precepto
non p̄t: tūc ml̓ier ẜm doctores nō debꝫde rapina comedere vl̓ de furto: ſꝫ aliunde ſibi victū querere: vl̓ a cōſanguineis⁊ amicis: vl̓ labore manuū: vt etiā querendo elemoſynas hoſtiatim vt d̓t Hoſtienſis. Si aut maritus ſit ita malꝰ ꝙoīno cogat eam viuere d̓ rebꝰ raptꝭ: necetiā poſſit ſibi aliūde victū conqͥrere: tūcne fame moriat̉: reſtat ei tripl̓x remediūPrimū ꝙ viuat d̓ dote vl̓ de ſpōſalitio.Nā vt dicit gloſa. in hoc caſu p̄t recuperare dotē: etiā ſtante matrimonio. Secundū remediū eſt vt denūciet ep̄o qͥ p̄tcōpellere maritū vt paſcat vxore d̓ iuſtoij. q. i. Si peccauerit Ul̓ cōmittat eamalicui ꝑſone honeſte: que de honeſto lucro ſibi prouideat: vt habet̉ extra de pignoribus. Ex litteris. Tertiū remediūeſt ſi ſit tā in arto poſita ꝙ de nullo aliopoſſit ſibi victū exqͥrere vl̓ inuenire: tuncp̄t viuere d̓ rapina: quia neceſſitas legēnon hꝫ Et quicquid ſic expēderit: dolenter ſumat ⁊ vtatur ſcd̓m ꝙ parciꝰ p̄t adſubleuandū ſolū neceſſitate ⁊ ꝓponat firmiter reſtituere qͣꝫ citius poterit quicqͥdinde ſumpſerit. Semꝑ tn̄ vxor tenet̉ viro debitū reddere in caſibꝰ ſup:adictis:⁊ econuerſo ¶ Eſt tn̄ ſciendū ꝙ quāuisvxor de oue vel boue vel alia re rapta inſpecie cōmedere non poterit extra caſuꝫvltime neceſſitatis: tamen ea vendita d̓p̄cio nutriri p̄t: cuiꝰ rō eſt. Cū em̄ res rapta venditur: tunc in p̄cio dato vitiū furti vel rapine purgatur ꝑ hoc ꝙ emēs voluntarie dando preciuꝫ trāſtulit dn̄iumUnde p̄ciū illud licite quilibet pōt recipere ab eo nec tenet̉ reſtituere. Quidaꝫtamen magni doctores dicūt ꝙ vxor licite p̄t vti rebꝰ ſic ꝑmixtus: dū tn̄ in mētehabeat ꝙ libenter vellet viuere de licitisacquiſitis. ¶ Sciendū aūt ꝙ nulli hoīlicet comedere de rapina ⁊ furto pret̓ qͣꝫin neceſſitatꝭ articulo: nec elemoſyne dāde ſunt de talibus: ſed reſtituende ſtꝭ heredibꝰ. Unde legit̉ ꝙ quidam miles rapuit pauperi vidue vna yaccā. Que cuꝫ
fleret ⁊ inſtanter peteret vt ei vaccaꝫ reſtitueret ꝓpt̓ paruos pueros qͦs habuit.Rn̄dit. Si ego tibi eam non accipereꝫtunc aliꝰ ſequens me tibi eā acciperet: etſic vaccam retinuit ⁊ receſſit. Poſt mortēeius punitꝰ eſt a diuerſis demonibꝰ Etvnus eū inter ceteros inceſſanter ⁊ infatigabiliter puniuit. Tunc ille dānatusdixit ad talem demonē. Cur me tam cōtinue ꝑſequeris ⁊ punis magis qͣꝫ aliqͥsalioꝝ? Reſpōdit Si ego nō facerē tuncaliꝰ faceret. Hec ſunt ꝟba q̄ ꝓtuliſti dūpauperi vidue vaccam recepiſti ⁊ violenter rapuiſti. CScd̓i ſunt qui ꝑīdebitas exactōes a ſubditꝭ bona extorquent. Ubi ſcienduꝫ ꝙ licite vltra debitum cēſum nullꝰ dn̄s p̄t aliquid extorq̄re a ſubditis ſine pcc̄o. Ex cauſis tn̄ rationabilibꝰ p̄t pete̓ moderatū ſubſidiū:dūmō hoc petat ſine exactōe. ¶ Et primus caſus qͦ vltra cēſum dn̄o licet petere moderatū ſubſidiū: eſt ꝓ defenſionepatrie: vtputa cū patria iniuſte ab hoſtibꝰ inuadit̉: tunc em̄ ſubditi non ſoluꝫtenent̉ res ſuas impartiri: ſed etiā tenentur ad hoc corporalit̓ laborare. Scd̓scaſus ſi ſit captꝰ in iuſto bello. Tertiꝰſi ex iuſſu pͥncipis vl̓ pape vl̓ ppl̓i debeat ire ꝯtra hereticos vl̓ paganos Quartus eſt ſi debet filium militare vl̓ filiamdeſponſare. In oībus his ⁊ ſimilibꝰ p̄tlicite a ſubditis petere ſubſidiū moderatum. Sed ſi dn̄s vult ludere in aleis ⁊ īalijs vanitatibꝰ vult expendere vltra vires: ꝓpter tales cauſas non licet quicqͣꝫexigere a ſubditis: ⁊ ſi exegerit tenetur reſtituere ẜm Guil. extra de conſue. ī fine.¶ Sciendū ꝙ qui vltra debitū cenſumaccipiūt a ſubditis niſi in caſibꝰ cōceſſis⁊ iam enumeratis: ꝓditores dicunt̉ Erō eſt: qꝛ eandē fidem debet dn̄s ſubdito: quā ſubditus dn̄o Sed ſi ſubdituscapi faceret dn̄m: vl̓ aliud malū ei faceret: diceretur ꝓditor. Et ſil̓e eſt de dn̄oquo ad deū. Sed ſi diceres ſi non eſſetmeus ſubditus nō facerem. Reſpōdeo
H i