Druckschrift 
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Seite
92v
Einzelbild herunterladen
 

hoīes et ſi ſint īfiniti. pn̄t hrē inſimul totū ſuū bonū. totā ſuā vitāſcꝫ totū ſuū gaudiū. hoc ex ipſo ſolo deo. Et qͣliter ip̄e ſolus ē ſe ipſū ſufficiēs dare vitā inſil̓oībus hoībꝰ. eternū et ſine ſuidimmutōe et hoc amore ſuuꝫ.videte ergo qͣliter bona v̓a hoīmnunqꝫ dininuunt̉. ſꝫ ſꝑ creſcerepn̄t hn̄t menſurā neqꝫ termi. ſꝫ magis multiplicatis hoībꝰmagis multiplicant̉ eciā bona etgaudiū Titulus C liiij. De gaudio qd̓ naſcit̉ ex deiaore pꝰ vitā corꝑalē et on̄det̉ exꝑfectōe gaudij amoris aīaclare deū creatore ſuum facie adfaciē et ſine medio videbitVoniā āt ip̄m gaudiuꝫ ēfructus amoris dei ideonccē eſt iſtud gaudiūſil̓r impleat̉ et veniat in tātā plenitudinē. in tātā abundātiaꝫ poſſit maior neqꝫ creſcerevltra ita aīa poſſit caꝑe amplius de gaudio vt ſic gaudiumplenū fiat Et qꝛ aīa amauit deūpͥmo voluntatem. ideo ex taliamore ſequit̉ gaudiū. Et qꝛ volūtas totaliter amorem vniturdeo. ſequit̓ eciā ip̄a vniet̉ ei. fruitione et gaudiuꝫ qd̓ eſtfructꝰ amoris Et ex claragintōe dei ſeqͥt̉ maior amor Eꝛvbi maior cognitio ē. ibi maioramor aūt maiꝰ odiuē. Et quanto magiˢ aliqͥd bonū cognoſcit̉tātomagīs amat̉ Sed qꝛ deus ēſolū bonū nrm̄ Quāto ergo eummagis cognoſcimꝰ. tātomagiſ magis amabimꝰ. et qͣnto magis amauimus. tanto magisgaudiū hēbimuꝰ. Et qꝛ eciā deꝰ p̄t cognoſci et amari eo qꝛē ſūme bonus. ſūme beniguꝰ. ſūme ſapīēs. ſūme nobilis. ſūmepulcher. in eo ē plenitudogaudioꝝ et diuitiaꝝ Neqꝫ patitur in aliquo bono defectū. Siergo deus vult a nobis in aximeamari. ſeqͥtur eciā vult a nob̓maxīe cognoſci. et vt gaudiuꝫnrm̄ in eo plenū ſit. nccē ē vt aīavideat ip̄m deū facie ad facieꝫ. ethec cognitio ē clara. certa ac ꝑfectiſſima ad vota et tm̄ quātuꝫvoluer̄t ſine medio vt ſic magisdiligat̉ et vt ſic aīe maius gaudiu oriat̉. qꝛ iſtud aliter nonpotuit Qꝛ niſi deus que pͥmo aīaamauit in fide. on̄dat ſe et manifeſtet clare clariſſime face̓tdebitū et ius amoris Ꝙꝛ amor verus et purꝰ oīa aꝑit. oīa ſecreta.reuelat Hoc auteꝫ reqͥrit naturaamoris. Et qꝛ aīa pͥmo amauitqn̄ vidit meret̉ videre facie ad faciē eo fruet̉ vt maiusgaudiū ex eo ꝯſeqͣtur Et quanto clarīꝰ videbit. tāto magis amabit. et qͣnto magis amabit. eciā tanto magis gaudebit.qꝛ res quā aliqͦs hꝫ qn̄ eſt bona.magis gaudebit qͣnto magiscognoſcit. Et oppoſitū ē de remala Qnāto aliqͥs re malā quaꝫhꝫ ꝯgnoſcit tāto magis odiohꝫ Ergo ille pͥmo deū amauit.