que deꝰ eſt. Et tūc ab illo amorepullulāt infiniti amores. qꝛ ille amor ē cōmuniſſimꝰ ⁊ vniuerſaliſſimꝰ ad oīa ſe extendēs ſicut deus Vn̄ qꝛ omnis creatura reſpicitdeum ⁊ ē dei. ideo ille amor pͥmꝰqui eſt dei. extēdit ſe ad oēs creaturas. ⁊ amant̉ oēs creature invirtute pͥmi amoris. Et ſic amordei qn̄ eſt pͥmꝰ includit in ſe omnes alios amores vt ſicut oīs creaturā reſpicit deū. ita onis amorcreature īcludet̉ in amore dei. Siautē res pͥmo amata ſit creaturaet nō deus. tūc amor pͥmus qui ēfundatꝰ in creatura. ⁊ totꝰ ſcd̓naturā creature. nō ſe p̄t extendere ad creatore. niſi ſcd̓ario. ⁊ hͦꝓpter creatura. ita ꝙ deꝰ non poſſit amari. niſi inqͣntū reſpicit illācreaturā pͥmo amatā. ⁊ iuuat eāet hꝫ colligātiam cū ea. ⁊ iō nōamat̉ tūc deꝰ ſed creatura. qꝛ nōamat̉ niſi in v̓tute creature ⁊ ꝓptcreaturā. ¶ Cōcluſū eſt ergo ꝙquātum ſe extēdit res pͥmo amata. tantum extēdit ſe volūtas ⁊amor. ⁊ id̓o ſequit̉ ꝙ pͥmꝰ amorqui eſt vnꝰ ſolꝰ radicat̉ in voluntate ⁊ v̓tute rei pͥmo āmate. queeſt radix. fons. origo. ⁊ pͥncipiūcauſa ⁊ caput oīm alioꝝ amoꝝEt exide pn̄t extrahi. cōcludi ⁊elici multe alie cōcluſionesSimilitudo et exemplū familiare ad oculū in qͦ oīa q̄ d̓ca ſuntde amore manifeſtātur. ⁊ hoc ē.ꝙ ſe ſic hꝫ res pͥmo amata ad volūtatē ⁊ amorē. ſicut vir ſpōſusſeu maritꝰ ſe hꝫ ad ſponſam ſeuExe orie.¶ Titulꝰ. Cxxxv.Vomā aūt res pͥmo amata hꝫ dominiū ⁊ p̓ncipalitatē ac ſuꝑioritatē reſpcūvolūtatis nrē. ita ꝙ ip̄a nrā volūtas trāſformat̉ in eā. ⁊ ipſa res p̄mo amata denoīat. determinat.ē ſpecificat volūtatē ⁊ amoremnoſtꝝ. ⁊ nobilitat ⁊ exaltat acdignificat. ⁊ eciā fortificat ac roborat. firmat ⁊ ꝯfortat. ⁊ hoc fitrōne vmionis ⁊ ꝯuīctiōis volūtarie ⁊ ſpōtanee. q̄ eſt int̓ volūtatē ⁊ ipſam re pͥmo amatā ꝑ amorē liberalē ⁊ ſpotaneū. ⁊ ideo fitquoddā mrimoniunit ipſā nr̄aꝫvolūtatē ⁊ rem pͥmo amatā. Ettalis vnio ſeu ꝯuīctio. libe̓ ⁊ ſpōte facta mrimoniū p̄t appellari.eo qꝛ ipſa res pͥmo amata. habetmodū viri ⁊ ſponſi. ⁊ ꝯditōneseius ⁊ ipſa voluntas hꝫ modū ⁊cōditōes mulie̓is ⁊ ſpōſe. Sicutem̄ in mrimonio ſeu coniugio virhꝫ dominiū. pͥncipalitatē ⁊ ſuperioritateꝫ. ⁊ mulier hꝫ ſubiectionē ⁊ inferioritatē. ita ſimilit̓ ſe hꝫres pͥmo amata ad ipſam volūtatē. ⁊ vtraqꝫ ꝯuctio ē volūtaria.ſpōtanea ⁊ libera. ⁊ ſit ꝑ amorēlibe̓ ⁊ ſpōde. ⁊ qͣſi oēs cōditōesquas hꝫ vir reſpectu mulie̓is. ⁊ecōtra. ſil̓es hꝫ res primo amatareſpeſpū volūtatis. ⁊ ecōuerſo.Vnde ſicut mulier nō hꝫ niſi vnūvirū ⁊ ſponſum. ita volūtas nōhabet niſi vnam rem pͥmo amatācum qua facit ſuū matrimoniuꝫ.
Druckschrift
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Entstehung
Seite
82r
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten