Pſalmus xxxv.

et nō ẜᵐ penā Hiero. let nō ſuꝑgaudeāt mihi. l. i. nō patefiat vltra os prauū eoꝝ ad me deuorādū Coll. Un̄ ītrāſlatōe hebraica ſic habet̉: ⁊ nō īſultēt mihi ſicut iā fecerūt Hug. Nondicāt ī cordibꝰ ſuis euge euge aīe nr̄eIgaudētes de morte mea: ⁊ me deridetes ſic̄ pͥus fecerāt l nec dicāt. lꝯminādo ldeuorabimꝰ eū l. i. non iactēt ſeqd̓ extinxerūt nomē ſuū: ſꝫ poti? rubeſcāt. Ide pctīs ſuis Aug. Qui erubeſcit actꝰ ſuos ꝓpria eſtimatōe dānatet reuereāt̉ ſimul l. i. oēs timeāt penas Hiero. (qͥ gratulāt̉ malis meis/.l. i. nō ſolū qͥ faciūt: ſꝫ ec qͥ ꝯſentiūt faciētibꝰ Caſ. Tnduāt̉ pudore. qͣi qͣdā veſte lugubri ꝯͣ audaciā quā habuerūt furētes let. Iſimilit̓ īduant̉ Lreuerētia. Iꝯtra īpudētiā falſitatis. Reuerētia ē timor cū amore ꝑmixitꝰ: qd̓ illis ꝯuenit. qͥ volūtate ſinceriſſima cōfeſſiōis munera ꝯſequūtur. Et additHugo lqͥ maligna loquūtur ſuꝑ mede trahēdo vel iactādo: cū dicūt euge euge. Poſtqͣꝫ de ꝑſecutoribꝰ ſufficient̓ dictū eſt: venit ad partē fideliūoptās eos ſumma beatitudinis exultatōe ꝯpleri. Un̄ dicit Cxultēt incorꝑel ⁊ letent̉. in ſpū lqͥ volūt iuſticiā meā limitari q̄ fuit ī me: de qͣ mat.vrdr. Btī qͥ eſuriūt ⁊ ſitiūt iuſticiā l ⁊dicāt ſꝑ magnificet̉ dūs ſi nob̓ Glo..i. vſqꝫ ī finē ſeculi magnificet̉: ſic̄ iaꝫmagnificatꝰ ē ī ꝯuerſiōe qͦrūdā Hu.Hi āt dicūt ſꝑ magnificet̉. ſicut iā eſtmagnificatꝰ dn̄s l. qͥ volūt pacē ſeruieiꝰ jͣ. i. pacē pectoris quā chr̄s ꝓ pacecarnis ſeruꝰ dei pr̄is habuit: ⁊ ſuis reliqͥt di. Ioh̓. xiiij. Pacē relinqͦ vob̓:pacē meā do vobis. Sꝫ Et linguamea meditabit̉ iuſticiā tuā. ¶ Gl. meditatio ē cordis nō lingue: ſꝫ ita voxchr̄i ꝯſonat cordi. vt qd̓ ē cordis: det̉ori Caſſ. Lingua chr̄i meditata ē iuſticiā: qn̄ nouū teſtamētū ppl̓is p̄dicat

uit Hugo Et vir iuſtꝰ dic̄. linguamea meditabit̉ iuſticiā tuaꝫ .i. loquet̉de iuſticia tua quā cor pus fuit meditatū. Sequit̉ Itota die laudē tuam.ICaſſ. Sꝫ qꝛ hūanitati īpoſſibile videt̉ deū ꝯtinua voce laudare: ad ītellectū nos bonoꝝ actū trāſferamꝰ: qꝛſꝑ deū laudat qͥ ī oī volūtate ſua diuina iuſſa ꝯſiderat Aug: Qn̄ charitas hymnū cātat: līgua tua laudat deum. ⁊ qͦtiēs tu ceſſaſti ab hymno cantādo: diſcedis vt reficiaris: noli īebriari ⁊ laudaſti deū: diſcedis vt dormias: noli ſurgē ad malū faciendū ⁊ laudaſti deū: negotiū agis: noli fraudemagē ⁊ laudaſti deū. qͥcqͥd egeris beneage: ⁊ laudaſti deū Caſſ. Cōſidēmꝰxp̄m dn̄m qͣnta nobis diſpē̄ ſatōe loqͥdignatꝰ ē ī hͦ p̄sº. qͥ ſcd̓s ē eoꝝ qͥ paſſionē ⁊ reſurrectōeꝫ eiꝰ latius ītimarenoſcūt̉ Fecit eī ab or̄one pͥncipiū. deinde paſſiōis ⁊ reſurrectōis ſue vētura narrauit: poſtremo finit ī ſpe ⁊ exiultatōe. Quaꝓpt̓ exēplo dn̄i gaudeamꝰ ī cladibꝰ: exultemꝰ ī ꝑiculis: qͣtenꝰvaleamꝰ ꝯregnare ipſi dn̄o nr̄o ieſuchr̄o qͥ cū pr̄e ⁊ ſpū ſā. viuit ⁊ regæͣiniuſtusIxittitulꝰ talis ē In finē ẜuo dn̄idauid Hu. ex glo. In hͦ p̄sº on̄t oīabona eē nō a nobis: ſꝫ a deo Mala āta nobis. Et agit ꝓprie ꝯtra errorē dicētiū mala eē ex ꝯſtellatōe: ex fato: exvitio nature. bona āt ex hoīe ⁊ libēoarbt̓o Un̄ ſc̄ſꝰ tituli talis ē Pſalꝰ tēdēs ī finē att̓but̉ dd̓. i. iuſto. ẜuo dn̄id̓ d̓o rc̄e ſētiēti Caſſ. In pͥmis enīeſt ſciēdū ꝙ duo ſunt genera peccantium Unum quod credens legi perinfirmitatē carnis nō valet q̄ ſūt iuſſa ꝯplere: de qͥbꝰ dicit Salomō Corpus eī qd̓ corrūpit̉ aggrauat aīam. etdepͥmit terrena īhabitatio ſenſū mul-