De ſecūdo

venialit̓. cū talia iuramenta q̄ ſic ex leuitate fiant non ſint ſꝑ pcc̄a mortalia Nāſicut d̓t Raymū. Si iurat̉ in cōi locution ⁊ aliqd̓ licitū. ſic̄ fit in iuramentis qͦtidianiſ q̄ fiunt ſine ſolēnitate ex curſu ꝟboꝝ ex quadā leuitate ⁊ mala ꝯſuetudine d̓ re tamē licita. vt ꝑ deū cras ibo adeccl̓iam vl̓ comedā. hoc veniale ē. Concordat Innocētius ⁊ etiaꝫ Bern̄. ī glo.ſuꝑ capitulo. Sic̄ nr̄is. Tamē ſciēduꝫꝙ n̄ ē cautū ſic iurare quāuis veꝝ ſit ⁊ exleuitate ⁊ ꝯſuetudīe fiat. qꝛ ẜꝫ Chryſo.ſuꝑ Matth̓ Nemo ē qui frequent̓ iuratquin aliqn̄ ꝑiuret. ¶ Scd̓i qͥ ſcient̓ flm̄iurāt ſiue ioco ſiue ſerio: mortale ē. quiaẜm bt̄m Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. 98. nō excuſatur a mortali peccato qui iocoſe periurat. quia non euitat diuinam irreuerentiam. imo quātū ad aliqͥd magis augetItē ſcd̓m eūdē btm̄ Tho. vt ſupra vbidicit ꝙ ille qui ex lapſu lingue iurat: ſi qͥde aduertat ſe iurare ⁊ falſum eē qd̓ iurat. non excuſatur a pcc̄o mortali. ſic̄ neqꝫ a dei contēptu. Si autem hoc nō aduertat. tunc non videtur habere intētionem iurandi. ⁊ id̓o a crimine ꝑiurij excuſatur. iſta etiam patent in ſumma piſani. periurium. Quarto ex iſto poſſumꝰelicere ꝙ iſti incaute faciunt. qui in iocoſcienter falſum iurāt trufando vl̓ deridēdo alios. Itē non ē bonuꝫ aliquibꝰ mulieribus que pueris ſuis iurant ꝟbis qd̓tamē factis non intēdunt. vt dd̓o ꝑ deum vl̓ ꝑ animam meam ſi non tacebisad p̄lateaꝫ te ꝓijciā. ⁊ ſic d̓ alijs. ¶ Tercij ſunt qui ſcient̓ doloſe ⁊ fraudulenteriurant. vt in ꝯtractibꝰ ꝓximum ſuū decipiēdo vt iurando rē ſuam meliorē eſſeqꝫ ſit. vl̓ etiam ꝙ plus ſibi conſtiterit qͣꝫfecit. vel etiam ꝙ plus ſibi in illa ciuitate ſoluiſſet. Itē qui in ſuꝑiori parte ponunt qd̓ bonū ē. ⁊ in medio miſcēt illudquod defectuoſum ē. Et ſic iurant ꝙ totum ſit ſic vt ſuꝑius apparet. ⁊ ſic ꝓximūſuum deciplunt. Et oēs iſti tenentur recompeſare damnū ꝓximi ⁊ duplicit̓ pec

cant ꝯtra deum ⁊ ꝓximum. Und̓ Iſid̓de ſummo bono. Qui doloſe iurat dupl̓r reus fit. quia nomen dei inuanū ſumit. ⁊ ꝓximum dolo capit. Unde etiaꝫAugꝰ. d̓ verbis apoſtoli ſer. 23. Tātuꝫmali hꝫ falſa iuratio ꝙ etiā qui lapidescolunt timeant falſum iurare ꝑ lapidesTu vero nō times deum p̄ſentem ⁊ deum viuētem. Item etiam quandoqꝫ inparuis aliqui deceptorie iurāt. ꝟbi gratia vt qui habent vendere cōclearia ī ciuitatibus. vl̓ etiam ruſtici vitulos vl̓ oues in villis. qui quandoqꝫ multa iuramenta faciunt qͥbus ꝓximos ſuos decipiunt. Et quandoqꝫ per talia iuramenta modicum lucrantur. cum tamen quilibet chriſtianꝰ ꝓ vno toto regno vl̓ ꝓ toto mundo ſemel ꝑiurare non deberet.¶ Item laliqui dicūt ꝙ non poſſunt vēdere vel emere niſi iurent. ⁊ allegant ꝙ ſiſemꝑ veritatē deberent loqui ⁊ non iurare. oporteret eos mendicare. quod tn̄ nōeſt verum. quod patet in Ps dicēte Nūqͣꝫ vidi iuſtū derelictū. nec ſemen eiꝰ querens panem. Ergo qͥ iuſtus eſſet. ⁊ deūveracit̉ p̄ oculis haberet. ip̄e eum nunquam deſereret. Quarti ſunt qui iurātꝑ orationeꝫ dubiam ſiue indiſcretam vtcum quis iurat de quo dubitat. ⁊ ſi exꝓpoſito ⁊ deliberato anīo ſic iurat. mortale eſt. quia diſcrimini ſe exponit talisſic iurans. etiam ſi poſtmodum cognouerit ꝙ veꝝ fuit qd̓ ſic ſub dubio ꝓtūc iurauit tn̄ gͣuit̉ peccat. Ergo ſi vnqꝫ ſic ſubdubio iuraſti vl̓ aliquid ſub fide tua aſſeruiſti vel affirmaſti. de quo tamen certam certitudinem non habuiſti. cōfiteri⁊ penitere debes.D¶ Quinti ſtꝭqͥ iurāt execrabilit̓ vt illi qͥ iurāt ꝑ inteſtina dei. vl̓ ꝑ pulmonē dei. vel per caputvel per alia membra dei. Et tal̓ ſic iurans ſi clericꝰ ē. dꝫ deponi. ſi laicꝰ fueritanathematizari. 22. q. pͥ. Si qͥs ꝑ capillum. Itē irreuerent̉ iurādo. vt cū qͥs iurat ſine cauſa ꝑ quinqꝫ vulnera xp̄i. vl̓ ꝑmortē. vl̓ ꝑ ſanguinē xp̄i. hec em̄ iuram