acceptio bn̄ficioꝝ. eadē idigētiaeadē obligatio. ⁊ ꝓ eadē ca q̄ qͣlibet hō obligat̉ vni ⁊ eidē dn̄o.eadē ꝯſeruatio dei. q̄ oēs hoīes cōſeruant̓ in eē. idē ⁊ ꝯmue ſeruiciūCreature moriunt̉ cū hoīe. ⁊ indrn̄ter ẜuiunt hoī ſine acceptōe ꝑſonaꝝ. ⁊ inſuꝑ eciā ꝯformitas ⁊vnitas eiuſdē nature ⁊ noīs in oībus. hec oīa ſil̓ collcā. clariſſimedicūt ⁊ ꝯcludūt hoīes oēs debereſe reputare ad inuice. tanqͣꝫ vnūboīeꝫ. ⁊ debe̓ hr̄e adiuicem maximā vnitatē. Et ex oībꝰ ſupradictis manifeſtat̉ duplex fraternitas hoīs. vna gn̓al̓ ad oēs creaturas. qꝛ hō eſt creatura dei. ⁊ hꝫeſſe a deo. ⁊ alie creature ſimilit̓ideo hō hꝫ rōne iſtius origīs gn̓alis ab vno ⁊ eodē pr̄e fraternitatē gn̓alē cū oī creatura. Alia frat̓nitas eſpecial̓ int̓ oēs hoīes. qꝛſunt a deo tanqͣꝫ ab vno pre. ⁊quilibꝫ ē eius imago. Et iſta ēfraternitas maior q̄ eſſe poſſit¶ Qd̓ ex vnitate q̄ debet eſſe deiure nature nit̓ hoīes orit̉ fortitudo maxima ⁊ iiuncibilisTitulꝰ. Cxxvij.Voniā autē oīs fortitudooritur ex vnitate. ⁊ debilitas orit̉ ex diuiſiōe. ⁊ qͣnto maior ē vnitas. tāto maior ē fortitudo. ⁊ vbi ē ſūma vnitas q̄ dꝫ eēint̓ hoīes. orit̉ ex hoc ꝙͣ pͥmo qͥlibet hō eſt vnitꝰ cū deo ꝑ amore.et deinde ꝙ qͥlibet ē dei mmago clara ⁊ viua ⁊ vera. Iō ex cōſeq̄ntidn̄t ſe inūice amare. ⁊ hr̄e vnitatē. Et impoſſibile ē ꝙ aliqͥs ametdeū. quin amet imagine eiꝰ viuāet qͣnto magis amat eiꝰ ꝑſonā.tāto magis amet eiꝰ imaginē Etideo cū vnuſqͥſqꝫ hō ſit d̓i mmagoviues. qͣnto ergo qͥs amat deumtāto eciā magis amabit quēlibethoīeꝫ. ⁊ qͣnto magis vnꝰ hō amabit alium. tanto magis illi vnit̉.Iſta vītas durabit qͣm̄diū amordurat. ⁊ amor ſꝑ p̄t durare. ergoeciā vnitas ſꝑ pōt durare. Et exinde ſequit̉ ꝙ int̓ hoīes pōt eſſe ꝑpetuitas ⁊ ꝑpetua vnitas. quiaiſta vnitas q̄ ꝓueīt ex tali amore. facit hoīes vnū. iō mutat vnūhoīeꝫ in aliū. ⁊ tn̄ſfert. ⁊ ecōuerſo. Et hoīes hn̄t ſꝑ iſtā viione.et ſunt tm̄ vnū ꝙ nō pn̄t eſſe magis vnū Et qꝛ ex maxīa vnitatecōſurgīt maxīa fortitudo. id̓o homines dū ſūt vniti ꝑ iſtū modū.hn̄t maximā fortitudine ⁊ inuincibilē. Et ſic ptꝫ ꝙ homines dureſpiciūt ad deū. inde vniunt̉ intͣſe. ⁊ fiūt vnū. et ꝑ ꝯn̄s fortificantur int̓ ſe. ac magis fortificant̉.et dum homines reſpicuit ad ſeipſos et nō ad deum. ſed quilibꝫad ſeipſum. tunc diuidunt̉ interſe. et fiūt plures. et per ꝯſequesdebilitant. et tota fortitudo deſtruit̉ que ſolum oritur ex vnitate. Ideo iſta vnitaˢ eſt totum bonum hominis ac tota fortitudo.et quāto magis creſcit. tato magis creſcit bonū hoīs. Et qꝛ iſtavnitas pōt ſemꝑ durare. iō bonūhoīs p̄t eē ꝑpetuū Et qꝛ oēs eſſe
Druckschrift
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Entstehung
Seite
78r
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten