precepto

dure ⁊ ꝯtemptibilit̓ cū parentibꝰ loquūtur in hoc grauiter delinquunt. hoc pn̄taduertere ex dictis ip̄ius xp̄i in euangelio vt habet̉ Matth̓. v. Qui dixerit fratri ſuo fatue: reus erit gehenne ignis. hͦintelligit̉ ꝯfundēdo: dehoneſtando: deridendo vel paruipendēdo frēm. O qͦꝝtunc reus erit qui pr̄em ſuū antiquū fatuū nominat vl̓ ei maledicta ꝟba improperat. Un̄ Eccle. iij. qͣꝫ male fame eſt qͥderelinquit pr̄em ⁊ eſt maledictꝰ a d̓o qͥexaſperat mr̄em. ¶ Quarti qui parentibus in neceſſarijs non ſubueniūt cū tamen quilibet tenetur neceſſaria vite miniſtrare ſuis parentibꝰ cū degent Et adhͦ tenemur ꝓpter ſcd̓m donū qd̓ ab ip̄isrecipimꝰ naturale videlicet nutrimentūin hoc filij non pn̄t reddere equalēs: qꝛparentes nutriuerunt filios de ſua carne ⁊ ſub̓a ꝓpria. Filij aūt nutriunt parēres de ſub̓a aliena. Et id̓o filij qͥ parentibꝰ in neceſſitate non ſubueniūt: peccātmortaliter: ſicut ⁊ iſti qͥ moleſtant eos iniurijs. vt pꝫ ꝑ glo. Exodi. xx. que dicitꝙ hoc p̄cipitur ꝙ filij honorent parētesofficio pietatis ip̄is videlꝫ in eoꝝ neceſſitatibꝰ ſubueniendo: ⁊ ip̄is beneficētiāexhibendo. Unde Eccle. 4. Elemoſyna pr̄is nō erit in obiluione. Et poſſuꝰad hoc vti exemplis inter que p̄cipuumeſt exemplū xp̄i: qui cū eſſet in anguſtiapaſſionis: tn̄ non ē oblitꝰ mr̄is ſue: imocurā ip̄ius habuit ⁊ ioanni eā cōmēdauit: vt hr̄ ioh̓is. xix. Etiaꝫ ip̄a irrōnaliaaīalia de hoc nobis dant exemplū. Dicitur em̄ de grue ꝙ cū pat̓ ⁊ mat̓ eiꝰ depilati ſūt: filij querunt neceſſaria donecpilos habeant vl̓ vſqꝫ moriant̉. ¶ Iteꝫad oſtendendū ꝙ debemꝰ parentibꝰ ſubuenire qn̄ ſunt ſenectute cōfecti: oſtenditur exemplo ciconiarum: de qͥbꝰ legit̉. ꝙqn̄ ciconie ſeneſcunt filij parētes ſuos innidos ponūt ⁊ velut infātes iuxta pectꝰſuū collocant fouent ⁊ nutriūt. Soli vultures parentes ſuos fame mori permittunt. Itē valde ingratꝰ videt̉ eſſe qͥ pa-

rentibus ſuis non prouidet: qͥndo ipfiſibijp̄is non poſſunt prouidere: cuꝫ ipſiſibi prouiderint in puericia eius quādoip̄e ſibi ꝓuidere nō potuit. Id̓o diciturEphe. 6Filij reddite vicē parētibꝰ vr̄is⁊ hoc eſt acceptū corā deo. Un̄ exēpluꝫſcribit Ualeriꝰ vbi oſtendit ꝙ debemꝰparētibꝰ ſubuenie̓ qn̄ ſunt in neceſſitatepoſiti. Recitat em̄ ꝙ quedaꝫ ml̓ier nobil̓ ob qd̓dā flagitiū fuit morti adiudicata: noluit tn̄ ea iudex cōburere vl̓ aliamorte publica eā punire: ꝓpt̓ honoremparētele: ſꝫ incluſa eſt carceri vt ibi famēperiret. Filia ꝟo eius q̄ erat nupta de licentia iudicis eā quotidie in carcere viſitauit: pͥus tn̄ diligent̓ ꝑſcrutabat̉ ne aliquid comeſtibile ſibi afferret. Illa veroextracto vbere ſingulis diebꝰ lacte ꝓpriomr̄em alebat Cū ꝟo iudex miraret̉ ꝙ tāto tꝑe ſuꝑuiueret: reꝑtū eſt ei qd̓ fiebat afilia. Tūc iudex pietate motꝰ: filie mr̄eꝫdonauit. ¶ Quinti qͥ ſunt parentibꝰ ſuis inobediētes. Quia quilibet tenet̉ honorare pr̄em ⁊ mr̄em ip̄is in his que adbonū ſuū ⁊ ad ſaluteꝫ pertinet obediēdoEt ad hoc tenet̉ filiꝰ rōne tertij doni qd̓a parentibꝰ accepit: videlꝫ ſalutarem informatōeꝫ ⁊ doctrinā. Ad hoc nos xp̄sꝓprio exemplo inducit qui ſuis parentitibꝰ ſubditꝰ fuit: vt pꝫ Luce. ij. vbi d̓r ꝙerat ſubditus illis Ergo quilibet debetobedire parentibus in licitis. ſcꝫ quando aliqͥd iubent qd̓ bonū eſt ⁊ ad ſalutēanime: vt ad miſſam ⁊ ad eccleſiā ire: etverbum dei audire: vel tacere vl̓ ſederevl̓ dormitum ire: vel ſurgere: ⁊ ſic d̓ aliis licitis Uel quando prohibēt puerisaliquod malum ſicut non chorizare velludere: vel de domo de nocte nō exiē vl̓ad aliquem locum inhoneſtum non accedere ⁊ ſic de alijs. Et quādocūqꝫ aliquis ſcienter ⁊ pertinaciter contra preceptum aliquod predictoruꝫ facit: peccatmortaliter. ¶ Sexti qui parentum ſuorum defunctorum obliuiſcuntur ⁊ nōſubueniunt: cum tamē quilibet tenetur

D