De peccatis
ne quo nō poſſumus finē intentū conſequi. ⁊ hoc mō nccārium eſt ꝙ homo devenialibꝰ pm̄am agat: ſi ei remitti debeant in hac vita. Sꝫ ẜm hoc nō ꝓprie dicit̉ teneri aliqͥs ad aliqͥd. ⁊ ideo dicēdūeſt ꝙ hō nō tenet̉ ad pm̄am venialiumniſi large ſumendo .ſ. ſi ei in pn̄ti vita remitti debeāt Utrū veniale poſſit dimitti volūtate manēte. Ad illud rn̄deo ẜmTho. vbi ſupra: nō pōt tolli culpa niſireordinet̉ volūtas. que reordinari nonpoteſt qͣꝫdiu in ip̄a deordinatōe manet.al̓s eēt duo oppoſita ſimul. ⁊ ideo nullo modo veniale dimitti poteſt qͣꝫdiu voluntas ad illud manet. ¶ Utrū ad remiſſionem venialis requiratur ꝯtritio?Reſpondeo ẜm Tho. vbi ſupra. Peccatū veniale nō remittit̉ qͣꝫdiu volūtasmanet in illo: vt iā dictum eſt. Ip̄m autem recedere volūtate ab eo qd̓ priusvolebat eſt diſplicere ei qd̓ voluit. Ettalis diſplicētia qn̄ eſt gr̄a informata dicit̉ dolor ꝯtritōis. Et ideo veniale ſineꝯtritione tali nō dimittit̉. ergo ꝯteri debemus de venialibꝰ quoꝝ memoriā habemus. ⁊ de oblitis in generali d̓ qͥbusnō recordamur. ¶ Utrū homo teneat̉confiteri venialia peccata? Rn̄deo ẜmTho. vbi ſupͣ. Confeſſio ad hoc eſt neceſſaria vt penitēs ſatiſfactiōem accipiat ẜm modū delicti: peccato aūt venialinō debet̉ pena taxata. qꝛ pena illa eſſetꝓportionata pene peccati mortalis. a qͦpeccatū veniale in infinitū diſtat Undeꝑ ſolā correctōem interiorē peccatū veniale remitti p̄t Sed an ſemel in anno teneat̉ cōfiteri qui nō habet niſi venialiaDicūt qͥdam ꝙ in hoc caſu ꝓpter p̄ceptum eccīe tenet̉ venialia cōfiteri Alij autem dicūt: ꝙ ſufficit ꝙ rep̄ſentet ſe ſacerdoti ⁊ ſe immunē a peccato mortali oſtēdat. vt ad communionē admitti poſſit.Preceptū em̄ eſt ad obligādū illos quihabent aliqua que confiteri debent. vn̄ſi alicui ꝑ grām collatū eſſet vt a peccato veniali immunis eēt ſicut beate ꝟgi
ni eſt collatū nō teneret̉ ad illud p̄cepti¶ Utrū peccatū veniale poſſit remitriſine mortali. ? Rn̄deo ẜm Tho. vbi ſupra. Remoto pͥore remouet̉ ⁊ poſteriꝰ.nec poſterius reſtituit̉ niſi priori reſtituto. feruor aūt charitatꝭ cui veniale opponit̉ eſt poſterior ip̄a charitate. vn̄ qͣꝫ diuip̄a charitas nō reſtituit̉ .ſ. ꝑ dimiſſiōeꝫpeccati mortalis: nec feruor charitatisreparari poteſt in qua reꝑatione cōſiſtitpeccati venialis dimiſſio. ⁊ ſic nō dimittitur ei veniale cui mortale nō dimittit̉.Et notandū ꝙ differētia eſt inter dimiſſionē peccati mortalis ⁊ venialis. qꝛ vnūmortale nō dimittit̉ ſine alio. ergo ſi deꝰremittit tibi vnū peccatū mortale: tuncremittit tibi om̄ia peccata tua mortaliaetiaꝫ ſi mille haberes peccata mortalia.Nō em̄ p̄t deus dimidiare grām ſuā vtdimittat ꝑtem: ⁊ ꝑteꝫ nō dimittat. Un̄dicitur Deūt̓. xxxij. Dei ꝑfecta ſunt oꝑaEt hoc quod legit̉ in euāgelio: ꝙ totuꝫhoīem ſaluū fecit in ſabbato. vn̄ꝰ. Larga dei pietas veniā nō dimidiabit Auttotum aut nihil te lachrymante dabit.Sed vnū veniale bn̄ dimittit̉ ſine alioret rō eſt. quia nō habēt cōnexionē ad inuicem ex ꝑte auerſionis ſicut mortalia.qꝛ in eis nulla eſt auerſio a deo. ſꝫ chari.tas manet. ⁊ gratia dei ſtat cum venialipeccato. ſed nō cum mortali.¶ Peccata venialia octo modis dimittuntur.Enialia pctā ꝑ que dimittunt̉et quot moīs? Rn̄deo octo modis. Primo ꝑ ꝯfeſſionem generalem q̄ fit publice cum multis. vt fit comuniter poſt p̄dicatōem. ⁊ etiā al̓s. Etiſta cōfeſſio habet efficaciam ad reminſionem venialiū ex tribus .ſ. ex ꝯtritōe cōfitentis. ⁊ ex humilitate confeſſionis. et.go cū humilitate genua flectere debes rcaput humil̓r inclinare quādo dicis talem confeſſionē generalē. Tertio ex orne ſacerdotis qͥ dicit ſuꝑ populū. Mulreat̉ veſtri op̄s deus. Ergo interim