corꝑalibus. ⁊ nulli rei corporaliſubicit̉ nectꝑali. ſed eſt in libertate. ſine quocūqꝫ ligamīe corporali. Et ideo ſtatus iſtaꝝ duarūvirtutū eſt in regno aīe ſtatꝰ imperialis ⁊ regalis. ⁊ quidā principatꝰ ⁊ ſup̄ma curia qui ſunt ſicut cōſiliarij ſūmi regis. iudicantes ⁊ cōſulētes ac diſcernētes ⁊cōſentientes. ⁊ poſtea eſt rex inperas ⁊ mandās ac p̄cipiēs. qd̓conſiliū iudicauit ⁊ decreuit. Itacōformiter in regno aie. ⁊ in ſtatu ſupremo eſt ītellectꝰ ſeu raciotanqͣꝫ conſiliariꝰ iudicas. diſcernes ⁊ conſulēs. ⁊ eſt volūtaꝰ imperialis precipiēs ⁊ imperas ⁊ executione demandās. ⁊ hoc ſine qͦcūqꝫ impedimēto Et iſte vltimꝰſtatꝰ dicit̉ libeꝝ arbitriū. ⁊ id̓olibeꝝ arbitrium eſt ſupremꝰ ſtatus anime. Sic̄ patet ꝙ aīa hoīsvna ⁊ eadem numero exiſtens ēquoddā regnū in ſeipſa. naturale. cōtinēs in ſe naturaliter diſtinctos ſtatus. mirabilit̓ ordīatosdiuerſaꝝ virtutū. poteſtatū. ſeuofficioꝝ. ſcꝫ infimos. medios ⁊ſup̄mos. Ecce ergo anima hominis dotata. ornatam. veſtitam ⁊indutam tot mirabilibꝰ v̓tutibꝰet poteſtatibꝰ ⁊ officijs naturalibus. Et nō ſolum anima habetin ſe potentias. v̓tutes. ⁊ officianaturalia. īmo eciam poteſt dotari de nouo. ornari. ⁊ ſuꝑueſtirinouis v̓tutibꝰ poteſtatibꝰ ⁊ officijs. nō tamē naturalibꝰ. ſed moralibꝰ ⁊ gratuitis. ⁊ hoc tam ꝑgrām ſui creatoris. qͣꝫ per acquiſitione ꝓprij laboris. ¶ Sic e̓gohomo poteſt videre obligationeꝫex ꝑte aīe ſue quā accepit a deotam mirabilem. tā excellētem naturaliter diuitē. habūdantem plenam tot officijs. tot poteſtatibꝰtot v̓tutibꝰ. aptā ad recipiendūnouas ⁊ nobiliſſimas ſuper potētias naturales ptātes ⁊ virtutesPonderet ergo homo animā ſuāſcd̓m ꝑtes ſuas. ⁊ videbit ꝑciūvalorem ineſtimabilē. ⁊ mappciabilem ⁊ incogitabilem. Quiseſtimabit quātum valet ītellcūſquātum valet libertas. quātumvalet volūtas. quātum valꝫ memoria? Et ſimilit̓ de tactu. ⁊ deguſtū. ⁊ de odoratu. de auditu.de viſu. ⁊ ſic de alijs. Cogitet ergo homo magnitudinē obligatōnis erga deum creatorem ſuū. ⁊tam ꝓ his q̄ accepit extra ſe. ſcꝫpro toto mūdo. qui ꝓpter ip̄m factus ē. tā etiam ꝓ his que ipſeaccepit intra ſe ſcꝫ pro toto corpore. et pro oībus mēbris ſuis ⁊pro tota aīa. ⁊ pro oībus poteſtatibꝰ et virtutibꝰ aīe ¶ Et ſicaliqualiter maīfeſta ē obligatioqua homo obligat̉ deo. et magnitudo obligationis natural̓ ratione donorū acceptorū q̄ ſūt tā manifeſta ꝙ negari nō pn̄t¶ De magnitudine obligationis ex ꝑte dātis ſcꝫ deiTitulꝰ. Cvi.T qꝛ obligatio nō ſolumcreſcit ex magtudīe ⁊ ml̓titudīehͨ mij
Druckschrift
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Entstehung
Seite
68r
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten