homo dare d̓o. quia ē opꝰ eius.Et eo mō quo deꝰ eſt factor hominis. ⁊ hō eſt opꝰ ſuū. eo eī debent̓ dari. ⁊ hō debet dare d̓o Etiō amor timor honor. laus ⁊ gloria. fides ſpes fiducia. cōfidentiaobediētia. debent̉ deo ab homīe.quia hō eſt opus ſuū. ⁊ deus eſtfactor eius. Vn̄ hō debet amaredeū. qꝛ eſt opꝰ eius. ⁊ deꝰ eſtfactor ſuus. Homo dꝫ honoraredeū. quia ē opus eius. Pō debꝫlaudare deū. quia eſt opꝰ eius.Et qꝛ deus ē factor hoīs. ⁊ hō ēopus eiꝰ. iō debet ei ſūme obedie̓Et ſic de alijs. Vn̄ quia deꝰ eſtfactor hoīs. ⁊ hō eſt opꝰ ſuū. iōamat ipſū hoīem. qꝛ factor amatſuū opus ⁊ ipſi dat ſua bn̄ficia.Quia deꝰ eſt factor hoīs. iō deus eſt dn̄s eius. Et qꝛ deꝰ eſt factor hoīs. iō eſt pͥncipiū hominiꝰet quia ē factor hoīs. iō non decīpit nec fallit hoīem. ſed ſemꝑ dicit ei veritatem. qꝛ factor nō decipit opus ſuū. ⁊ quia ē factor hominis. ē homini fidelis. ⁊ qꝛ eſthoīs factor. iō neſcit defice̓ homini. qꝛ factor nō deficit oꝑi ſuo Etſic de alijs. Quia igit̉ homo eſtopꝰ dei. ⁊ ſolus ſe ꝯgnoſcit opꝰdei eſſe ⁊ factū a deo. ⁊ alia opera non ꝯgnoſcūt ſe eſſe oꝑa dei.nec eſſe facta a deo. ⁊ eciā ſolushō cognoſcit ſe eſſe obligatū d̓oet ſolus cognoſcit quid dꝫ opusfcōri ſuo. ⁊ cognoſcit ꝙ omniapredcā debꝫ opus ſuo fcōri. Etquia p̄t dare oīa p̄dicta. id̓o dꝫet obligat̉ dare oīa p̄dicta deo.Cōiunge oīa iſta ſimul. Homocognoſcit ſe eſſe opꝰ dei. ⁊ cognoſcit quid dꝫ opus fcōri ſuo. ⁊homo ꝯgnoſcit ſe eē ſeruū dei ⁊ſubditum. ⁊ ꝯgnoſcit quicquiddebꝫ ſeruus dn̄o ſuo facere. ⁊ ꝯgnoſcit ſe oīa accepiſſe a d̓o. ⁊ ꝯgnoſcit quid dꝫ facere recipiēs dāti. ⁊ hō cognoſcit ſe poſſe dare ⁊habe̓ oīa que dꝫ dare. Ex iſtisomnibꝰ ſequit̉ ꝙ homo dꝫ dareomnia p̄dicta d̓o. nec excuſat̉ ſinō dat. quia hꝫ ⁊ poteſt dare Etſic in gn̓ali ⁊ inſimul manifeſtata ſūt debita ⁊ dona q̄ deo debētur ⁊ q̄ homo dꝫ dare d̓o ⁊ obligat̉ vltra amorē dare¶ Sequit̉ de iſtis in ſpeciali etprimo de timore.Titulꝰ. Clxxviij.VVoniā auteꝫ dictū eſt ⁊tractatū de amore qd̓ eſtprimū donū ⁊ pͥmū debitum. inſpeciali eciā tractatū eſt de alijsdebitis ⁊ donis inſpeciali. Sedtamē quia amor eſt pͥmū debitūet donū ⁊ ad ipſū ſequūtur omaalia debita ⁊ dona. ⁊ nihil p̄t dicidonū niſi rōne amoris quia epmū donū. iō nccario includit̉ aorin oī dono ⁊ dato. alit̓ nō eſſꝫ donū nec datū. qꝛ ipſe amor pͥmohꝫ nomē doni. ⁊ pͥmū ſꝑ īcludit̉in alijs. ⁊ nihil pōt eē veꝝ donūnec datū niſi oriat̉ ab amore. ⁊fundet̉ in amorē. Et ſi amor nōeſt nullū donū eſt. quia donū debet eē volūtariū libeꝝ ſpōtaneū
Druckschrift
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Entstehung
Seite
109v
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten