auariciexvij

Et hoc ꝓpter p̄cioſitatem tꝑis in quoſumus. Un̄ Bern̄. Nihil p̄cioſius tꝑe bus bona oꝑa. Un̄ Bern̄. ſuꝑ Cāticaet ergo vt poſſimus digne rōem reddere ꝓ eo debemus illud vtiliter expēdereUn̄ Gregꝰ. Sicut capillus capitis nōperibit: ſic nec momentū tꝑis. qͥn de eooportꝫ nos reddere rōeꝫ qūo illud expēderimus. hoc ſꝑ eſſet memorādum omni die ⁊ om̄i hora. ſicut legit̉ de quodaꝫbono hoīe. ꝙ qn̄cūqꝫ audiuit horalogium ſignare. tunc ſꝑ dixit. O deus iterūvnā horā tꝑis gr̄e expendi: de quo tibiredditurus ſum rōnem qūo in illa vixiUn̄ etiā Anſelmꝰ in meditatōnibꝰ. Olignū aridū ⁊ inutile eternis ignibꝰ dignum. qͥd reſpōdebis in illa die cū exigetur a te vſqꝫ ad ictū oculi om̄e tp̄s viuendi tibi impēſum. Tūc qͥppe damnabit̉qͥcquid fuerit inuetuꝫ oꝑis in te vel ocioſi ſermonis vſqꝫ ad minimā cogitatōemet tp̄s quo vixiſti: ſi nō fuerit ad volūtatem dei directum. O ¶ Quintū eſtꝯſideratio future mercedis. Un̄ AugSi labor te terret vide mercedē. Und̓Gen̄. xv. Et factꝰ eſt ſermo dn̄i ad abraham ꝑ viſionem dicēs Noli timere abraham: ego ꝓtector tuus ⁊ merces tua magna nimis. Sic iā pōt xp̄s dicere cuilibet hoī bonū operāti. Ergo ſi terret pigrū hoīem labor: attrahat euꝫ merces.nā grauis dieta videt̉ breuis mercēnario ſi in fine diei expectat magnū p̄ciumtꝑale: quod tamē parū eſt reſpectu eterni p̄mij. Un̄ Gregꝰ. Spes in eternitate aīm exigit Et idcirco nulla mala queexterius tolerat ſentit. Chriẜ. Si tēpeſtas nautis: vulnera militibꝰ: ſi frigoraagricultoribꝰ ꝓpter premiuꝫ tꝑale leuiaſunt. Quanto magis debet eē leuia ꝓpter p̄miū ſempiternū Si qͥs diceret. ſurge. vigila ⁊ ora hac die ⁊ cras dabo tibicentū florenos. Et ſecūda nocte plus ꝓmitteret. ⁊ tercia nocte multo plus. ⁊ qͣrta maiorem honorē ⁊ dignitatē ⁊ diuitias qͣꝫ habet imperator: faceres libēter ⁊ſponte ⁊ ꝓmpte. Sꝫ hec nihil ſtꝭ reſpe-

ctu mercedis quā deus ꝓmittit oꝑantiReuera verū eſt gaudiū ⁊ ſolum qd̓ nōde creatura: ſed de creatore ꝯcipitur. qd̓cū poſſides: nemo tollet a te. cui ꝯꝑataoīs aliūde iocūditas meror eſt. oīs ſuauitas dolor eſt. oē dulce amarū. oē decorū fedū. omne aliud qd̓ delectare poſſitmoleſtū. vn̄ Augꝰ. de li. ar. Tāta ē pulchritudo iuſticie. tāta eſt iocūditas lucꝭeterne. vt etiā ſi nō liceret in ea ampliꝰmanere qͣꝫ vnius diei hora. ꝓpter hoc ſolum innumerabiles anni huiꝰ vite pleni delicijs ⁊ etiā cū affluētia tꝑalium bonoꝝ recte meritoqꝫ ꝯtemerētur. Und̓etiā Hiero. in quadā epl̓a. Nullꝰ labordurus. nullum tp̄s longū videri debꝫ qͦgl̓a eternitatis acqͥritur. Un̄ exempluꝫlegit̉ in vitaſpatrū. Quidā frat̓ interrogauit abbatē achillē dicens Cur ſedēsī cella mea patior accidiā. Cui ſenex aitQuia nōdū vidiſti reqͥem quā ſperamꝰneqꝫ tormenta q̄ timemus. ſi em̄ ea īſpiceres diligenter. etſi vermibus eſſet plena cella tua vſqꝫ ad collū: etiam in ipſisꝑmaneres ſine accidia.Oę QuariciA.Uaricia deteſtanda eſt. Primo ꝓpter multiplices maledictōes q̄ in ſcripturis auarꝭ inflicte ſunt. Un̄ Luc̄. vi. Uevobis diuitibꝰ qͥ hic habetis ꝯſolatōeꝫvrām. Iac̄. v. Agite nūc diuites. plorate vlulātes in miſerijs veſtris q̄ aduenient vob̓. diuitie vr̄e putrefacte ſtꝭ. ⁊ veſtimēta vr̄a a tinea ſunt comeſta Auꝝ ⁊argentū vr̄m eruginauit. ⁊ erugo eoꝝ inteſ. erit vob̓. ⁊ ma. car. ve. ſic̄ ignis the.v. irā in no. diebꝰ Itē Augꝰ. Ue illis qͥinhiant vt augeant res ꝑituras vn̄ eternas amittāt Et ſic cū qͥs diligēter ſacrāſcpͥturā aduertit: tūc. xij. maledictōes reperiūt̉ ſuꝑ auaros diuites. quae̓ merito