deū a qͦ creata ē nec ꝯgnoſcit. ⁊ideo vera mortua ē Et ſic veracit̉boīes mortui ſūt qͦ ad vitā aie. ⁊hoc qͣntū ad vera vitam q̄ eſt aīeꝓpria ⁊ licet hō mortuꝰ ſit ⁊ aīamortua qͣntū ad verā vitā que eſcd̓m deū. tamē ī ſe nunqͣꝫ moritur aīa qꝛ īmorlis eſt. ⁊ ſemꝑ viuet in eternū Id̓o duplex ē vitaaie. vna naͣlis. qꝛ ipſa ē vita. ⁊ꝑ iſtā ſemꝑ viuit ⁊ ꝑ iſtā vitaꝫviuificat corpꝰ. Alia ē vita quecauſat̉ ex ſocietate cū deo. ⁊ cumhoībꝰ ꝓpt̓ deū q̄ vita ē gaudiumveꝝ. ⁊ ſcd̓m iſtā vitā mortua ēaīa qꝛ perdidit oīa illa ⁊ oīa fundamēta in qͥbꝰ fundat veꝝ gaudiu. ⁊ q̄ valēt ad habendū verugaudiū. ⁊ iō aīa viues mortua eEt qꝛ aīa hꝫ radices ⁊ fundamēta ex quibꝰ nccario oriet̉ eternatriſticia q̄ eē mors eius. iō aia perdidit eternam vitā ⁊ eternū gaudiū. ⁊ acq̄ſiuit eternā mortē ⁊ etnā triſticia. Sic̄ hoīes mortui ſūtſcd̓m deū ⁊ qͣntū ad animam. ⁊vadūt ad mortē eternam. licꝫ viuāt qͣntū ad corpꝰ ⁊ vitā corꝑalē. Ecce ergo manifeſtū ē qͣliterſtatꝰ hoīs ē ꝑuerſus. corruptꝰ.lapſus ⁊ in ꝯtrariū mutatꝰ. ⁊ tn̄iſte lapſus. iſta corruptio. ⁊ iſtaꝑuerſitas occulta erat nob̓ ⁊ abſcōdita.¶ Hic ꝓbat̉ ꝙ bō fcūs fuit completus in gne ſuo ⁊ in gͣdū ſuoet habuit oīa q̄ hr̄e debuit iutaſuū gradū.¶ Titulꝰ. CCxxxij.Voniam autem ex oībuſpremiſſis ⁊ ex toto ꝓceſſu iam facto concluderepoſſumꝰ veraciter duos eſſe ſtatꝰboīs cōtrarios īter ſe ⁊ oppoſitosvnus ſtatus ē in qͦ nūc eſt de fcōqui ē corruptꝰ. aliꝰ ſtatus em̄ qͦdebebat eē qui nō eſt nec exiſtitde fcō. iō qꝛ videmꝰ ſtatu homīsqui nūc eſt in fcō. ⁊ aliuſtatumcōtrariū qui debebat eſſe nō vidimus in re. ſꝫ ꝯgnoſcimus ꝙ debebat eſſe. ſequit̉ ꝙ poſſumꝰ dubitare. ſi ſtatꝰ in qͦ eſt nūc fuit primꝰ. vel ſi aliqn̄ de fcō fuit ī ſtatudebito. ſicut ſi aliqͥs nunqͣꝫ bibiſſet niſi acetū ⁊ nunqͣꝫ vinū. poſſꝫdubitare ſi ſtatꝰ aceti fuiſſꝫ pͥmꝰita ꝙ nunqͣꝫ fuit ī alio ſtatū. Etqꝛ iā ꝓbatu ē ſuꝑiꝰ ꝙ bō fcus eet ꝙ non fecit ſeip̄m. ideo ſi nosprobamꝰ ꝙ deus nō fecit boīemtalē in tali ſtatu in qͦ nūc eſt. ettamen fecit hominem. neceſſe eſtdicere ꝙ deꝰ fecit homine primoin ſtatu debito ⁊ vero in quo recte debebat eſſe. ⁊ ꝙ ſtatꝰ debitus fuit pͥmus ⁊ non iſte in quoeſt modo. Et ideo oportet primoprobare ꝙ deꝰ non fecit hominein ſtatu in quo nūc eſt. ⁊ hoc on̄ditur multis modis. Primus exparte honoris dei. quoniā dictuꝫeſt ſuperius ꝙ per honorem deipoteſt reddi racio de omnibꝰ queoperatur deꝰ extra ſe. deus enimoperatur omnia que fecit extraſe ad honorē ſue ptātis. ſue ſapieet bonitatis. ergo fecit boīeꝫ ad