¶ De peccato

altae̓ ī elatōe mētꝭ deſidero. tūc tu te depͥmis Cū te depͥme volo tūc tu te exaltasSciēdū tn̄ ꝙ ī āguſtijs mortꝭ hō maxīedꝫ hr̄e recurſū ad diuinā miſeatōeꝫ Un̄Ambro. in hexamerō De diuīa miſeratōe tūc ſperandū ampliꝰ eſt: cum p̄ſidiahumana defecerint. Un̄ legit̉ de beatoBern̄. Qui in merito paſſionis intātūconfidebat. ꝙ cum in infirmitate eſſet.qͣndoqꝫ ſibi videret̉ ante tribunal domīſe pn̄tari. Et qūo ſathan multa ꝯtra ipſum diceret. Reſpōdit regnū celoꝝ duplici iure dn̄s meus obtinet. ſcꝫ hereditate pr̄is. ⁊ merito paſſionis. Altero ip̄econtentus. alteꝝ mihi donat Ad hoc inimicus cōfuſus diſceſſit. ¶ Tertio pōtqͥs ſe laudare ad gloriam dei ⁊ edificationē ꝓximoꝝ. Sicut fecit ſanctus paulus apl̓s Un̄ d̓t. i. Coꝝ. xi. Eſtimo menihil minꝰ feciſſe a magnis apoſtolis.Item dicit in alio loco. Abundantiusom̄ibꝰ illis laboraui. Itē iactat ſe d̓ hisque paſſus eſt. Un̄ dic̄. ij. Coꝝ. xi. Inlabore ⁊ erumna ⁊ vigilijs ml̓tis In frigore ⁊ nuditate in mortibꝰ frequenter. aiudeiſ quinquies quadragenas vna minus accepi. Ter virgis ceſus ſuꝫ. ſemellapidatus. ter naufragiū feci. ⁊ ſic d̓ aliis periculis q̄ ibi narrat in qͥbꝰ fuit Hecbeatus paulꝰ de ſe narrat: vt eos ad tolerentiam ⁊ oꝑatōem animae̓t. Un̄ d̓tCorꝭ. eo ca. Suſtinetis inquit ſi qͥs inſeruitutem vos redigit. ſi quis deuoratſi quis in faciem vos cedit. Itē dicit romanis ad roma. 12. Bn̄dicite ꝑſequentibus vos. benedicite ⁊ nolite maledicere. Ergo tali intentiōe qn̄ quis oꝑa ſuamanifeſte corā hominibus faceret. ⁊ qn̄qꝫ de eiſdem oꝑbꝰ bonis ſe laudaret. vtdeꝰ ex hoc honorificaret̉: ⁊ ꝓximus edificaret̉ non peccaret. Un̄ chriſtus dixitin euāge. Math̓. 5. Sic luceat lux vr̄acorā homībꝰ vt vi. o. v. b. ⁊ glori. p. ⁊c̄Un̄ Gregꝰ. in moral̓. Actio ſit in publico. intētio tn̄ maneat ī occulto ¶ Quarto modo cū qͥs ſe iactat ꝓpter aliqueꝫ a-

ctum venialis peccati. Sicut quandoqͥs laudari vult eo ꝙ venialiter in laudedelectetur. Uerbi gratia: vt cū qͥs ſe iactat de aliquo ꝑuo quod nō eſt ꝯtra caritatem dei neqꝫ ꝓximi tali intentione:vt ſic bonus ſoctus eſtimet̉. ⁊ noīet̉. et h̓eſt veniale peccatū. ¶ Quinto mō ꝓpt̓lucrum tꝑale ⁊ ex auaricia ſolent aliquiſe laudae vt mercatores aliqͥ qui ſeip̄oscōmēdāt. ⁊ ſic ꝓximos ſuos in emendo⁊ vendēdo deciꝑe intendūt. vel etiam vtaliqͥ hypocrite qui ſe commēdāt ꝓpt̓ lucrum. Sciendū ꝙ qn̄ malus homo quioſtēdit ſe bonū ⁊ non eſt: ⁊ ſic recipit aliquam elemoſynā cū tamē nō indiget: tenetur reſtituere in foro cōſciētie pauperibus. vel vt mechanici faciunt: qui vltramodū ſuos labores ⁊ ſua oꝑa extollūt etcōmendant ⁊ labores ⁊ oꝑa aliorū rep̄hendūt ⁊ vituperāt. qͣſi nihil valeant: qͣꝫuis etiā quādoqꝫ meliora ſint. quod coſtat eſſe contra charitatem ꝓximi Quiaalijs facit qd̓ nō vellet ſibi fieri. ſcꝫ arteꝫ⁊ oꝑa alioꝝ vilipendendo. ⁊ tales grauiter peccāt. qꝛ hoc nō procedit ex charitate: ſed ex inuidia. Und̓ Ariſ. ij. topicoꝝInuidus ē qui cōtriſtat̉ d̓ ꝓſꝑitate bonoꝝ. Idē dicit. ij. Rheto. Sil̓is ſil̓i inuidet. ſi in hoc quo ſil̓es ſūt vnꝰ exceditaliū. vn̄ figulus odit figulū. Sexto cuꝫquis ſe iactat in maleficijs ſuis. ⁊ tūctale eſt peccatū qͣle eſt illd̓ peccatū de quoſe iactat. ſcꝫ mortale vel veniale. Uerbigr̄a ſic̄ cū qͥs ſe iactat de ꝓcatione mulierū vel de tactu illicito. vel etiam de actuluxurie. vel etiā de ſuꝑbia. vel cōplacentia quā habuit ī choriſando ⁊ ſic de allis. Quia multū rep̄henſibile eſt et nociuū ſic ſe de peccatis iactare. Unde gregoriꝰ in moral̓. Sūt nō nulli qͥ nūqͣꝫ deflent qd̓ faciunt: ſed etiā laudare ⁊ detedere nō deſiſtūt. Et nimiꝝ cū defeditutculpa geminat̉. Unde etiā dicit alictoritas Dupl̓r peccat qͥ ſe de crimīe iacturSciendū. ꝙ tam ille qͥ laudat alium lipeccato mortali ip̄m in peccato ꝯfoita