De quarto

tio ſubitor non aduertēdo: credo ꝙ nō rim vl̓ foſſoriū ⁊ hmōi: que non ſunt eispecco nec excōmunicatōem īcido. N¶ Querit̉ vtꝝ ſi excōicatus intret eccleſiam alij teneantur exire. Rn̄deo ſcd̓mRay. ſi manifeſtū eſt illū eē excommunicatum etiā alij exire tenentur vl̓ ꝓcurae̓ ꝙ ille exeat. xi. q. iij: ſicut apl̓i Quidſi excōicatꝰ ītrat eccl̓iam ⁊ ſacerdos iamincepit miſſam. Rn̄deo ẜm Ray. ſi eſtoccultū: non debet dimittere officiū Sivero eſt manifeſtū. moneat eum publicevt exeat. Et ſiquidē non vult exire et ſacerdos non inchoauit canonē: nō debetꝓcedere ſed debet dimittere Si vero pͥus qͣꝫ ille intraret eccleſiam vel pͥus qͣꝫ ſacerdos eum videret iam canoneꝫ inchoauit: debet ſacerdos ꝓcedere in officio:ita tamē ꝙ finito canone vel ſumpto ſacramento anteqͣꝫ dicat cōmunionē moneat illum ꝙ exeat. Quod ſi non vult:poteſt ſacerdos eum eijcere: ⁊ ſi non poteſt reijci: in ſacriſtiam rediens dicat cōmunionem ⁊ reliqua que poſt canonemreſtabant.¶ Queritur ſi quisaſſurgat vel reuerentiā exhibeat alicuiexcommunicaeo: vl̓ inclinet ſe ſalutantiſe: aut moueat labia quaſi reſaluranseum cum tamē nihil dicat: quid d̓ illo?Reſpondeo ſcd̓m Guil. non incurrit excōmunicatōem: quia pene non ſunt extendende ſed reſtringēde. Unde qͥ verbo ſalutatur ab excōmunicato non debet eum reſalutare ſed dicere pōt deusvos vel te emendet ⁊ hmōi. Sciendumꝙ quiſcienter ab excommunicato munus recipit inducendus eſt: vel ꝙ in pios vſus conuertat Uel etiam bene faceret ſi ad ruborem inducēdum excommunicato remitteret. Item vtrum excōmunicatis poſſit aliquid dari? Rn̄deoẜm Guil: ꝙ pōt cauſa humanitatis ⁊ inſuſtētatōeꝫ vite. ſcꝫ qn̄ indigētes ſunt: ethoc intellige ſolū quo ad neceſſaria vitevt alimēta: veſtes ⁊ hoſpitia Sic tamēꝙ ꝓpt̓ hoc nō dimittāt laborae ꝓ abſoliitōe. Secꝰ ſi petat alia vtēſilia: vt ſecū

ꝯcedenda. xi. q. iij. qm̄ multis Sꝫ qͥd ſivir vocat excōicatū ad mēſaꝫ nunqͥd vxor poterit ad ip̄am menſam comedere:Rn̄deo ẜm Guil. credo ꝙ non. tn̄ poterit ad aliā mēſam ī eadē domo ita remote ꝙ merito poſſet dici ꝙ nō comedāt ſimulQuid ſi ī aliqua domo hoſpitatusſum ad mēſaꝫ ⁊ ſuꝑueniat ⁊ ingerat ſe excōmunicatꝰ: nūqͥd teneor ſurgere? Rn̄deo ẜm Guil. Si ē publicꝰ excōicatꝰneor ſurgere: nō obſtāte cuiuſcūqꝫ ſcandalo. Si ꝟo ē occultꝰ ⁊ n̄ poſſuꝫ ſine eiꝰnota: nō teneor ſurgere. Sꝫ ſuꝑueniente publico excōicato an ego tenear exirede domo. Rn̄deo ẜm Guil. nō: imo etꝭſi ſcio publice excōicatū receptū eē in aliqua domo poſſum ibi hoſpitari ſi ſit tāte capacitatis ſic ꝙ poſſū cōmunionē vitare. Nā licet mihi cū excōmunicato ineadē camera comedere. ſꝫ nō in eadē mēſa. Sil̓r nec ī eodē loco iacere. Quid ſiveniā inuitatꝰ ad aliqd̓ feſtū vl̓ ꝯuiuiū:⁊ īuenio ibi publice excōicatū: teneor recedere. Rn̄deo ꝙ ſic: nec debeo ibi epuilari lꝫ ſedeat ad aliā mēſaꝫ. qꝛ oēs talit̓cōueniētes ad feſtū vl̓ cōuiuiū ſil̓ inuicēcōmunicare dicunt̉ Qꝭ aūt ſnīa p̄latoꝝvalde horrenda eſt ⁊ contemnenti valde ꝑiculoſa. ex hoc patꝫ. quia conſtituit eum ī inimicitiā dei. Un̄ exēplū legit̉ꝙ Gregꝰ papa noꝰ q̄nda diuite excōicauit. Qui cū ꝯtemeret excōicatiōeꝫ pape tunc miraculo dei ciconie q̄ nidificarunt ſuꝑ domū eiꝰ receſſerunt: ⁊ nidumtranſtulerunt ad domum alteriꝰ. Qd̓vidit dictus contumax ⁊ ammonitꝰ a cognatis ſuis qͥ hͦ idē cōſiderauerūt ī ciconijs. poſtea hūiliauit cor ſuū petēs abſolutōem. Et qͣꝫ cito abſolutꝰ fuit a ſnīa illa tunc dicte ciconie redier̄t ⁊ nidū ſuumſupra domū ſuā reportauerūt Itē alid̓exemplū. legit̉ ꝙ ī eccleſia ſctī vincentijmartyris multi paſſeres ſolebāt ītrae⁊ eccl̓iam fedare ⁊ diuinū officiū īpedie̓.Cum aūt non poſſent excludi: ep̄s illiꝰ