ipſiꝰ eſt peſſimꝰ inordinatiſſimꝰet ſic de alijs. ideo ſequit̉ ꝙ odiūſumpſiꝰ eſt ordinatum bonū ⁊c.quia ei opponit̉. ⁊ ſic vnū odiūeſt bonum ⁊ aliud malum Quiaergo ex amore orit̉ odium. ⁊ bonū odium orit̉ ex bono amore. ⁊malum ex malo amore. poſſumꝰdicere. ꝙ fructꝰ illi qui ſequūturex bono amore. ſequūtur ex bonō odio. ⁊ illi frcus qui ſequūt̉ex malo amore ſequūtur ex mnalo odio. ſed tamē pͥncipalit̓ racōne amoris. qꝛ odium ſequit̉ amorem. Et ſic de odio ſue ꝓpe volūtatis ſequūtur fructꝰ qui ſequūtur ex amore dei. ⁊ puant̉ frcusqui ſequūtur ex amore ꝓp̓o ⁊ omnia mala ſua. ⁊ de odio dei oriuntur oēs peſſimi frcus. qui ſeq̄bātur ex amore ꝓpō. ⁊ pͥuant̉ oēsboni fructꝰ qui oriebant̉ ex amore dei. Et hec ſufficiāt que ſūt deamore ⁊ odio. ⁊ de pͥmo debitoobligatōis quod eſt debitū amoris dei.¶ Sequūtur alia debita que d̓odebent̉ que hō debet ⁊ obligat̉ dare ⁊ redde̓ deo vltra amorem. Etprimo in gnali. ⁊ poſtea in ſpeciali de quolibet.Titulꝰ. Clxxiiij.Voniam tractatum eſtautē cum dei adiutorio deprincipali ⁊ pͥmo debito obligationis naturalis qd̓ hō debꝫ daredeo de iure naͣli. ſcꝫ de ipſo amoe̓et viſū eſt qͣlit̓ ipſa obligatio ⁊debitū ⁊ ſolucio debiti. ſcꝫ dareamorē deo. totū redūdat ī maxīmū bonū hoīs. ȳmo hoc ē totū bonū hoīs inqͣntū homo ē qꝛ ꝯuertithoīem in deum. ⁊ dat gaudiuminfinitum. ideo qꝛ tantū bonū ſequit̉ hoī ſi det ſibi amorē. debet hōcōtinue inquire̓ ⁊ inueſtigare inſeipſo ſi hꝫ aliquid aliud ī ſe qd̓poſſit dare qd̓ cōueniat deo. qm̄ſicut de amore ſequitur maximꝰfructus hoī ⁊ maximū bonū. itade oībꝰ alijs q̄ dabit deo ſequet̉maximꝰ frcus ⁊ maximū bonuꝫhomini. Et ſicut ſi hō nō dat deoamorem ſequit̉ infinitū damnūet malū hoī. ita ſi non dederit deoalia q̄ debet ei dare ſequet̉ infinitum damnū ⁊ malū homni. Etiſta vtilitas. iſte frcus. iſtd̓ bonū maximū. ⁊ vitacio mali tantidebēt inclinare hoīem. vt det oīaque poterit d̓o. Et nō ſolū hec debent īclinare hoīem vt det deo oīaque poterit. ſed eciā fortiſſima obligatio iam ꝓbata. qꝛ v̓tute illius oīa q̄ p̄t dare debet d̓o. Vndeqꝛ hō eſt opꝰ dei. ⁊ deꝰ eſt ſuusopifex. ⁊ ſuus artifex. qui eū totum fecit cum nō eſſꝫ. ⁊ hō eſt factura dei ⁊ creatura. ⁊ nō ſolumhoc. ſꝫ ⁊ ꝓpt̓ ipſum fecit deꝰ oīaalia oꝑa ⁊ alias creaturas. ideoquicqͥd hō hꝫ ⁊ qͥcqͥd p̄t totū accipit a d̓o. ⁊ iō totū dꝫ ſuo artifici. ⁊ tm̄ obligat̉ homo d̓o. qͣntūopꝰ ſuo artifici ⁊ magis adhucqꝛ deꝰ totū fecit ⁊ ip̄m hoīem ⁊oīa alia Et qꝛ opꝰ dꝫ amae̓ ſuūartificē ⁊ time̓ ⁊ laudare ⁊ hono
Druckschrift
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Entstehung
Seite
106v
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten