Druckschrift 
De eruditione christifideliu[m]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

precepto

Quid ſi diceres. ſacerdotes monachimulta loquūtur in ſermonibꝰ de rebꝰ iniuſtis vt ſibi tribuant̉. Rn̄deo res iniuſte acqͥſite debent dari nec ſacerdotibus nec monachis nec pauꝑibus nececcleſijs nec monaſterijs. ſed reſtituēdeſunt veris heredibꝰ ſciunt̉. Un̄ exemplum. Quidam diues de rebus iniuſteacqͥſitis volens de hoc ſatiſfacere deo eccleſiā in honore beate ꝟginis cōſtruxit.eamqꝫ decēter ornauit. Perfecto igituroꝑe: quedam ſanctū ep̄m vocauit vtdem eccīam ꝯſecraret. Qui cum ad petitōem eius veniſſet eādem eccīam veſpere ꝯſpecturus intrauit: inuenit diabolum ſtātem extēſis manibꝰ vtrūqꝫ parietem cōplectentem Cui dixit ep̄s. Quare hic ſtas Rn̄dit. in p̄dio meo ſto. Cuiep̄s. Quis tibi dedit hoc p̄diū. Reſpōdit Nōne tu ꝯcordas ſacra ſcriptura ea que vſura iniuſtis rebus fiūtmea ſunt. Ep̄s reſpōdit. cras deo dāteauferā tibi poſſeſſione iſtā. Demon rn̄dit. ergo iniuriā mihi inferes: nec ip̄edeꝰ aliquā mihi velit fieri iniuriā. Ep̄sdixit. Ne ergo tibi iniuriā fieri cōqueraris: adiuro te crucifixū vt qͥcquid tuis hic inuenerꝭ hac nocte tollas: alia intacta relinquēdo. Reſpōdit demon. itafiat. Mane aūt facto ep̄s magnappl̓i turba ad eccīam dedicaturus ꝓcederet: vnū qͥdem lapidem inuenerūtſſ Querit̉: qualit̓ reſtituet impediuit aliquē a cōſecutōe alicuius muneris vel bn̄ficij Rn̄deo ſi impedit aliquēcui determinatū eſt vt ei detur. ipſeex odio ꝓcurat reuocari: tūc tenetur adreſtitutōem equalē ẜm ſuā facultatem.Si aūt impedit anteqͣꝫ firmatū ſit vt eidetur: tūc qͥdem ad aliquam recōpenſatōem: tamē tenet̉ ad equalem. qꝛ adhūc fuit dubiū vtrū illi daret̉. Querit̉qualiter ſatiſfiat his reſtitui pn̄tvt mutilatio mēbi: ſtupꝝ: ſil̓ia. Reſpōdeo ẜm Guil. in his qͥbus damnū neqꝫin ſe neqꝫ in equalenti reſtitui pōt: ſatiſfi

at recōpenſatiōem faciendā ẜm arbitrium boni viri. Cōcordat Tho. ſcd̓aſecūde. tt Querit̉ de illis malerecipiūt a ꝑſonis eccīaſticis: qūo teneantur ad reſtitutiōem. Rn̄deo ẜm Ray.Diuites potētes receperunt fraudes: minas: importunitates hmōitenent̉ reſtituere ip̄is vel eccīe. Sꝫ fornt̉carie hmoi turpes ꝑſone quicqͥd tali turpi actu receperūt a clericis: tenēturreſtituere ip̄i eccīe: niſi forte eis fuerit datum cauſa elemoſyne in ſumma ncc̄itate. Sciendū meretrix qͥcqͥd recipitſalario a ſecularibꝰ ꝑſonis hoc p̄t retinere. ſed qͥcquid recipit a clericis tali actu tenet̉ reſtituere eccīe. Queritur quādo creditor dimittit debitori. vtrū tuncſit liberatus a ſolutōe Reſpondeo. ſi debitor ſponte ꝓpria voluntate dimiſit tenetur amplius ſoluere Ergo ſi pauper eſſes: creditor tibi ſpōte ꝓpter deum dimitteret: abſolutus es Similiterſi habes reſtituere velles reſtituere: etcreditor tibi ex gratia vl̓ amicicia dimitteret: abſolutus es a reſtitutōe. Secusſi deceptus vl̓ coactus: vel qꝛ pritauitſe nūqͣꝫ aliqͥd poſſe rehabe̓: Ul̓ ille poſuit ſe ad manus creditoris. ſꝫ tamē nonintēdebat reſtitue̓: immo ſperauitmodico vl̓ nullo quitaret̉: al̓s poſuiſſet ſe: talis eſt abſolutus a reſtitutiōe: ſꝫ ſꝑ in tali caſu tenet̉ ad reſtitutōeꝫSciēdum tamē non ſolum magna:ſꝫ etiam ꝑua reſtituēda ſunt. Unde exēplum: cōuerſus qͥdam ordinis ciſterciēſis: miſſus eēt ab abbate ſuo deberet trāſire aquaꝫ quandā habebatnaulū ꝓmiſit naute obulū tranſmittereQui poſtea mortuus eēt miſiſſꝫillum obulū nec fuiſſet cōfeſſus negligētiam illā: qꝛ vilipēderat eo parum eētp̄dictū obulū poſt obitū an̄ oculos habebat: tantū creuit vt maior mundoei videret̉ Et nihil alid̓ obſiſteret qd̓ab ingreſſu celi īpediret niſi obulꝰ ſolus. poſſet euadere niſi ille obulꝰ