Druckschrift 
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Seite
78r
Einzelbild herunterladen
 

acceptio bn̄ficioꝝ. eadē idigētiaeadē obligatio. eadē calibet obligat̉ vni eidē dn̄o.eadē ꝯſeruatio dei. oēs hoīesſeruant̓ in. idē ꝯmue ſeruiciūCreature moriunt̉ hoīe. indrn̄ter ẜuiunt hoī ſine acceptōeſonaꝝ. inſuꝑ eciā ꝯformitasvnitas eiuſdē nature noīs inbus. hec oīa ſil̓ collcā. clariſſimedicūt ꝯcludūt hoīes oēs debereſe reputare ad inuice. tanqͣꝫ vnūboīeꝫ. debe̓ hr̄e adiuicem maxi vnitatē. Et ex oībꝰ ſupradictis manifeſtat̉ duplex fraternitas hoīs. vna gn̓al̓ ad oēs creaturas. qꝛ eſt creatura dei. hꝫeſſe a deo. alie creature ſimilit̓ideo hꝫ rōne iſtius origīs gn̓alis ab vno eodē pr̄e fraternita gn̓alē creatura. Alia frat̓nitas eſpecial̓ int̓ oēs hoīes. qꝛſunt a deo tanqͣꝫ ab vno pre.quilibꝫ ē eius imago. Et iſta ēfraternitas maior eſſe poſſit Qd̓ ex vnitate debet eſſe deiure nature nit̓ hoīes orit̉ fortitudo maxima iiuncibilisTitulꝰ. Cxxvij.Voniā autē oīs fortitudooritur ex vnitate. debilitas orit̉ ex diuiſiōe. qͣnto maior ē vnitas. tāto maior ē fortitudo. vbi ē ſūma vnitas dꝫint̓ hoīes. orit̉ ex hoc ꝙͣ pͥmo qͥlibet eſt vnitꝰ deo amore.et deinde qͥlibet ē dei mmago clara viua vera. ex cōſeq̄ntidn̄t ſe inūice amare. hr̄e vnita. Et impoſſibile ē aliqͥs ametdeū. quin amet imagine eiꝰ viuāet qͣnto magis amat eiꝰ ꝑſonā.tāto magis amet eiꝰ imaginē Etideo vnuſqͥſqꝫ ſit d̓i mmagoviues. qͣnto ergo qͥs amat deumtāto eciā magis amabit quēlibethoīeꝫ. qͣnto magis vnꝰ amabit alium. tanto magis illi vnit̉.Iſta vītas durabit qͣm̄diū amordurat. amor ſꝑ p̄t durare. ergoeciā vnitas ſꝑ pōt durare. Et exinde ſequit̉ int̓ hoīes pōt eſſepetuitas ꝑpetua vnitas. quiaiſta vnitas ꝓueīt ex tali amore. facit hoīes vnū. mutat vnūhoīeꝫ in aliū. tn̄ſfert. ecōuerſo. Et hoīes hn̄t ſꝑ iſtā viione.et ſunt tm̄ vnū pn̄t eſſe magis vnū Et qꝛ ex maxīa vnitatecōſurgīt maxīa fortitudo. id̓o homines ſūt vniti iſtū modū.hn̄t maximā fortitudine inuincibilē. Et ſic ptꝫ homines dureſpiciūt ad deū. inde vniunt̉ intͣſe. fiūt vnū. et ꝯn̄s fortificantur int̓ ſe. ac magis fortificant̉.et dum homines reſpicuit ad ſeipſos et ad deum. ſed quilibꝫad ſeipſum. tunc diuidunt̉ interſe. et fiūt plures. et per ꝯſequesdebilitant. et tota fortitudo deſtruit̉ que ſolum oritur ex vnitate. Ideo iſta vnitaˢ eſt totum bonum hominis ac tota fortitudo.et quāto magis creſcit. tato magis creſcit bonū hoīs. Et qꝛ iſtavnitas pōt ſemꝑ durare. bonūhoīs p̄t ꝑpetuū Et qꝛ oēs eſſe