tatū. Ergo magnitudo ⁊ p̄cioſitas creaturaꝝ. oſtēdūt hoīem eēin agni p̄cij. qꝛ ſibi continue ⁊ inceſſant̉ ſeruiūt. Si ergo ip̄e homodignior ē alijs creaturis ſibi ẜuiētibꝰ. ⁊ plures tales creature ſuntperpetue. ſequit̉ ꝙ hō quātū admaiorē ꝑtē ſit ꝑpetuꝰ. Vel ſeruiens erit p̄cioſiꝰ ⁊ nobiliꝰ illo cuiſeruit̉ qd̓ eſt hō. ⁊ ergo eſſꝫ ibiordo in vniuerſo ꝑuerſus. qd̓ tn̄eſt ꝯtra naturā ordīs. qꝛ ordo deſe dicit regulatū ⁊ nō ꝑuerſum.Ergo ſequitur. ꝙ hō eſt magniprecij. ⁊ magni ponderis ⁊ valoris Nam deꝰ dedit hoī magnū donum. qn̄ dedit homini ipſūmet homine. Plus igit̉ dedit illi in hoc.qͣꝫ qn̄ dedit ſibi totum mūdum.qꝛ hō plus valet qͣꝫ totꝰ mundꝰet ideo obligat̉ deo pro tāto. qͣntum ipſe valet.¶ Qd̓ ponderandꝰ eſt hō ꝑ partes ſuas vt ſciat̉ quantū valeat.Titulus. Ciij.Voniā autē hō non p̄t ſcire quātum obligat̉ deo ꝓſeipō niſi ſciat quātum valeat ⁊ponderet. ⁊ qꝛ totꝰ hō inſimul eſtmagni ponderis ⁊ p̄cij. ⁊ plꝰ pōderatqꝫ totus mundꝰ. ideo ſicutmūdus nō p̄t ponderari niſi ſit inpartes ſuas diuiſus. ideo hō multo minus poterit ponderari niſi diuidat̉ per ꝑtes. ⁊ ꝑtes ipſe ponderent̉. ⁊ ſic meliꝰ ſciemꝰ pondꝰipſiꝰ hominis inſimul ⁊ p̄ciū quātum fieri poterit Et pͥmo diuidatur ho ī ſuas ꝑtes gn̓ales ⁊ magnas. ⁊ poſtea iteꝝ ille partes diuidant̉ in ꝑtes ſpeciales ⁊ ꝑuasqꝛ q̄libet pars in hoīe eſt magniprecij ⁊ valoris. Partes autemmagne ⁊ groſſe in qͣs poteſt diuidi homo totus. ſunt eſſe. viue. ⁊ſentire. ⁊ intellige̓. ſeu libeꝝ arbitriū Vel partes magne ⁊ groſſe hoīs. ſūt corpꝰ ⁊ aīa. ſed ꝑtesſpeciales ⁊ ꝑue ſunt ꝑtes corporis ⁊ aie. qꝛ corpus hꝫ ſuas ꝑtesſimilit̓ ⁊ aīa. Ponderandꝰ eſt ergo homo ſcd̓m oēs ſuas ꝑteꝰ magnas pͥmo. ſcd̓o ſecundū oēs ſuas ꝑtes ꝑuas. Pōderet ergo hōſeipſū ſcd̓m eſſe pͥmo. q̄ eſt pͥmapars Vnde homo dꝫ cogitare ꝙaliqn̄ nō fuerat. ⁊ nihil erat. Accepit ergo homo pͥmo hoc vt eſſeinciꝑet. cū nō eſſꝫ. ⁊ aliqͥd fieretcum nihil foret ante. Ergo bonūaccepit qn̄ eē accepit. qꝛ nō eratet nihil hēbat Et qꝫuis alie creature ſimilit̓ acceperūt eē cum noeēnt ⁊ fcē ſūt cunihil eēnt an. ⁊deꝰ dedit eis eē cū nō eēnt ꝓpt̓ hominē. ⁊ ꝓpt̓ eē hoīs. ⁊ iō p̄cioſiꝰē eē hoīs qꝫ eē aliaꝝ reꝝ Vn̄ eſſeoīm. reſpicit eē hoīs ⁊ ad ip̄m tēdit tāqͣꝫ ad pͥncipaliꝰ ⁊ maiꝰ eēet p̄cioſiꝰ ꝓpt̓ qd̓ ē eē oīm creaturaꝝ Ecce igit̉ qͣn̄tū pōderat eē homis qd̓ accepit. qͣntū valꝫ. ⁊ qn̄ti p̄cij ē Multu gͦ obligat̉ hō d̓oꝓ eē qd̓ accepit ⁊ qͣꝫuiꝰ nihil plꝰaccepiſſꝫ. plꝰ valꝫ eē hoīs ſuꝑ nihil. qꝫ eē oīm creaturaꝝ. Itē nōſolū accepit hō eſſe. io āpliꝰ qꝛpuloꝝ ⁊ formoſū eē ⁊ artificioſū
Druckschrift
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Entstehung
Seite
64r
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten