Se ſeptem donis

operandū bona opera. Un̄ Ioh̓is. ix.Operari oportꝫ donec dies eſt. qꝛ venitnox dū nemo p̄t oꝑari. Nota in ſenſatodiſt. xxxiij. in quarto pͥncipali littera. x.Augꝰ. Inutiliter hoc tꝑe viuit̉ niſi adacqͥrendum meritū laboret̉. quo in eternitate remuneret̉. qꝛ oꝑa bona ornantaīaꝫ ⁊ ꝯcomitant̉ aīam cū oēs amici eādeſerūt. Apoc̄. xiij. Oꝑa em̄ illoꝝ ſequūtur illos Et ꝓ his tūc remuneramur invita btā. qꝛ deꝰ reddet vnicuiqꝫ ẜm oꝑaſua. Hiero. Unuſqͥſqꝫ ꝓ oꝑibus ſuismercedem accipiet. Un̄ Bern̄. Si labor terret merces inuitet Unuſqͥſqꝫ em̄ẜm ſuū labore mercedē accipiet Et ſic hͦdonum expellit accidiam que eſt materneqͥcie. Auguſtinꝰ Ocioſitas ſine dei timore magiſtra neqͥcie eſt. Un̄ Leo papa in ſermone. Nō dormientibus ꝓuenit regnū: nec ocio ⁊ deſidia tepentibusbtītudo eternitatis ingerit̉ I ¶ Quītum eſt donum ꝯſilij. id eſt gotlichrat.Nota ꝙ ſpirituſſanctus vult ꝙ a tribꝰdebemus querere conſilium. Primo adeo. Un̄ Tobie. iiij. Benedic deuꝫ etpete ab eo vt viam tua dirigat. ⁊ omīacōſilia tua in ipſo ꝑmaneāt Eccl̓i. xxxixIn omnibus deprecare cōſilium altiſſimi. Et hoc ꝯſulit Salomon dicēs Cōſiliarius vnus ſit de mille nomen eius.Unde Eſa. dicit. Uocabitur conſiliarius deus fortis. Secūdo querere debemus a proximo ꝯſcientioſo ⁊ diſcreto ettimente deū. Quia ſi nos indigni ſumꝰvt deus nobis immediate ꝯſuleret ſicutfecit cōmuniter bonis ⁊ ꝑfectis hominibus: tunc queramus ab hoībus quibꝰinſpirat que nobis facienda ſunt. qꝛ deus operatur ꝑ medium. Exempluꝫ depaulo qui dixit. Dn̄e quid me vis facere. Et vox reſpōdit Surge ⁊ ingredereciuitatē ⁊ dicet̉ tibi qͥd te oporteat face̓.Et xp̄s apparuit ananie ⁊ miſit eum adpaulū. cū tn̄ chriſtus ꝑ ſe potuit ſibi manifeſtaſſe qͥd eū oꝑteret face̓. Sciendūtn̄ ꝙ ſignāter ꝯſiliū q̄rere debemus a lit

teratꝭ ⁊ cōſciētioſis qͥ hn̄t ſcīam ⁊ bonāvitaꝫ ⁊ nō a diſſolutis ⁊ male vite. Un̄Ambro. de officijs li. ij. Quis vtilē iudicet aliene cauſe quē videt īutilē vite ſueUn̄ Ecc̄i. xiiij. Qui ſibi nequā eſt cuibonus erit. Tertio debemꝰ qͣrere cōſilium a cōſcīa ꝓpria. Ecc̄i. xxxij. Oīa faccū ꝯſilio: ⁊ poſt factū nō penitebis. quiaſicut qͥs vellet alijs cōſulere: ſic ⁊ ſibijpſidebet facere K ¶ Et illd̓ donū ſpirituſſcī expellit auariciaꝫ. Et hoc fit qn̄ſpūſſanctꝰ ꝑ donū cōſilij cōſulit terrenadeſpicere ⁊ celeſtia appetere. qꝛ terrenamodicū valēt in pn̄ti vita: qꝛ ſolū ad ſuſtentatōem corꝑis. in morte nihil ꝓſuntProuer. xi. Non ꝓderunt diuitie in dievltiōis Itē qꝛ nō pūt trāſferri ad aliudſeculū. Iob. ij. Diues cū dormie̓it nihilſecū aufert. Itē poſt mortē ſepius nocētmultis qn̄ reddituri ſunt rōem de ipſisqūo lucrata ſunt. qūo poſſeſſa. ⁊ qūo expenſa ſunt vſqꝫ ad nouiſſimū qͣdrātemSꝫ ſpūalia bona q̄ ad celeſtia ꝑducūtſunt appetēda. qꝛ nihil vtilius in hac vita. Et hoc fit quādo faciūt oꝑa noſtrameritoria. Ite in morte. qꝛ faciūt hoīeꝫfeliciter mori. Un̄ Beati mortui qui indn̄o moriunt̉. īmo faciūt ip̄am mortemp̄cioſam. Un̄ pͣs. Precioſa in cōſpectudn̄i mors ſcoꝝ eius. Item poſt morteꝫ.qꝛ eternā gl̓am tribuūt. Un̄ Bern̄. inepl̓is. Bona mors iuſti ꝓpter requiemmelior ꝓpter nouitatem. optima ꝓpterſecuritatem. Damaſcenꝰ li. iiij. Morsſanctoꝝ ſomnus magis eſt qͣꝫ mors. laborauer̄t eī in pn̄ti ſcl̓o vn̄ viuūt in ſcl̓mL ¶ Sextū donū eſt donū ītellectꝰ .i.gotlich ꝟſtentenis. Per illd̓ bonū ſpūſſcūs docꝫ nos ītellige̓ deū in nob̓ ⁊ ī creaturis Nā ꝑ magnitudinē ⁊ latitudinēhꝰ mūdi potētiā dei agnoſcimꝰ ꝙ ip̄e eſtoīpotes. qd̓ pꝫ in hͦ cū poſſꝫ adhuc īfinitos mūdos ex ſua potētia creare. Itē ꝑdecorē celi mūdi ⁊ creaturaꝝ ſapīaꝫ deiītelligimꝰ Itē ꝑ bonitatē ⁊ vtilitate creaturarū bonitatē dei ītelligimꝰ. gͦ qn̄ vi-