admirāda dei bonitas ⁊ anior erga hoīem. q̄ totū ordīauit ad bonū hoīs ⁊ cōmodū ⁊ vtilitatē. ⁊nō ſuūpſiꝰ Et ex hoc hō maximeobligatur deo vt eum diligat ⁊amet ſine menfura.¶ De ꝯꝑatōe iſtoꝝ duoꝝ ſeruicioꝝ ad hoīem. ⁊ int̓ ſe.Titulꝰ. Cxvij.Vomā vero duo ſūt ſeruicia. pͥmū ē ẜuiciū creaturarū ad hoīeꝫ. ſcd̓m eſt ẜuiciū hoīsad deū; ⁊ cū ābo ſint ad bonū bomis vt dc̄m̄ ē. iō oꝫ vide quō cōꝑant̉ ad ip̄m hoīeꝫ. ⁊ qͣlit̓ int̓ ſedifferāt. Vn̄ pͥmū ẜuiciū ſcꝫ creaturaꝝ ad hoīeꝫ ē naͣle ⁊ ex ncc̄itate ⁊ nō ex lib̓tade. qꝛ creature exncc̄itate ⁊ naͣlit̓ ẜuiunt hoī. neqꝫpn̄t oppoſitū face̓. Sꝫ ẜm ẜuiciūſcꝫ hoīs ad deū. ē volūtariū ⁊ libeꝝ Et exide ſequit̉ vna dra. ſcꝫꝙ ẜuiciū creaturaꝝ nō ē remunerabile neqꝫ p̄miabile qꝛ nō ē fcmex lib̓tate. Iō creature nō ſūt remunerabiles de ẜuicio hoī īpenſo.ſed ẜuiciū hoīs eo ꝙ ē volūtariūet ex lib̓tate non ex ncc̄itate coactiōis. e de natura ſua pimabileet remuerabile. Nā de tāto ẜuiciūhoīs qd̓ īpendit̉ deo. ē nobiliuꝰ ⁊altiꝰ. de qͣnto lib̓tas excedit ẜuitutē ⁊ ncc̄itatē. Vn̄ qͣꝫuis hō tenetur ⁊ obligat̉ ẜuire d̓o ex debitoattn̄ qꝛ hoc ẜuiciū ē libeꝝ ⁊ ſpontaneū. iō ē remunerabile. Patetergo ⁊ maīfeſta ē drā iſtoꝝ duorū ẜuicioꝝ int̓ ſe. Et reſtat cōꝑare ābo ẜuicia ad ip̄m hoīeꝫ. cūambo ſint ad ſuam vtilitatē ⁊ cōmodū. ⁊ ꝯſiderae oportꝫ qͣre ſintnccāria iſta duo ẜuicia hoī. ⁊ qͥdhꝫ ⁊ recipit ꝑ p̄mū ẜuiciū. ⁊ qd̓ꝑ ſcd̓m. ⁊ ꝑ qd̓ recipit maius bonū. ⁊ qd̓ ē ſibi maiꝰ nccāriū ⁊ vtile. an pͥmū vel ſcd̓m. Propt̓ qd̓cōſiderādū ē ꝙ hō nō ſolū īdigeteſſe. ⁊ durare in eē. ȳmo eciā idiget bn̄ eſſe. ⁊ optime eē. Tal̓ eīeſt naͣ hoīs q̄ nō p̄t ꝯtētari n̄ hēatbn̄ eſſe ⁊ optīe eē. ⁊ ad hoc continu̓e laborat qͣntū p̄t. Quia ergohō indiget durare ⁊ ꝑmane̓ in eēȳmo indiget bn̄ eſſe. iō ſunt duoſeruicia q̄ reſpiciūt hoīeꝫ. Primūſcꝫ creaturaꝝ reſpicit eē hoīs. ⁊durationē ipſiꝰ eſſe. Scd̓m ſeruiciū hoīs reſpicit bn̄ eſſe hoīs. ⁊ optime eē hoīs. Creature em̄ ẜuiuiboi. vt ſit ⁊ duret ⁊ ꝑmaneat ineſſe. ⁊ ipſe hō dꝫ ẜuire deo. vt eibn̄ ſit ⁊ optīe. ⁊ vt ꝑ tale ẜuiciūrecipiat bn̄ eſſe ⁊ optime a deo.Vn̄ cū vtrūqꝫ ſeruicium ſit ad bonū hoīs. ⁊ hō non p̄t hr̄e neqꝫ recipere alia bona niſi iſta duo. ſcꝫdurare in eē. ⁊ habere bn̄ eſſe. ſeq̄tur ꝙ iſta duo ſeruiciā ſūt ꝓptereſſe ⁊ ꝓpter bn̄ eſſe hoīs. ⁊ cuperprimū ẜuiciū ſcꝫ creaturaꝝ hō ꝑmaneat ⁊ duret in ee. ſequit̉ ꝙper ſcd̓m ſeruiciū cū ſit maius ⁊excellētius hō recpiat bn̄ eſſe. Sicut maius ē bn̄ eſſeqꝫ eſſe. ita maius eſt ſeruiciū ſcd̓m qm̄ pͥmū.Quēadmodū ergo ſeruiciū creaturaꝝ ē hoī cōtinue nccariū vt duret ⁊ ꝑmaneat in eē. ita nccariū ē
Druckschrift
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Entstehung
Seite
74v
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten