Igit̉ tūc nullo mō potuit haberemortē niſi in penā. ⁊ oīs pena eſtcōtra volūtatē. ⁊ hō nihil debuithr̄e cōtra ſuā voluntatē maximemortē. q̄ nō ſolū deſtruit corpꝰ.ſed totū hoīeꝫ. Itē ſicut hō nollꝫmortē. ita nollꝫ ſenectutē. nec ꝑde̓ iuuētutē nec pulchritudinemcorꝑalē. nec fortitudinē. ſed ſemper vellet cōſeruari ī ſuo vigore.qꝛ maxima miſeria ē venire ad ſenectutē Ergo ſequit̉ ꝙ talis eratnatura hoīs ni pͥmo ſtatu vt nunqꝫ ſeneſce̓t nec ꝑde̓t iuuentuteꝫnec fortitudinē. nec vigorē. alit̓ſeq̄ret̉ ꝙ hō pateret̉ ⁊ habe̓t aliquid ꝯtra ſuā voluntatē. ⁊ ſic pateret̉ penā ⁊ triſticiā qd̓ fieri nondebuit. Nec ē de aīalibꝰ brutis ſimile ſicut de hoīe. qꝛ nō hn̄t aīaꝫimmorlē ⁊ ſemꝑ viuentē ⁊ libeꝝarbitriū. vn̄ eis cōuenit mors naturalis ⁊ ſenectus ⁊ ſeneſce̓. Etſic ꝯcluſū ē ꝙ hō in pͥmo ſtatu ineternū nō moreret̉. ⁊ ideo nccē ēꝙ hr̄et alin̄ locū qͣm iſtū. in quotūc habitabat. in quo hō nullampateret̉ alteracionē ī corꝑe. nullāleſionē. nec calore nec frigꝰ. necaliqnid hr̄et ꝯtra ſuā volūtatē. ſꝫeſſꝫ locꝰ temperatiſſimꝰ qui cōueīret īmorlitati corꝑis. qui totalit̓eſſꝫ locꝰ quietiſſimꝰ ſine vento ſine ꝑturbatōe aliqua. Vbi auteꝫtalis ſit locꝰ in terra ad pn̄s relinquit̉. ſed ſufficit probare talemlocum eſſe. Itē ex neceſſitate erateſſe alios cibos ⁊ fructꝰ quibushomo vteret̉. qui cōueniret īmortalitati corꝑis qui eſſent temperatiſſimi. Qualit̓ autē eſſꝫ corpꝰ immor tale ⁊ qualit̓ hoc fie̓t. minislōgum eſſꝫ declarare. ſed ſufficitſcire ꝙ deus facere potuiſſꝫ ⁊ ſciuiſſꝫ ⁊ voluiſſꝫ poſtqͣꝫ ita fieri cōueniebat. Tame poſſumꝰ dicereꝙ fiebat tam ꝑ complexionē corporis tēperatiſſimā ꝑ quā corpuſeſſꝫ diſpoſitū ad immoͣrlitatē qͣꝫper virtutē anime q̄ eſt immortalis. q̄ viuificaret corpꝰ in ꝑpetuum. ⁊ daret corꝑi vitam indeficientem ſicut ipſa de natura ſua eſtvita indeficiens creata. q̄ cōſeruaret corꝑi ſuam cōplexionē. q̄ itaquātum eſt de ſe poteſt viuificae̓corpꝰ in ꝑpetuū ſicut ꝑ vnū diēqͣꝫ eciā per v̓tutē ⁊ frcm̄ loci illiꝰtēparatiſſimi. Qui autē bn̄ ꝯgnoſcit cauſam qͣre eſt neceſſe ꝙ nūccorpꝰ moriat̉. poterit ſcire modūquare tūc nō moreret̉ ꝑ oppoſitū¶ Qd̓ in pͥmo ſtatu oēs creature obediebāt homini.Titulꝰ. CCxxxv.p̄dicto eciā fundamento ſcꝫ ex natura liberi arbitrij ⁊ ipſiꝰ libertatis ꝓbat̉ ꝙ ipmo ſtatu hoīs erat obedīa creaturaꝝ Vn̄ poſtqͣꝫ ī pͥmo ſtatu nihileat ꝯtra naturā volūtatis ⁊ lib̓tatis ſeu liberi arbitrij hoīs. qꝛ erattoͣlit̓ obedīes d̓o libe̓ ⁊ ſpōteqͣꝫdiu ſtabat ī illo ſtatu. ⁊ qꝛ vbi ēlib̓taˢ volūtatiꝰ ſeu libeꝝ abitriūibi ē naͣlit̓ dn̄iū iꝑiū. pͥncipatꝰ ⁊dn̄acio. ⁊ cū īobedīa ſeu rebellioſit ꝯtra dn̄iū īperiū ſeu pͥncipatū.
Druckschrift
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Entstehung
Seite
161v
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten