorē. ⁊ deinde adꝑtes minꝰ digͣs. qꝛ illa natura cecidit ꝑ ſe. nō īſtigata ab aliquoalio exteriori nec inducta. ſꝫ ꝓpo
Druckschrift
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Entstehung
Seite
167v
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten