ſetuiciū creaturaꝝ. ex ꝑte dei mādātis. ordinātis ⁊ volētis ſit liberū ⁊ volūtariū. Videte ergo quōipſe amor dei veriſſimꝰ. purus ⁊liberaliſſimꝰ ⁊ gratiſſimꝰ preueniens hoīem. ⁊ cōtinuꝰ erga hoīemex vna ꝑte. ⁊ ex alia ꝑte ſeruicium ⁊ bn̄ficiū qd̓ faciunt creatureſoli hoī ex dei volūtate ⁊ ordinatione. ⁊ ex meliori qd̓ hn̄t. ⁊ meliori. puriori. ⁊ veriori mō quopn̄t. ⁊ ſine fictiōe. ⁊ fortiꝰ quopn̄t ac totis viribꝰ inceſſant̓ indefinēter ⁊ cōtinue. ⁊ ꝑ oēm modūplacibiliꝰ ⁊ acceptabiliꝰ qͦ pn̄t.et ſcd̓m ſuā ꝓpriaꝫ naturā ⁊ modū: iſta duo inquā clamāt inceſſant̓ ad hominē. ꝙ ipē debet ⁊ tenet̉ ſeruire deo ſoli. ⁊ dare ei ſoliid meliꝰ qd̓ hꝫ. ⁊ redde̓ ⁊ ſolue̓ei ſolū debitum amoris mō meliori. puriori. veriori qͦ poterit. ſinefictione. fortiꝰ quo poterit. ⁊ totis viribo. inceſſant̓. indeſineter.et cōtinue. in omni moniēto. placibiliꝰ. acceptabiliꝰ quo poteritet ſcd̓m naturā ꝓpriā. ⁊ ſuū modum. ⁊ ideo libere ⁊ ſpōte ac volūtarie. Clamāt ergo inceſſanteriſte creature. ⁊ dicūt ipſi hoī qͥddeo redde̓ dꝫ. ⁊ qͣle d̓o dꝫ redde̓¶ Doctrina ⁊ regula gn̓alis docēs hoīem qͣlit̓ ⁊ quō debeat dareac redde̓ deo oīa illa que tenet̉ eidare ⁊ reddere.Titulꝰ. Cxiiij.VVoniā deꝰ vult ꝙ ſibi det̉et reddat̉ illud qd̓ ſibi debet̉ ab hoīe. ⁊ in qͥbꝰ ei obligat̉bō de iure nature. ⁊ hoc req̄rit ⁊exigit ꝙ ſibi det̉ ⁊ ſoluat̉ eo mōquo ſibi debet̉. qꝛ nichil ē deo acceptabile. nec ſeruiciū nec aliqͥdaliud. niſi ſit ꝑ modū ⁊ formā ſicut ei debet̉. ⁊ ideo ne hō ꝑdat tēpus ſuū ⁊ ſeruiciū. nccē eſt ꝙ ꝯgnoſcat ⁊ ſciat. qͥd. qͣlit̓. ⁊ quodebet dare deo ⁊ exſoluere omneqd̓ ei debet̉ vt ſit ſibi acceptabileIſtud āt p̄t hō ꝯgnoſce̓ infallibilit̓ ꝑ creaturas q̄ homī ſeruiūt exdei ordinatōe ⁊ volūtate ac beneplacito. qm̄ in hoc ꝙ deꝰ fecit creaturaꝰ ⁊ ordinauit ad ſeruiendūhoī ſoli. ⁊ ad dandū hoī bn̄ficiūſignificat ⁊ d̓clarat ꝙ ipē vult ꝙhō ſimilit̓ ſeruiat ei. ⁊ ſuo modoVn̄ qꝛ ſeruiciū creaturaꝝ ꝙ īpendit̉ homini ē pͥmū. ideo ē regula ⁊doctrīa ſcd̓i ſeruicij qd̓ hō debetredde̓ deo. qꝛ ſeruiciū creaturaꝝeſt iuxta dei volūtatē. ⁊ iō ē bn̄ordinātū ⁊ tale qͣle eſſe dꝫ Et iōin oībꝰ q̄ homo dꝫ redde̓ deo recipit ꝓ exēplo ⁊ ingrō qͣliter creature inferiores ſeruiūt ⁊ dāt ſuūbn̄ficiū homini. Vt arbores nō ſolum dāt frcūs ſuos hoī. ſed danteos maturos ⁊ dulces. bonos etplacibiles ⁊ acceptabiles. ⁊ hocex ordinatōne diuina. ⁊ ad hoclaborāt. qꝛ hō nō acceptaret alit̓Non em̄ hō acceptaret frcūs īmaturos virides ⁊ amaros. nec corruptos. īmo tales refutaret ⁊ dimitte̓t. ita ꝙ arbores īuanū laborarēt. Ita cōformiter debet hō deoredde̓ nō ſolum ſeruiciū ⁊ amorē
Druckschrift
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Entstehung
Seite
73r
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten