Se peccato
elatōem ꝓprie complacentie euitare po poteſt ex ſeip̄o ſine gratia dei. ⁊ ꝙ nihilteris ẜm Augꝭ. eſt. vt cuꝫ homo laudatur de ſuis bonis actibus: de illa ſaudenon gaudeat ꝓpter ſe: puta ratione proprie cōplacentie: ſꝫ ſolum gaudeat de hͦꝓpter vtilitatem ex eiꝰ bonis ꝓximo ꝓuenientē. Et ꝙ homo de ſeip̄o ingemiſcat ⁊ doleat: ⁊ ſibijp̄i d̓ hoc diſpliceat ꝙalijs placet ⁊ ab alijs laudat̉ ⁊ ſtudeatꝙ ab illa laude exꝑs ꝑmāeat. ⁊ ꝙ tā laudē qͣꝫ opus qd̓ laudatur totalit̓ ī deū referat. Bern̄. Quid mihi de victoria laudem aſcribo: cum mea virtute non triūpho. Item diligent̉ debet inquirere inſe qn̄ ꝓximus bona facta ſua vituperatan ip̄e de hoc doleat ꝓpter peccatū ꝓximi ⁊ non ꝓpter ſeip̄m. Item an plꝰ doleret ſi aliquis magis iuſtus de factis ſuis melioribꝰ ampliꝰ vituꝑaret̉ Et ſi hocinuenerit veriſimiliter eſtimare pote̓it ꝙelatōem ꝓprie cōplacentie perfecte edomauerit. Tertio ſuꝑbia ſe occultat ſubſpecie humilitatis ⁊ ſingularis ſctītatisQd̓ ẜm augꝭ. maxime apparet in his q̄de mūdi cōtemptu ⁊ de ſordidis veſtibꝰin ſeip̄is gloriant̉. Et iſta exultatio ſuꝑbie tanto eſt periculoſior qͣnto ſb̓ ſpē religionis ⁊ ſctītatis decipit. vt dicit augꝰEt tales in ſeip̄is qn̄qꝫ de ſuis bonis actibꝰ intm̄ cōplacent ſibi ꝙ ex propͥa eorū cōplacētia totaliter abſorbent̉ Und̓ſic ſibi placentes d̓o multū diſplicet. vtdicit ſanctus augꝰ. Cuiꝰ exemplo quodammō ſil̓e videt̉ accidiſſe ſctō āthonioDū ſibi quadā vice incidit ꝙ nullꝰ monachoꝝ tāto tꝑe in heremo ſicut ip̄e d̓oſeruiſſet. Ex quo etiā ſe exiſtīabat ceteris ſuperiorem. propter quē lapſum diuinitus ſtatim ſibi dictū eſt: aliuꝫ eſſe inheremo ſe meliorem. Inſinuans ſibi d̓paulo prīo heremita. quē accede̓ iuſſuseſt. Cuius vitā cū contēplatꝰ fuiſſet: ꝓnihilo amplius ſuā vitā eſtimabat. Remediū ad expellendū ſuꝑbiam. q̄ ſe ſubſpecie humilitatis ⁊ ſanctitatis occultatin hoc conſiſtit ꝙ homo cogitet ꝙ nihil
eſtimet om̄e bonū ꝑ eū factum reſpectueius qd̓ facere debuiſſet: dicēs ſe iuxtadoctrinā xp̄i ſeruū inutilem ⁊ indignuꝫRecogitet etiā ꝙ ex ſe nihil hꝫ niſi pctm̄et ꝙ ſꝑ timeat ſibi aliqͥd deeſſe d̓ his q̄ ꝑtinent ad ncc̄itatē ⁊ ad augmentū ſalutis ſue. ⁊ quicūqꝫ diligenter iſta recordari voluerit: ꝓculdubio oēm ſuꝑbiam acorde ſuo eliminabit.¶ Sex remedia ꝯtra oēm ſuꝑbiāEmedia general̓r ꝯtra oēm ſuꝑbiam ſunt ſex. Primū eſt: cōſideratio vite ſanctoꝝ p̄teritorumquoꝝ ꝯparatōe om̄is ꝑfectio noſtra imꝑfectio videt̉. Cū em̄ ꝯſideramus humilitatem beate ꝟginis. auſteritatē beati Ioh̓is bap. puritatē Ioh̓is euāgeliſte. largitatē btī Martini. ⁊ ſic de alijs.tūc videmus manifeſte ꝙ vita nr̄a ſit qͣſi nihil reſpectu ſanctoꝝ p̄cedētium. vn̄Gregꝰ. Qui vitā p̄cedentiū ꝯſpicit qͥdin ſe gemere debeat ſubtiliꝰ cognoſcit.¶ Scd̓m remediū eſt videre defectuoſos hoīes .ſ. hoīes pauꝑes. cecos. claudos. leproſos. ⁊ ſic de alijs. qꝛ qͥlibet noſtrum quantūcūqꝫ ſanus ⁊ fortꝭ: adhucpōt fie̓i talis ſi deus ꝑmitterꝫ. hoc ſꝑ cogitandū eſt nobis. vt ſic ꝑ talem ꝯſide̓atōem humiliemur. ¶ Tertiū remediuꝫeſt ꝯſideratio vilis ſeruitutis in qͣ homoeſt ſi ip̄e eſt ſuꝑbus. qꝛ eſt ſeruꝰ diaboliUn̄ Iob .xli. Ip̄e em̄ eſt rex ſuꝑ om̄esfilios ſuꝑbie. Et ſicut qͥlibet rex habꝫ regnare ſuꝑ ſuos ſubditos: ſic ⁊ diabolusſuꝑ ſuꝑbos. Item ſicut humiles ſtꝭ filijdei: qͥ dabit eis regnū ꝓ hereditate pat̓na. Sicut d̓r Lu. xij. Nolite timere puſillus grex qꝛ cōplacuit patri veſtro dare vobis regnū. Sic ⁊ ſuꝑbi ſunt filij diaboli qͥ dabit eis infernū ⁊ eternū ſupplicium. Un̄ Augꝰ. in epl̓a. Quē ſuꝑbūvideris. filium eſſe diaboli nō dubites.¶ Quartū eſt ꝯſideratio vilitatis ꝓprijcorꝑis Primo qūo puer de vili materiaconcipitur. ⁊ in vtero matris nutrit̉ Se