hoīes et ſi ſint īfiniti. pn̄t hrē inſimul totū ſuū bonū. totā ſuā vitāſcꝫ totū ſuū gaudiū. ⁊ hoc ex ipſo ſolo deo. Et qͣliter ip̄e ſolus ēꝑ ſe ipſū ſufficiēs dare vitā inſil̓oībus hoībꝰ. ⁊ eternū et ſine ſuidimmutōe et hoc ꝑ amore ſuuꝫ.videte ergo qͣliter bona v̓a hoīmnunqꝫ dininuunt̉. ſꝫ ſꝑ creſcerepn̄t ⁊ nō hn̄t menſurā neqꝫ terminū. ſꝫ magis multiplicatis hoībꝰmagis multiplicant̉ eciā bona etgaudiū ¶ Titulus C liiij.¶ De gaudio qd̓ naſcit̉ ex deiaore pꝰ vitā corꝑalē et on̄det̉ exꝑfectōe gaudij ⁊ amoris ꝙ aīaclare deū creatore ſuum facie adfaciē et ſine medio videbitVoniā āt ip̄m gaudiuꝫ ēfructus amoris dei ⁊ ideonccē eſt ꝙ iſtud gaudiūſil̓r impleat̉ et veniat in tātā plenitudinē. in tātā abundātiaꝫ ꝙnō poſſit eē maior neqꝫ creſcerevltra ita ꝙ aīa nō poſſit caꝑe amplius de gaudio vt ſic gaudiumplenū fiat Et qꝛ aīa amauit deūpͥmo ꝑ voluntatem. ideo ex taliamore ſequit̉ gaudiū. Et qꝛ volūtas totaliter ꝑ amorem vniturdeo. ſequit̓ eciā ꝙ ip̄a vniet̉ ei.ꝑ fruitione et ꝑ gaudiuꝫ qd̓ eſtfructꝰ amoris Et cū ex clara cōgintōe dei ſeqͥt̉ maior amor Eꝛvbi maior cognitio ē. ibi maioramor aūt maiꝰ odiuē. Et quanto magiˢ aliqͥd bonū cognoſcit̉tātomagīs amat̉ Sed qꝛ deus ēſolū bonū nrm̄ Quāto ergo eummagis cognoſcimꝰ. tātomagiſeū magis amabimꝰ. et qͣnto magis eū amauimus. tanto magisgaudiū hēbimuꝰ. Et qꝛ eciā deꝰnō p̄t cognoſci et nō amari eo qꝛē ſūme bonus. ſūme beniguꝰ. ſūme ſapīēs. ſūme nobilis. ſūmepulcher. ⁊ in eo ē plenitudo oīgaudioꝝ et diuitiaꝝ Neqꝫ patitur in aliquo bono defectū. Siergo deus vult a nobis in aximeamari. ſeqͥtur eciā ꝙ vult a nob̓maxīe cognoſci. et vt gaudiuꝫnrm̄ in eo plenū ſit. nccē ē vt aīavideat ip̄m deū facie ad facieꝫ. ethec cognitio ē clara. certa ac ꝑfectiſſima ⁊ ad vota et tm̄ quātuꝫvoluer̄t ſine medio vt ſic magisdiligat̉ et vt ſic aīe maius gaudiu oriat̉. qꝛ iſtud aliter eē nonpotuit Qꝛ niſi deus que pͥmo aīaamauit in fide. on̄dat ſe et manifeſtet clare ⁊ clariſſime nō face̓tdebitū et ius amoris Ꝙꝛ amor verus et purꝰ oīa aꝑit. oīa ſecreta.reuelat Hoc auteꝫ reqͥrit naturaamoris. Et qꝛ aīa pͥmo amauitqn̄ eū nō vidit meret̉ eū videre facie ad faciē dū eo fruet̉ vt maiusgaudiū ex eo ꝯſeqͣtur Et quanto clarīꝰ eū videbit. tāto magiseū amabit. et qͣnto magis amabit. eciā tanto magis gaudebit.qꝛ res quā aliqͦs hꝫ qn̄ eſt bona.magis gaudebit qͣnto eā magiscognoſcit. Et ꝑ oppoſitū ē de remala Qnāto aliqͥs re malā quaꝫhꝫ ꝯgnoſcit tāto eā magis odiohꝫ Ergo ille qͥ pͥmo deū amauit.
Druckschrift
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Entstehung
Seite
92v
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten