E Se peccato
Math̓. Non ꝓpter hoc diuitias accepiſti vt laſciue ꝯſumas: ſꝫ vt in elemoſynisexpendas. que em̄ habes pauperū ſuntſꝫ tibi credita ſunt. etiā ſi ex laboribꝰ iuſtis ⁊ ex hereditate pat̓naͣ poſſeſſor factus ſis. Tertio redditurꝰ es rōem̄ qūoheredibꝰ tua bona dimiſiſti. qꝛ quilibetp̄uenire debet lites que poſſunt oriri pꝰmortem ſuā inter heredes ꝓpt̓ bona ſuaqꝛ melius eſſet nullū denariū poſt ſe relīquere qͣꝫ cauſam litis heredibus aminiſtrare. Quia ille qui non facit poſſe ſuuordinando bona ſua ⁊ diſponendo. quecunqꝫ mala ſiue quecūqꝫ pcc̄a ſiue litesſiue ꝑiuria ſiue inimicitie ex talibꝰ bonisint̓ heredeſ fiunt ſibi in aīa ſua nocebūtqꝛ pͥuabitur ſuffragijs. ⁊ etiā ibi punietur ꝙ ex ꝑcitate ⁊ auaricia ſua noluit antea ea diſponere. Ergo qͥlibet hō tēporalia bona poſſidens debꝫ aduertere dictum chr̄i ꝑ Eſaiam ꝓph̓am qͥ dixit adrege ezechiam. Diſpone domūi tue qꝛmorieris tu ⁊ non viues. Eſaie. 38 Un̄Seneca etiā in quadā epl̓a. Oīs diesvelut vltimā ordinanda eſt. qꝛ de fidelitate hoīs vltima dies iudicat.¶ Sextum remediū contra auariciameſt conſideratio et̓narum diuitiarum.Augꝰ. Uileſcunt tꝑalia cum conſiderātur eterna. Mirū eſt: ꝙ hō poteſt cumtanta auiditate ⁊ ſollicitudine intenderetꝑalibus que tranſitoria ſūt. ⁊ negligere celeſtia que et̓naͣ ſunt. Et hoc ideo fitquia non habemꝰ firmam ⁊ verā fidemUnde Hiero. Nec veram fidem de d̓ohabet qui cupit in his miſerijs diues fieri. Ergo quilibet chriſtianꝰ cum om̄i diligentia debet intendere virtutibꝰ ⁊ bonis oꝑbus. vt per hoc poſſet ſibi deumacquirere. ⁊ conſequent̓ vitaꝫ et̓nā poſſidere. Unde Augꝰ. Tunc erit deꝰ omnia in oībus quicquid hic querebas. qͥcquid hic pro magno habebas. quicqͥdhic amabas manducare ⁊ bibere: ipſeerit tibi cibus ⁊ potus. quicquid hic volebas vt ſanitateꝫ. ip̄e erit tibi immorta-
lis Quicqͥd hic q̄rebas: vt diuitias. deus erit tibi diuitie. auare qͥd tibi ſufficitſi tibi deus nō ſufficit. Itē Augꝰ. li. xxj.de ciui. dei. Quod deus p̄parauit diligētibus ſe fide nō capitur ſpe nō attīgit̉charitate non comp̄hendit̉. deſideria ⁊vota tranſgredit̉. acquiri p̄t eſtimari nōpoteſt OSeptimū remediumꝯtra auariciam eſt. ꝙ iſta tꝑalia quādoqꝫ erūt occaſio hoīm peccādi. qꝛ qn̄qꝫ ille qͥ eſt pauper ⁊ bonus ⁊ ſaluat̉ ſi diueseſſꝫ forte damnaret̉. hoc deo ꝯmittēdūeſt qͥ oīa nouit que hoī expediūt vel quenō. Et firmiter tenēdum eſt ſi tibi vtileeſſꝫ habe̓ diuitias deus tibi ordinaret.quia oīa q̄ facit: facit in bono. Q aūtdiuitie ſunt occaſio peccādi ptꝫ. quia exdiuitijs generāt̉ lites ⁊ diſſentōes. Un̄Areſto. ij. politic. Pecunia ſeditōem facit ⁊ malignitate. Item gn̓at ſuꝑbiam.Un̄ Augꝰ. Uermis diuitiaruꝫ eſt ſuꝑbia. vn̄ difficile eſt ꝙ nō ſit ſuꝑbus qͥ diues eſt. Itē facit hoīem guloſum. ⁊ ꝯſequenter luxurioſum. Un Bern̄. in ſermone Periclitat̉ caſtitas in delicijs. humilitas in diuitijs. pietas ī negocijs. veritas in multiloquio. charitas in hoc nequā ſeculo. Exemplū de hoc in vitaſpatr. Quidā heremita apud quēdam hoſpitatus: inuenit in eo ꝙ vna partē lucriſui expēdebat in nccītates ꝓprias. aliaꝫin elemoſynas pauperū. terciā in hoſpitalitateꝫ peregrinoꝝ. Cū aūt regreſſuseſſꝫ ad cellaꝫ. ⁊ rogaret vt deus ei bonaſua multiplicaret qͥ ea ita bene expendebat. Reſpōſum eſt ei ꝙ forte ſibi nō expediret. Illo autē nō acqͥeſcente ſꝫ ꝓ eofideiubēte ꝯceſſum eſt qd̓ petebat. naꝫin mane cauſa operādi muꝝ antiquumfrangēs inuenit magnū auri thezaurū.Quo accepto factus eſt familiaris īperatoris ⁊ magnus opp̄ſſor pauperum.Quo facto heremita raptus ad iudiciūvidit angelos ꝯquerētes de illo opp̄ſſore pauperuꝫ. Quibꝰ rn̄det̉ ꝙ fideiuſſorꝓ illo rn̄deat. Stupefactus heremita