tura hominis. Cum ergo pͥmummalum in vnoquoqꝫ gn̓e ſit cauſa oīm alioꝝ. ſequit̉ ꝙ malū liberi arbitrij ſeu volūtatis qd̓ eſt p̄mū malū. ſit cauſa oīm inaloꝝ. ⁊ab ip̄o hn̄t originem oīa mala. ⁊propt̓ illud malū ſunt. ⁊ ſi illudmalū nō eſſꝫ. nullum malū eſſꝫEt qꝛ ipſe deꝰ nō fecit ip̄m libeꝝarbitriū malū nec corruptu. egoſequit̉ ꝙ ip̄m libeꝝ arbitriū fecit ſeipſum malū ⁊ corrupit ſe ipſum. ⁊ nocuit pͥmo ſibipſi. Sicergo volutas homīs fecit ſeipſammalā libere. ſpōte. nullo cogenteet volūtarie. quia aliter fieri nonpotuit.¶ Qd̓ nō ſūt niſi duo mala. ſcꝫvolūtarium ⁊ inuolūtariumTitulꝰ. CCxxxvij.T quia nihil p̄t fieri maiꝰquā libeꝝ arbitriū. ergoſequit̉ ꝙ nullū maius malū. nulla maior malicia. nulla maior corruptio. nulla maior ꝑuerſitas qͣꝫliberi arbitrij ⁊ volūtatis. nec ꝑconſequēs maior deformitas ſeuturpitudo. Et ideo qꝛ libeꝝ arbitrium facit tantā maliciā tātamcorruptionē in ſeip̄o volūtarie ⁊ſpōte ſequit̉ ꝙ eſt odibile ⁊ nullo mō amabile. ⁊ ꝙ iſtud malūtotum eſt ei īputabile. ⁊ culpa ēin eo. qꝛ iſtud malum ē volūtarium. ⁊ ꝑ ꝯn̄s iſtud malū eſt puibile ⁊ vindicabile ⁊ iudicabile.et ei debet pena ⁊ punicio. Et iōde ncc̄itate ad iſtd̓ malum debet.ſequi aliud malum. ſcꝫ malū pene ⁊ punitōis ⁊ vindcē. ⁊ iſtudmalum eſt malū inuoluntariumet cōtra volūtatē. Et ſic duplexeſt malum ſcꝫ voluntariū ⁊ īuoluntariū. ſeu malū culpe ⁊ malūpene. ⁊ ad iſta duo mala reducunt̉ omnia mala. Vn̄ qꝛ pͥmummalum eſt volūtarium. ⁊ id̓o delectabile ⁊ placet volūtati. ideonō ſentit̓ nec dat dolorem nec triſticiam. ideo nccario ē ſcd̓m malum ſcꝫ inuolūtarium. qd̓ eſt triſtabile ⁊ diſplicibile voluntati.qd̓ dat penā dolorem ⁊ triſticia.et qd̓ ſentiat̉ a volūtate. Et id̓oillud malū memfeſtat pͥmū. ⁊ facit ip̄m cognoſci nec alit̉ ꝯgnoſceret̉. ⁊ ideo bene ordinatū ē vt q̄facit malū qd̓ non ſentit. ꝙ habeat malum qd̓ ſentiat ⁊ ꝑcipiat.Et ideo ꝓpter iſta duo mala ncc̄eeſt ꝙ ſit ordo iuſticie ⁊ ordo iudiciariꝰ. quia volūtas ſeu libeꝝ arbitriū facit pͥmū malum ſcꝫ volūtarium. ſed ſcd̓m malū ſcꝫ inuolūtariū ſcꝫ pene ⁊ punitōis. voluntas nō facit. ſcꝫ ꝑ modū iuſticie. ſed aliꝰ facit. ideo nccē ē ꝙ ſitiudiciū ⁊ iuſticia ad faciēdū ẜmmalum ⁊ ad ꝓporcionādum. qꝛſcd̓m malū ordinat pͥmū qd̓ eſtmordinatū ⁊ cōtra ordinē natue̓Et ideo qꝛ volūtas exit ab ordīenature debito. nccē ē ꝙ cadat inordinē iuſticie. Vn̄ iſti duo ordines correſpōdent duobꝰ ſtatibꝰliberi arbitrij. Orimꝰ ſtatꝰ liberiarbitrij. ſtat ſub ordīe nature. ſꝫſecūdꝰ ſtatꝰ .ſ. corruptꝰ ⁊ malꝰ
Druckschrift
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Entstehung
Seite
163r
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten