¶ Se peccato
Indiges. Ergo cū oīa fecerimus ẜm oēpoſſe noſtrum: ſcilicet carnem ⁊ ſanguinem noſtrum ⁊ vires corporis ⁊ anīe inẜuitio ſuo conſumendo. ⁊ inſuper eumex totis viribus diligendo adhuc inutiles ſerui ſumus. quia totum tenemur. ⁊quod debuimus facere ſolū fecimus. ergo qͥd habet nobis dare vl̓ etiā regratiari ꝓ ſeruitio noſtro cū ei an̄ oē poſſe tenemur. mō nūqͣꝫ fecimꝰ poſſe noſtꝝ. immonec medium. quid ergo meruimꝰ niſi infernū cuꝫ peccatis noſtris Nō meruimꝰadhuc ꝙ nos fecit ⁊ creauit. Quomodotunc perſoluemus ei ꝙ nos redemit cuꝫamara ſua paſſione. Ergo qͥlibet noſtꝝdicere poſſet illud. psͣ. Quid retribuaꝫdn̄o ꝓ omnibꝰ que retribuit mihi. Inſuper q̄ in oculis noſtris videntur merita: in oculis dei ſepius ſunt demerita.Un̄ eſa. lxiiij. Quaſi pānus mēſtruateomnes iuſticie noſtre. Gregꝰ. Sepe iuſticia noſtra ad examē iuſticie dei deducta: iniuſticia ē. ⁊ in conſpectu iudicꝭ ſordet qd̓ fulget in eſtimatione operantis.Nullus ergo confidat de meritis ſuis.qꝛ omne meritū noſtrū cōſiſtit in paſſione chriſti et merito chriſti ⁊ in miſericordia ip̄ius. Unde Bern̄. Meū eſt meritum. miſcd̓ia dn̄i. Idem Sola miſercordia eſt/ que homines ꝑ̄uenit ⁊ perducit. ⁊ ſubdit Sibi multa de hac miſericordia contraxerat dauid cum diceret.Miſericordia eius preueniet me. et miſericordia tua ſubſequetur me. qꝛ miſericordia tua magna eſt ſuꝑ me. Et miſericordia tua an̄ ocl̓os meos ē. Et qͥ corripit me in miſericordia ⁊ miſerationibꝰdeꝰ meus aīa mea. Hec ille. ¶ Tertiaſpecies ē qn̄ aliqͥs credit ſe habere bonūquod nō habꝫ vel aſſcribit ſibi virtutesquas nō habet. ⁊ iactat ſe de illis q̄ nōhabet. ⁊ nō vult habere mala que habꝫIn tali ſuperbo eſt magna peruerſitas.Hoc patet ex eo qꝛ ẜm doctoes n̄ ē mētiendū ꝓ conſeruanda vita alteriꝰ. Qꝛnō ſūt ſuſcipiēda mala vt veniāt inde bo
na. ſꝫ om̄e mendaciū eſt peccatū. igit̉ ⁊c̄ſꝫ multo peius eſt mētiri cōtra honoreꝫdei ⁊ ſalutem ꝓpriam Un̄ pͣs. Perdesoēs qui loquunt̉ mendaciuꝫ. Illud em̄viciū vel illa ſuꝑbia ſpēaliter p̄ſtat impedimētum gratie. Primo qꝛ ip̄e nō periteam cū credit ſe ea iam habere. Secūdo qꝛ talibus deus nō dat libēter gr̄aꝫqꝛ ſcit ꝙ non ſunt grati. qꝛ credūt ſe an̄habere: ⁊ ſic quaſi dn̄s ꝑderet grām ſuam ſi eis daret. Bern̄. Nūquid nō perditur qd̓ datur ingrato. ¶ Quarta ſpecies eſt qn̄ aliqͥs in eſtimatione ſua ppnit ſe alijs ⁊ ſpernit alios. ⁊ vult ſolus vtderi laudabilis. ⁊ dolet ꝙ etiam alij laudant̉. ⁊ ſic p̄ponit ſe alijs. ⁊ hec magnainiqͥtas ⁊ ꝑuerſitas eſt. Primo ꝓpter incertitudine quam habꝫ talis de bonitate ſua vl̓ malicia aliena. Ecc̄i. ix. Neſcithomo vtrū amore dignus ſit vel odio.Et licet hō p̄ſential̓r certus eſſꝫ debonitate vel malicia aliena: finaliter tamē incertus eſt. licet em̄ ꝓximus tuus in pn̄ti ſit homicida vel iudeꝰ vel ſarracenusvel adulter. ⁊ ſic de alijs Forſitan in deiꝓuidentia eſt de ordine cherubyn ⁊ ſeraphin. Licet ⁊ tu mō ſis bonus. tn̄ indei ꝓuidentia forte es iā inferni patibulo adiudicatus. Et ꝓpter illā incertitudinem nō debemus nos p̄ferre alijs ineſtimatōe noſtra. Und̓ Bern̄. Noliteꝯparare maioribꝰ: noli efferri minoribꝰ.Nulli em̄ te p̄ponas: ſꝫ nec ꝯparare preſūmas. Deberet em̄ ſe qͥlibet cōtemptūbilem reputare: etiā ſi aliqͥd boni eſſꝫ ineo Itē ꝑ hoc ꝙ quāto magis ſe aliquisappreciat̉ tanto minus corā deo valet.Exemplum de hoc habemꝰ de ſaul. dequo legimꝰ. i. Regū. xv. Cū eſſes ꝑuūlus in oculis tuis caput in tribubꝰ factꝰes. Et ecōtrario cū magnus eſſet in oclis ſuis electꝰ eſt de regno ſuo. Siclimili mō dū homo in ſe eſt magnus: deꝰ ineo quodāmodo eſt ꝑuus. cuꝯtrario ndo oporteat eſſe Oportet em̄ hoīemnui vt deus in eo creſcat. iuxta exepl