Itē vbi maior vnitas. ibi maiorperfectio. maior ꝯcordia. maiorpax. ergo int̓ perſonas in diuisnccārio ē ꝙ ſit ſūma vnitas. quanō poſſit eē maior nec cogitari.Et ita ē ꝙ ſit vna ſubſtātia ncc̄ario in tribꝰ numero. aliter nō eētmaxima vnitas nec maior q̄ poſſet eē aut cogitari. nec maior qꝫinter ꝑſonas creatas. ſicut interhomine ⁊ hoīem. ⁊ ſic poſſibiliseſſꝫdiſcordia. aut diuiſio inter ꝑſonas diuinas. ſicut inter hoīes.vel poſſꝫ intelligi eē. qd̓ ē impoſſibile. Sicut ncc̄e eſt ergo eē pluralitatem perſonaꝝ in diuina natura ſūma. ita ncc̄e eſt eē vnitatēſubſtātie Debet tamē homo hoccōcedere licet nō poſſit cōprehendere quo poſſit eē. Qꝛ nō ſequit̉ ꝙſi nō poſſit cōprehende̓ ita eē. ꝙergo nō ſit. Vn̄ aliqn̄ homo multa cognoſcit per experiētiam. q̄tamē comp̄hende̓ nō poteſt ꝑ racionem. Qd̓ corpꝰ ⁊ anima queſunt valde diuerſa faciunt vnumhominē hoc videmꝰ. ſed quō hocfieri poterit nō cōmp̄hendimꝰ Siergo ē illud incōprehēſibile quoſit. ⁊ tamē homo per experientiāhoc cognoſcit eſſe. quāto magisid quod per nullam experiētiampoteſt videri humanam. ⁊ tamēmulta per experiētiam pobeſt cōgnoſcere. que per racōnem nullomodo poteſt cōprehendere. ⁊ ecōuerſo. Vt ratio probat ꝙ idē eſtin deo poſſe intelligere ⁊ velle. ⁊ſunt idem quod eſſe in deo. ⁊ ſictria ſunt vnum. ⁊ tamē hoc quomodo fieri poteſt nemo cōprehendit. Tantum autem eſt incōprehenſibile ꝙ eē dei ſit tria hec ſcilicet poſſe. intelligere. ⁊ velle. qn̄tum ꝙ tres perſone ſunt vna ſubſtātia ⁊ vnum eſſe. ⁊ tamen primum omnes cōcedūt¶ Ad̓ omnia que probata ſuntde pluralitate perſonaꝝ ⁊ vnitate in diuinis poſſunt manifeſtariper verbum actiuū ⁊ paſſiuum.Titulꝰ. liiij.Vomam autē omnia predicta ſunt altiſſima. ⁊ nōſtrum intellectum ſupergredientia. ideo vt fiant nobis aliqualit̓ꝓporcionata debent declarari perexempla. que maxime ſūt nobiꝰfamiliaria. ⁊ cum quibꝰ clericuꝰhabeat noticiam a puericia. de v̓bo actiuo ⁊ paſſiuo. ideo per illaquilibet cognoſcit de ipſis. Eccevalde congruū aſcēdere ad intelligēdum illa que dicta ſunt. ecceexēplum valde cōueniens ⁊ nosillumināꝰ. Sicut ſe habet v̓bumactiuum ad paſſiuūi. ⁊ ecōuerſoſic ſe habet in diuinis pater ad filium. ⁊ ecōuerſo. quia pater eſtactm̄ ⁊ perſona actiua. ⁊ filiuspaſſiuū ⁊ ꝑſonā paſſiua. Sicutem̄ verbum actī. eſt plenum ⁊ꝑfcm̄ v̓bū; ⁊ a nullo alio v̓bo oritur nec ꝓducit̉ ī qͣntū actm̄. moeſt pͥmū. ſeipo. ita pr̄ in deitate ēplenꝰ deꝰ. ⁊ ꝑfectꝰ deꝰ. ⁊ a nullo alio orit̉ ⁊ ꝓducit̉. imo ē pͥmaꝑſōa. ⁊ pͥmū pͥncipiū ī eē diuīo.