¶ Hic inueſtigat̉ ſi hō eſt talisdefcō. qͣlis dꝫ eſſe. ⁊ ſi facit qd̓facere dꝫ ſcd̓m ordine creaturaꝝEt iuenit̉ de fcō ꝙ hō ē ⁊ fc̄it cōtra ordine creaturaꝝ ⁊ ē totꝰ mutatꝰ ī oppoſitū ⁊ ī ꝯtrariū ſue ꝓpenature quā dꝫ hr̄e. ſicut vniū inacetuTitulꝰ. CCxxiij.Ictū eſt in tota ꝑtep̄cedēti vſqꝫ h̓ d̓ debito homīs ad qd̓ obligat̉ de iure nature ⁊cōcluſū ē ⁊ ꝓbatuꝫaliqd̓ occultū eſſe debitū qd̓ hodebꝫ deo. ⁊ hoc tā ex datis ⁊ acceptis vbi fundat̉ obligato debiti qm̄ ex ꝑte dignitatis dei. cui p̄mo debet̉ amor timor ⁊ honor. ⁊hoc eciā reqͥrebat natura amoris.Ergo vſqꝫ hac ꝑtē ꝓceſſimꝰ perdebꝫ ⁊ ꝑ modū obligatōis ⁊ debiti. ⁊ vidimꝰ qualis ē obligatoquā magna q̄ obligat̉ homo deoet qͣlis e. qm̄ eſt pͥmo naturalis⁊ ꝑpetua ⁊ īfallibilis idelebilis.incorruptibilis. ⁊ īmorlis. ⁊ eſtgnal̓ omni hoī. ⁊ patēs oībꝰ. qꝛeſt ſcptain libro nature in oībꝰcreaturis. ⁊ in ip̄o homine tam īcorꝑe qꝫ in aīa. ⁊ ipſe hō ⁊ oēscreature ſunt purīſſimū teſtīoniūiſtius obligatōiꝰ Viſum eſt eciāet cōcluſū qͣntū ⁊ qͣle bonū adueiet hoī. ſi hō adīplet ⁊ facit debitu ad qd̓ obligat̉ deo. ⁊ qͣntū ⁊quale malū adueniet hoī. ſi nō facit debitū qd̓ debet deo. Sic e̓gotria cognoſcimꝰ de hoīe. ſcꝫ ip̄mdebitu hoīs. ⁊ bonuꝫ ⁊ malū qd̓oportet ſeqͥ. Ip̄m āt debitū ſemper viuit ſꝑ manet radicalit̓ ī ſuovigore. ⁊ īpoſſibile ē ꝙ tollat̉.ſemꝑ hō ē debitor. ſꝑ ē obligatꝰdeo. ſiue hō faciat ſiue non faciat.Et qm̄ ordinat̉ debitū ad factū.et debe̓ ordīat̉ ad face̓ ⁊ obligatio ad ſolutionē ymo oīa q̄ pertinet ad hoīeꝫ ꝯcludunt̉ in iſtis duobꝰ ſcꝫ in debito ⁊ in fcō. ſeu incure ⁊ infco. qꝛ ip̄m debitū ē iuset ip̄a ſolutio factū. ſꝫ ip̄m debitūeſt pͥmū ⁊ p̄cedit. ⁊ factūdꝫ ſeq̄poſt debitu. ⁊ ip̄m factum ē vltimū ⁊ ꝯplemētū debiti. iō niſi pꝰdebitū ſequat̉ ip̄m fcm̄ ⁊ facere.totū ē vacuū. ⁊ ſi ſequat̉ factū.totū ē plenū. Iſta ergo duo ſcꝫdebitū ⁊ factū dn̄t eē ꝓporcionata ⁊ ligata int̄ ſe. qꝛ vnū nichilꝓficit ſine alio. Quid em̄ ꝓficitdebitū. ſi nō ſequat̉ fcm̄? Et qͥdvalꝫ factū. niſi ꝯcordet cū debitoFactū ergo ⁊ debitū qn̄ concordāt. facuit mirabilē armoniā. Siautē diſcordāt. deſtruit̉ armoīaet ſit peſſimꝰ ſonus Et qꝛ iſta ſcientia ē de hoīe inqutuꝫ bō ē. ⁊ docet ꝯgnoſce̓ hoīeꝫ. ⁊ cognitio deboīe ꝯſiſtit in duobo. ſcꝫ in ꝯgnitiōe ipſiꝰ debiti. ⁊ ī ꝯgnitōe ipſius fc̄i. ſeu facē. ⁊ ꝯgnitio ipſiꝰ debiti p̄cede̓ dꝫ ꝯgnitione ipſius facti. qd̓ nō ē niſi tāqꝫ lumē ad cognoſcēdū ip̄m factum. qꝛ impoſſibile eſt cognoſce̓ ip̄m factū anſit tale quale debꝫ eſſe vel no. l.vtꝝ ſit iuſtum vel iniuſtuꝫ ordinatum vel mordinatū. niſi pus
Druckschrift
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Entstehung
Seite
148v
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten