Druckschrift 
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Seite
150r
Einzelbild herunterladen
 

debet hr̄e odio totalit̓ ⁊ inceſſanter quicqͥd p̄t eſſe cōtra deū. ⁊ cōtra ſuā ꝓpria voluntatē. Et exideſequit̉ ꝙ hō debet d̓o timorē ⁊ honorē pͥmo. Ecce e̓go debitū amoris timoris ⁊ honoris pͥmo. Et ꝑcōſequēs debet hō eſſe gratꝰ deo.et regͣtiari illi. ⁊ eſſe ligatꝰ ⁊ vnitus totalit̓ cum deo Hoc ergo ēdebitū erga deū factorē ⁊ creatorē ſuū. Sꝫ ex iſto debito ortumeſt aliud debitum erga oīa q̄ deiſunt ⁊ maxime e̓ga ſuā imaginēviuentē. ⁊ ꝑ ꝯn̄s erga oēm hominē. ſcꝫ ꝙ oīs hō debet amare quēlibet hominē inqͣntū eſt d̓i imagoſicut ſeip̄m. ⁊ hr̄e odio quicqͥdeſt cōtra hominē ſicut ꝯtra ſeip̄minqͣntū eſt dei imago. Et eciā dquilibꝫ amare ſeip̄m ꝓpt̓ hoc qd̓eſt d̓i imago viueꝰ Ecce duplexdebitū hoīs. vnū ⁊ pͥmū reſpicitdeū. et ſcd̓m reſpicit illa q̄ dei ſūtet pͥncipalit̓ ſuā imagineꝫ. et tn̄nō ſunt niſi vnū debitū. qꝛ ſcd̓mincludit̉ in pͥmo et ab ip̄o oritur.Et hoc ē totum debitū hoīs. totūuis nature et tota lex nature. ettotū quicqͥd dꝫ hō vel ab ip̄o oritur vel in ip̄o includit̉. Scd̓m ergo iſtud debitū et ſcd̓m iſtd̓ iuſet ſcd̓m iſtā regulā et legē dꝫ hōregulare mēſurare ordinare oē factū ſuū et oē face̓ tā interiꝰ qͣꝫ exteriꝰ. et cū iſto debito ſeu iure dꝫcōcordare totū ſuū face̓. Talis debet eſſe hō in ordine creaturaꝝ. ꝙin iſto homine iſtud debitum ſeuuuis et ſuum ſcm̄ et face̓ ſuū nō diſcordēt nec ꝯtrarient̉. et talē homine reqͥrit ordo vniuerſi et ordonature. qͣlis dꝫ eē natura hominiꝰinqͣntū hō ē. Cōparet e̓go qͥlibetfactum ſuū ſeu ſuū face̓ interiꝰ etexteriꝰ. et qͥcqͥd ſētit in ſe ad debitū iſtud ſeu ius nature Et comparemꝰ oē fcm̄ et oē face̓ qd̓ eſtin hoībꝰ ad iſtud debitū. et videbimꝰ et ꝑ exꝑiētiā ſentiemꝰ et iudicabimꝰ ꝙ oē fcm̄ et oē face̓ hominis. vel ad minꝰ inclinatio totū ē ꝯtrariū et repugnās iſti iuriſeu debito. et diſcordās totalit̓ab eo. Vn̄ ꝑ exꝑiētiā videmꝰ etſentimꝰ ꝙ hō hꝫ amore ſuijpſiuꝰpͥmo et nō dei. et pͥmo amat ſeipſū et ſuā volūtatē ꝓpriā realit̓ etde fcō eā ſequit̉ et nō volūtatē deiet hꝫ odio quicqͥd ē ꝯtra ſuā volūtatē ꝓpriā. et amat oīa q̄ amatpropt̓ ſeipſum. et nō ꝓpter deumnec quia dei ſunt. et ſic realiter etde facto nō amat niſi ſeipſum Videmꝰ autem ꝙ homo querit intēdit et amat pͥmo ſuū ꝓprium honorē. et realiter et de facto et nondei. et ſuū honorem ꝓprium p̄ponit honori dei. et vult ꝙ omnia q̄primo debet dare d̓o factori ſuo.dat ſibiipſi et creature et operi facto. Et ſic homo de facto habetamorem ſuipſius primo et nondei. et habet ꝓpriam volūtatem etquerit primo ſuum honorem proprium. Et ſic facit totum contrarium illius quod debet facere. etfacit illud qd̓ non debet. et nullomodo facit qd̓ debet.